Vrouw/Columns & Opinie
687989707
Columns & Opinie

'Mondelinge examens... ik heb er soms twijfels over'

José Moree (41) - getrouwd met Wichard en moeder van twee kinderen - is docent Nederlands op een middelbare school en mentor van 4 mavo. Elke week schrijft ze over haar belevenissen.

Het is de tijd van de mondelinge examens, voor mij soms een frustrerende tijd; het luisteren naar leerlingen die niet hebben gelezen, en dat ik daar dan al bij de eerste vraag achter kom. Maar het is echt niet alleen maar kommer en kwel. Soms zeggen ze ontroerende en mooie dingen over boeken. En gelachen wordt er ook.

Taart

Zo was er de leerling die niets had gelezen. Hij kwam aan met een taart. Niet om de betreffende collega’s mee om te kopen, maar om 'gezellig een bakkie te doen, want ja, we zitten hier nu toch. En over die boeken heb ik helaas niks te vertellen.' Wel zo (h)eerlijk.

En er was de zoveelste leerling die Het gouden ei had gelezen. Dat is zo’n 'lekker dun boekje', waar leerlingen zich vaak stuk op bijten, omdat het gewoon een lastig verhaal is. 'Dun is niet per se makkelijk, jongens! Geloof me nou!' En dan toch op je lijst zetten, met allemaal andere dunne exemplaren, die je niet leest of niet snapt.

Moordenaar

Deze leerling had er voor het gemak haar eigen draai aan gegeven. Ze beweerde met droge ogen dat er in Het gouden ei zeventien lijken in de achtertuin van de moordenaar lagen begraven. En dat de dader werd opgepakt aan het einde van het boek. Eind goed, al goed. Beter goed verzonnen dan slecht onthouden van scholieren.com. Of zoiets.

Toen was er nog de leerling die tijdens het binnenkomen al begon met vertellen dat hij 'niet alles had kunnen lezen. 'Best wel veel niet, zeg maar.' Toen ik naar de reden vroeg, sprak hij de onsterfelijke woorden: 'Het was heel gek. De boeken waren steeds uitgeleend in de bieb of zo. Zó raar.' Echt een heel vreemd concept inderdaad, zo’n bibliotheek.

Pareltjes

Andere kreten bij de mondelinge examens zijn: 'Stijn is dus echt een lul' (over Komt een vrouw bij de dokter), 'Ik snap geen hol van dit boek, de tijd is niet chromosomisch of zoiets' (weer over Het gouden ei), en 'Zij is echt een gekkie, wie verstopt er nou een baby in een kartonnen doos!' (over De gelukkige huisvrouw).

Gelukkig zaten er ook pareltjes tussen. Zoals de leerling die De asielzoeker van Arnon Grunberg las in 4 mavo en het boek ook nog eens echt had begrepen. Of de dyslectische leerlingen, die zich door hun boekenlijst heen ploeterden, maar met een grote grijns en een mooi cijfer het lokaal verlieten. Inzet wordt altijd beloond.

Depressie

Of de voetbaljongens, die Gijp wilden lezen. Ja, dat vonden we een lastige. Dat is een biografie, geen literatuur. En Gijp is geen wereldleider of anderszins toonaangevend persoon, eerder een mafkees als je het mij vraagt.

Maar het boek gaat ook over depressie en de keerzijde van succes. We lieten het dus oogluikend toe in 4 mavo en kregen er iets voor terug: jongens die gingen lezen. En ze vonden het nog leuk ook. Wat wil een docent nog meer?

Twijfels

Mondelinge examens... ik heb er soms twijfels over. Is dit de manier om te toetsen of leerlingen iets van boeken hebben geleerd? Is dit de manier om het lezen te bevorderen in 4 mavo? Een lastige kwestie. We doen echt onze stinkende best om de liefde voor fictie over te brengen op de leerling.

Dat doen we met films, verhalen, creatieve opdrachten en verwerkingen. Maar daar hoort het lezen van een boek ook echt bij. Boeken over gouden eieren, gelukkige huisvrouwen, Stijn, een asielzoeker en vooruit dan maar, ook over Gijp.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.