Vrouw/Columns & Opinie
722483604
Columns & Opinie

Columns & opinie

’Ratelband (73) gaat bewijzen dat hij het nu wel écht kan, een kind opvoeden’

Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws. Dit keer over de geboorte van het negende kind van Emile Ratelband (73); een zoontje. ’Ik heb met het mannetje te doen. Saai zal het in zijn leven niet snel worden. Maar stabiel ook niet, gok ik.’

Kinderen sparen

„Je zou ze maar sparen, kinderen. Emile Ratelband lijkt het te doen. Nou ben ik zelf met vier kinderen ook niet bepaald een minimalist te noemen, maar wat deze man doet... De acht kinderen die hij bij drie vrouwen verwekte, waren niet genoeg voor de positiviteitsgoeroe. Dus regelde hij via een draagmoeder een negende.

Gevolgen

En dat kan dus, helemaal als je het in Thailand met ongetwijfeld een fikse stapel bankbiljetten regelt. Of heel modern via een Tikkie – whatever. Gewoon kopen wat je hebben wil, ook al betreft het hier een kind van vlees en bloed en zijn de gevolgen van je actie voor later zorg. Of beter: van zorg voor het kind, want je hebt er zelf weinig ellende meer van natuurlijk, als je overlijdt en een jong kind achterlaat.

Nooit genoeg

Geen moeder in beeld en zelf ben je al 73 jaar. Niet bepaald de beste basis voor een stabiele kindertijd, lijkt me, maar laten we daarin eerlijk zijn; er zijn (helaas) zoveel kinderen die opgroeien in een situatie die verre van wenselijk is. Het zure hieraan is dat het voor deze man nooit genoeg lijkt. Ik sluit niet uit dat hij er binnenkort nog een tiende kindje bij wil.

Dad-shaming

En als Emile nou een bewezen goede vader is... Als hij nou met al zijn acht eerdere kinderen een warme band had, dan had ik misschien wel niet zo hoog van deze inderdaad verwerpelijke dad-shaming toren geblazen. Maar Emile ziet zijn andere kinderen niet allemaal meer voor zover ik weet. Die zijn hem, in zijn ogen, afgenomen door zijn exen. Aan Emile ligt het niet. Natuurlijk niet.

Geen speeltje

Emile wist al heel lang dat hij een jongetje zou krijgen. Maximus Aurelius Frans Rudolph Willibrord heet het mannetje. Het geslacht had Emile met vier maanden ’geregeld’, omdat hij per se een zoon wilde.

Ik heb met het mannetje te doen. Saai zal het in zijn leven niet snel worden, maar stabiel ook niet, gok ik. Een kind is geen speeltje. Een kind neem je niet omdat je wil bewijzen dat je het zelf kan, er eentje opvoeden. Emile heeft er in zijn leven een behoorlijk potje van gemaakt en is niet van plan daar mee te stoppen, zo blijkt maar weer.”

Op twitter zien we dat de mening van Hester wordt gedeeld:

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.