Vrouw/Columns & Opinie
723827229
Columns & Opinie

Zelf geen donor? Dan ook geen orgaan!

Ben jij al donor?

Ben jij al donor?

Aan alle twijfelkonten die het donorcodicil maar niet ondertekend krijgen.

Ben jij al donor?

Ben jij al donor?

Vandaag ontvangen 185.000 achttienjarigen de donorbrief. Ik herinner mij het moment nog goed dat het roze formulier bij mij op de mat belandde. Doodeng natuurlijk, want de keuze om wel of geen organen af te staan was mij nog net iets té volwassen. Doodgaan staat nu eenmaal niet op de gespreksonderwerpenlijst van een achttienjarige.

Vier jaar later en een beetje (ik maak mezelf geen illusies) levenservaring verder, vermoed ik dat De Dood op geen enkele leeftijd lekker bekt. Het onderwerp past nooit tussen het bakkie pleur en het koekje door. Ik vrees dan ook dat er vanavond slechts bij een fractie van de 185.000 huishoudens over gesproken wordt.

Kleine hoekjes

Begrijpelijk maar tegelijkertijd onacceptabel. Dat je er niet over spreekt of zelfs over nadenkt, betekent niet dat het jou niet aangaat. Want wie garandeert je de luxe van jaren bedenktijd? Ongelukjes en kleine hoekjes zijn niet alleen aan anderen besteed.

De twijfelaars uit mijn omgeving hebben toentertijd De Brief op de stapel gegooid. De stapel met zaken waarover ze evenmin wilden na denken. En daar ligt ‘ie nu waarschijnlijk nog. Angst verlamt, dat is begrijpelijk. En toegegeven, ik denk ook niet graag na over mezelf in losse onderdelen. Ik vind het idee dat een dokter mijn lichaam demonteert als een soort IKEA-kast ook niet prettig. Ik denk ook weleens ‘wat als ik dat allemaal wel meekrijg, ook al ben ik er niet meer?’

Acht mensen

En toch zou ik het mezelf nooit vergeven als ik die gedachten boven geschikt zou stellen aan het redden van een leven of zelfs levens. Want met het doneren van je hart, lever, longen, nieren, alvleesklier en dunne darm kan je zelfs tot acht mensen een nieuw leven geven. Dat is het mooiste dat ik voor een ander kan doen. Bovendien hoop ik dat er iemand anders ook zo over denkt als mijn leven ervan afhangt.

Puntje bij paaltje willen we toch allemaal gered worden? Hopen we toch allemaal op een orgaan, mocht het noodlot toeslaan? In ieder geval beweert 88% van wel. Maar ondertussen staat er maar 26% van de mensen geregistreerd als donor. Dan ben je niet alleen een twijfelaar, maar in mijn ogen ook hartstikke hypocriet!

Gemakzuchtig

Ik heb een probleem met die hypocrietelingen. De mensen die behoren tot de 88% die maar wat graag een orgaan zou krijgen, mocht dat nodig zijn. De mensen die hopen dat anderen hun leven wel redden, maar het vertikken hetzelfde voor een ander te doen. De mensen die te gemakzuchtig zijn om een keuze te maken.

De praters uit mijn omgeving verschuilen zich achter kreten als ‘baas over eigen lijf’. Niemand in het algemeen en de overheid in het bijzonder zou zich mogen bemoeien met wat écht van jou is, namelijk jouw inwendige ik. Ik vind het maar een gekke redenatie. Is jouw onvrede over de politieke bemoeienis in Nederland dan zo groot dat je die frustratie laat winnen van het kunnen redden van mensenlevens?

Ik hoop nooit in een positie te belanden waarvan ik altijd denk dat het 'alleen maar anderen’ overkomt. Dat ik, of een van mijn dierbaren, een orgaandonor nodig heb om te blijven leven. Maar mocht dat toch zo zijn, dan heeft iemand misschien vandaag daarvoor wel die krabbel gezet. En dan ben ik die persoon daar nu alvast dankbaar voor!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.