Vrouw/Alles komt goed
711630420
Alles komt goed

Alles komt goed

Deel 19: ’Heb ik er wel goed aan gedaan om me te laten vaccineren?’

Renée Brouwer heeft vier kinderen. In juli 2018 verloor ze tijdens haar vakantie in Spanje haar ongeboren tweelingdochters waar ze later het boek Alles komt goed over schreef. Momenteel is ze zwanger van haar vijfde kindje en voor VROUW schrijft ze elke week over het verloop van haar huidige zwangerschap.

Ik voel me een beetje raar. Zo’n onbestemd gevoel dat ik iets over het hoofd zie of zo... Het is 22 november en ik ben 31 weken zwanger. Vanochtend heb ik mij laten vaccineren tegen kinkhoest. Deze nieuwe vaccinatie, ook wel de 22wekenprik genoemd, is speciaal bedoeld voor zwangere vrouwen vanaf 22 weken zwangerschap en beschermt je baby direct na de geboorte tegen kinkhoest.

Vanaf 16 december 2019 wordt het gratis aan alle zwangeren aangeboden door het Rijksvaccinatieprogramma, maar omdat ik dan al bijna 35 weken zwanger ben, wilde ik het zekere voor het onzekere nemen en heb ik in overleg met de gynaecoloog de vaccinatie zelf al besteld.

Misselijkmakend gevoel

En dat was dus echt nog een heel gedoe… Het vaccin bleek bij bijna alle apotheken tijdelijk niet leverbaar te zijn, maar uiteindelijk vond ik een apotheek waar ik de allerlaatste kon ophalen. En dus heb ik een paar uur geleden de prik door de assistente van de huisarts laten zetten.

Eenmaal thuis bekruipt me opeens dat misselijkmakende gevoel dat ik sinds de meisjes wel vaker heb. Alsof ik iets over het hoofd zie. Heb ik er wel goed aan gedaan om me te laten vaccineren? Ik heb me er grondig over in gelezen... Juist omdat ik me sinds het overlijden van Joëlle en Féliz een beetje in de ‘dode-baby-hoek’ bevind en dus de meest hartverscheurende verhalen hoor en lees van baby’s die tijdens de zwangerschap of vlak na de bevalling overleden zijn, weet ik dat er de afgelopen jaren meerdere baby’s vlak na de geboorte zijn dood gegaan aan de gevolgen van kinkhoest.

Vaccin

Een pasgeboren baby werd vroeger (ik ga even terug naar vier jaar geleden toen onze jongste zoon Memphis geboren werd) namelijk pas vanaf 8 weken ingeënt tegen DKTP (onder andere bedoeld tegen kinkhoest) en Pneu, maar daarvoor was je kindje dus nog niet beschermd, met alle gevolgen van dien… Vandaar dat het RIVM binnenkort alle aanstaande moeders de kans wil geven om hun ongeboren kindje alvast in de zwangerschap te laten vaccineren, want het vaccin wordt via de placenta aan de baby doorgegeven.

Blijkbaar is het vaccinatieprogramma door dit nieuwe vaccin ook veranderd, want als je je eenmaal hebt laten inenten, krijgt je kindje vanaf nu pas drie maanden na de geboorte zijn of haar daaropvolgende inenting. Zo niet, dan blijft het inentingsschema gewoon 2-3-5-11 maanden.

Laseroperatie

Yep, een heleboel informatie dus en het klinkt ook heel logisch allemaal. Daarnaast heb ik op de site van het RIVM gelezen dat de prik niet schadelijk is voor mij of de baby en dat er geen bijwerkingen bekend zijn, dus het is compleet veilig.

Maar toch… Ik lig nu even op bed voor mijn middagdutje (kan serieus niet meer zonder) en opeens bekruipt me dat onbehaaglijke gevoel weer dat ik misschien wel iets heb gedaan wat op de een of andere manier niet goed is voor de baby. Net zoals ik dat ook voelde vlak na de laseroperatie van de meisjes. Omdat ze het Tweeling Transfusie Syndroo hadden en hun bloedsomloop niet goed in evenwicht was, onderging ik toen met bijna 17 weken zwangerschap een laseroperatie. Een risicovolle ingreep, want er werden via mijn buik twee gaatjes in de vruchtzak van Joëlle gemaakt, waardoor er weer een groter risico op vroeggeboorte of overlijden was, wat helaas uiteindelijk ook gebeurde…

Vaccinatie

Ik weet nog hoe verloren ik me voelde vlak na de operatie. We konden de volgende dag pas met een echo kijken of de meisjes de ingreep overleefd hadden en het enige wat ik kon denken, was: ’Wat hebben we gedaan? Wat heb ìk gedaan? Nu kan ik niet meer terug. Nu kan ik alleen maar hopen dat we de juiste keuze hebben gemaakt’. Maar alsof we echt een keuze hadden… De gezondheid van de meisjes was op dat moment zo slecht dat er echt wel ingegrepen moest worden. Een andere optie hadden we niet…

Deze onschuldige vaccinatie en nieuwe zwangerschap staan daar natuurlijk helemaal los van, dat weet ik ook wel, maar het zijn af en toe die kleine paniekmomenten die mij soms helemaal gek kunnen maken. Ik had toen al het gevoel dat het niet goed zat. Wat als ik eerder aan de bel had getrokken? Wat als mijn onbestemde gevoel nu ook iets betekent? Wat als…

Foto’s

Zucht. Ik word soms zo moe van mezelf. Het zijn ’gewoon’ angsten, spreek ik mezelf toe. Er is nu niks aan de hand. Ik zit er met deze baby juist bovenop met de vaccinatie en over een tijdje lig ik hopelijk met een kerngezond kindje in mijn armen. Zal ze veel op haar zussen lijken? Hoe zagen zij er ook al weer uit? Hoewel hun gezichtjes in mijn geheugen gegrift staan, ben ik vaak bang om de details te vergeten. Wat als die herinneringen, als hun zusje er eenmaal is, helemaal verdwijnen?

Snel open ik mijn telefoon en bekijk de foto’s van Joëlle en Féliz die ik in een speciale map bewaar. Terwijl ik op elke foto in- en uitzoom en met mijn vinger over hun wangetjes aai, voel ik mijn ogen langzaam dichtvallen. En dan val ik met een trappelende baby in mijn buik en de foto’s van mijn andere twee dochters in mijn hand doodmoe in slaap…

Meer weten over Renée? Volg haar op Instagram.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.