Nieuws/Vrouw
711102836
Vrouw

Ronald (30) is ongewild kinderloos: Het is mij niet rechtstreeks verteld

VROUW.nl brengt deze week, de Week van de vruchtbaarheid, een vierluik met daarin mannen over hun ongewilde kinderloosheid en de impact daarvan op hun leven. Zwanger worden is voor één op de zes stellen namelijk niet vanzelfsprekend. In dit vierde en laatste deel komt Ronald (30) aan het woord: "Een half jaar geleden kwam ik erachter dat ik onvruchtbaar ben. Het is mij niet rechtstreeks verteld."

"Mijn huisarts heeft niet de moeite genomen om de testresultaten rechtstreeks te communiceren. Het werd plompverloren medegedeeld aan mijn vrouw. Die moest het mij maar vertellen."

Onvruchtbaarheid zit niet in mijn familie

"We zijn al een tijd bezig met zwanger worden. Aan mijn vrouw lag het niet, ondanks alle onregelmatigheden in haar cyclus. Bij de eerste test bleek dat er bij mij geen levend zaad gevonden werd. Na aandringen kregen mijn vrouw en ik nog wel een gesprek bij de huisarts. Dit gesprek verliep vrij bot. Letterlijk werd er gezegd 'Dat zag je niet aankomen, he'. "Nee dat klopt; onvruchtbaarheid zit niet in mijn familie. Mijn broer heeft kinderen en wij hadden dat ook graag gewild."

"Er zijn nog wel aanvullende onderzoeken mogelijk, maar ik twijfel of ik dat traject wil. De mogelijkheid ligt momenteel bij de behandelingen PESA (Percutane Epididymale Sperma Aspiratie, red.) en TESE (Testiculaire Sperma Extractie, red.). Dan krijg ik een plaatselijke verdoving en gaan ze kijken of er echt niks levends meer te vinden is."

Zeven jaar samen

"Ik ben nu zeven jaar samen met mijn vrouw. Wij hebben een groot hart voor kinderen, we krijgen ook met enige regelmaat te horen dat we geknipt zouden zijn voor het ouderschap. Het doet ons pijn en verdriet dat wij geen kinderen kunnen krijgen. Dit is iets wat zo’n verlangen is van haar, maar wat ik haar niet kan geven."

"Om ons heen zien we gezinnen waar het niet zo lekker loopt. Dat voelt dubbel. Je gunt iedereen een kind, maar het lijkt wel of sommigen er niet zo goed mee kunnen omgaan. Daarom zouden we eerder kiezen voor pleegzorg, dan zwanger worden middels een bevriende donor. Er zijn zoveel kinderen die tussen het wal en het schip vallen. Die willen we graag helpen."

Oergevoelens bij de man

"Dit alles doet ook iets voor je mannelijkheid. Ben ik nog honderd procent man nu ik geen kinderen kan krijgen? Mannen kunnen het linken aan oergevoelens, willen een jager zijn. Het tast je gevoel voor mannelijkheid aan. Daarom ben ik ook op zoek gegaan naar lotgenoten. Die heb ik gevonden bij de Facebookpagina van Kinderloos leven. Daar vind ik steun."

"Ik heb gemerkt dat vrouwen er samen makkelijker over praten. Mannen doen dat niet, terwijl ik denk dat het psychisch ook bij hen diep kan gaan als ze geen kinderen kunnen krijgen. Maar als je er niet over praat wordt het een soort etterbultje. Het zal hoe dan ook altijd een onderdeel van mij zijn. Het blijft altijd een litteken."

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.