Nieuws/Vrouw
759040271
Vrouw

Mariëlle (45) heeft geen kinderen... en is supergelukkig!

Mariëlle Borst

Mariëlle Borst

​Mariëlle Borst (45) en haar man Edwin hebben bewust geen kinderen en zijn daar helemaal gelukkig mee. Alleen heeft ze soms, al dan niet terecht, het gevoel dat zij zich voor die keuze moet verantwoorden. Ze schreef er een lezerscolumn over. Mariëlle, die in Leiden een praktijk heeft voor persoonlijke bloei: "Ik houd van kinderen. Ik heb ze alleen zelf nooit gewild."

Mariëlle Borst

Mariëlle Borst

"Mijn twee beste vriendinnen hebben kinderen, en ik ben blij dat ik deel van hun leven mag uitmaken. Zij zeggen ook altijd dat ik heel anders op hun kinderen reageer dan mensen die niet van kinderen houden. Ik zeg bijvoorbeeld nooit 'ga weg' of 'doe eens rustig'. Ik vind het juist heerlijk dat ze er zijn. Ik houd van kinderen. Ik heb ze alleen zelf nooit gewild."

Andere moeder met dochter

"Ik kan me nog goed herinneren dat ik een jaar of 6 was en met mijn moeder op een mooi plekje in de Provence stond. Er kwam een andere moeder aanlopen, met een dochter die ongeveer even oud was als ik. Ik keek naar ze en kreeg ineens een heel helder en duidelijk gevoel dat mij vertelde dat ik later zelf nooit moeder zou worden. Er is daarvoor noch daarna iets gebeurd dat dit besef heeft verklaard. Maar ik weet nog dat het heel rustig voelde."

"Het duurde vrij lang voordat mensen vragen gingen stellen, want in mijn omgeving begon niemand voor zijn 33e aan een gezin, dus in eerste instantie viel het niet op. Toen er langzaamaan steeds vaker werd geïnformeerd of ik kinderen wilde, vertelde ik steevast het verhaal over dat moment in de Provence. En voor mij was daarmee de kous af. Natuurlijk zorgden die vragen er wel voor dat ik heel bewust ging nadenken.

Enig kind

"Waaróm wilde ik dit niet? Lag het aan het feit dat ik enig kind was, en altijd al meer dan andere mensen hield van alleen zijn? Of aan het gegeven dat ik het vroeger niet altijd makkelijk heb gevonden om ouders te hebben, en zij denk ik ook niet altijd om een kind te hebben (iets dat trouwens nu volledig anders is)?"

"Ik weet het niet, ik weet alleen dat ik het verlangen nooit had. Ergens denk ik ook dat ik geen goede moeder zou zijn. Ik ben iemand die nadenkt over van alles en nog wat en als iets me raakt vind ik het prettig om tijd en ruimte voor mezelf te hebben. Verder ben ik nou eenmaal graag alleen en dat lijkt me moeilijk te combineren met de drukte van een gezin. Ergens lijkt het me fantastisch om kinderen te hebben, maar dus ook heel moeilijk.

Dol op onze kat

"Sinds 2001 ben ik samen met Edwin. Gek genoeg had hij hetzelfde als ik: ook hij wist al heel lang dat hij nooit kinderen zou krijgen. Wij voelden en voelen ons compleet. Mijn ouders hebben maar één kind, en natuurlijk vonden ze het best jammer dat er geen kleinkinderen zouden komen. Toch hebben onze ouders het altijd gerespecteerd. Mijn man en ik zijn dol op onze kat, en ik grap weleens tegen mijn ouders dat het hun 'kleinkat' is."

"Het spreekt voor zich dat ik me weleens heb afgevraagd hoe het later gaat als wij oud en grijs zijn en misschien wel zorg nodig hebben. Voel je je tegen die tijd niet heel alleen zonder kinderen? Maar een oud-collega stuurde me een keer de uitkomst van een onderzoek waaruit bleek dat oude mensen zonder kinderen juist minder eenzaam zijn - zij zitten zich niet steeds af te vragen wanneer de (klein)kinderen nou komen, en ondernemen blijkbaar meer. En wat die zorg betreft: je moet dat van tevoren gewoon goed plannen, en zorgen dat je eventuele zorg van buitenaf kunt financieren."

De neiging om het uit te leggen

"Ik heb niet het gevoel dat ik me naar de buitenwereld moet verantwoorden over het feit dat ik geen kinderen heb, maar ik merk wel dat ik de neiging heb om het uit te leggen. Als ik in een gesprek zeg dat ik kinderloos ben, zeg ik er eigenlijk altijd automatisch achteraan dat dit een bewuste keuze is."

"Mensen lijken dan opgelucht. 'Wat fijn dat je dat erbij zegt, ik dacht al.' Mensen vullen snel dingen in, en gaan er makkelijk vanuit dat het niet gelukt is. Dan zie je ze een beetje ongemakkelijk drentelen. Ik ben iemand die graag de spanning wegneemt, dus dan leg ik het maar uit."

Rechtstreeks in mijn armen

"Er is in mijn leven eigenlijk maar één moment geweest waarop ik mijn gevoel geen kinderen te willen in twijfel heb getrokken. Dat was toen ik de kinderen van mijn hartsvriendin uitzwaaide toen ze naar school gingen, en de jongste onverwacht de auto uit vloog en rechtstreeks in mijn armen sprong."

"Ik werd zo overweldigd door liefde, dat mijn hart wagenwijd open sprong. 'Misschien was het een grote fout om dit niet te willen, want dit is wel heel veel liefde', ging er door me heen. Dat gevoel maakte echter al gauw weer plaats voor dat stukje bewustzijn uit de Provence. Het was goed zo. Het ís goed zo. Ik heb mijn geluk gevonden. Het ziet er bij mij alleen net iets anders uit dan bij de meeste mensen."

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.