Vrouw/Lieve Sabine
688688890
Lieve Sabine

Lieve Sabine

’Ik word gek van mijn schoonmoeder!’

In Lieve Sabine bespreken we wekelijks opvallende, leuke, moeilijke en soms ook pijnlijke problemen. Deze week een VROUW-lezeres die zich kapot ergert aan de moeder van haar vriend.

Lieve Sabine, mijn schoonmoeder is zo dominant dat ik bang ben dat mijn relatie het niet overleeft. Sinds twee jaar woon ik samen met de liefste man van de wereld. We leerden elkaar kennen toen we allebei al gescheiden waren en zijn een modern, samengesteld gezin. Zelf heb ik een dochter (15) en mijn vriend heeft een zoontje (4). Mijn dochter is dol op hem en het kleine mannetje en dat is wederzijds. Alles lijkt dus perfect. Ware het niet dat mijn vriend een, op zijn zachts gezegd, nogal dwingende moeder heeft. Zij zorgt één dag per week voor de kleine maar daardoor maakt zij - als je het mij vraagt - een te groot deel uit van mijn (gezins)leven.

Want op die donderdagen komt ze om 8 uur ’s ochtends en blijft ze meestal minstens tot een uur of 20 uur plakken. Ze kookt dan ook (niet lekker) en tijdens het eten heeft ze eigenlijk altijd wel wat aan te merken op haar zoon. Zo zou hij te egoïstisch zijn om meteen al met mij te gaan samenwonen (want nadelig voor zijn zoontje... Hoezo?), is zijn baan beneden zijn stand, zou hij best een betere vriendin kunnen krijgen (want ik ben zes jaar ouder), is hij geen goede vader, trekt hij zijn stiefdochter voor, kan hij niet koken, belt hij te weinig et cetera et cetera. Bij hem gaat het het ene oor in en het andere uit, maar ik erger me kapot. Tussen ons is het zo leuk en ik wil onze relatie zeker niet opbreken, maar die moeder moet echt een beetje ruimte maken. Een andere oppas inhuren is echt geen optie. Hoe pak ik dit diplomatiek aan?

Sabine: „Volgens mij wordt het jongetje dus dit jaar 5. Dat betekent dat hij leerplichtig is en op donderdag tot minimaal 15 uur op school zit. Misschien is dat een goed moment om de oppasdag eens opnieuw onder de loep te nemen? Wellicht wil je dochter af en toe een paar uurtjes oppassen tot jullie uit je werk zijn? En je kunt natuurlijk zelf op woensdag alvast koken voor donderdag. Probleem opgelost. Ik begrijp je ergernis volkomen maar snap ook dat je vriend het van zich laat afglijden. Hij voorkomt daarmee onnodige irritatie (of erger) en houdt de relatie met zijn moeder goed. Als jij serieus bent over deze relatie zou ik het uitzitten. Zijn zoontje wordt ouder en de tijd die zij bij jullie doorbrengt wordt daardoor minder.”

„Misschien kun je je negatieve gevoelens omzetten? Want haar ontwijken heeft geen zin. In plaats van je tegen haar verzetten, probeer je haar juist meer te betrekken. En focus op de dingen die jullie wel overeenkomstig hebben. Er is heus wel wat te vinden. Maar het allerbelangrijkste is dat jij en je vriend als een team werken. Stel samen de normen en waarden van jullie samengestelde gezin op. En ook de grenzen. En waak ervoor dat je jouw ergernis over haar niet op hem projecteert. Hij kan er niets aan doen dat zij zich op een - in ieder geval voor jou - irritante manier gedraagt. Maak hem duidelijk wat jou zo dwarszit zonder het hem te verwijten, en accepteer dat je anderen niet kunt veranderen. Je kunt alleen veranderen hoe je met de situatie omgaat. Sterkte!”

Heb jij een vraag? Stel die dan hier anoniem!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.