Vrouw/Columns & Opinie
763241656
Columns & Opinie

Columns & opinie

’Anoniem klagen over je bevalling; een beetje laf, niet?’

„Er zal altijd iets te bedenken zijn dat je achteraf liever anders had gezien – het leven is nou eenmaal niet 100% maakbaar. Laten we liever kaartjes sturen als je wel gelukkig bent met hoe je geholpen bent.”

„Er zal altijd iets te bedenken zijn dat je achteraf liever anders had gezien – het leven is nou eenmaal niet 100% maakbaar. Laten we liever kaartjes sturen als je wel gelukkig bent met hoe je geholpen bent.”

Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws of het dagelijks leven. Dit keer over de zorg die ze kreeg tijdens haar bevalling, nu twee dagen geleden. ’Ik voelde dat de professionals zo nu en dan een beetje op eieren liepen; álles werd gevraagd en overlegd. Ik ben ervan overtuigd dat de actie van De Geboortebeweging daar iets mee te maken heeft.’

„Er zal altijd iets te bedenken zijn dat je achteraf liever anders had gezien – het leven is nou eenmaal niet 100% maakbaar. Laten we liever kaartjes sturen als je wel gelukkig bent met hoe je geholpen bent.”

„Er zal altijd iets te bedenken zijn dat je achteraf liever anders had gezien – het leven is nou eenmaal niet 100% maakbaar. Laten we liever kaartjes sturen als je wel gelukkig bent met hoe je geholpen bent.”

Anoniem en negatief

„Zo’n maand geleden was de hashtag #genoeggezwegen trending op Twitter. De Geboortebeweging riep vrouwen voor het derde jaar op slechte ervaringen, bij voorkeur per kaartje aan hun kraamverzorgster, verloskundige of gynaecoloog mede te delen. Feedback, zeg maar, en het mocht anoniem, als het maar negatief was. Ik hield er een beetje een nare bijsmaak aan over. Ga gewoon in gesprek met elkaar; een anonieme klacht indien is een beetje laf, niet?”

Afschuwelijke nachtmerries

„Ik las online diverse, nogal lompe acties die inderdaad geen schoonheidsprijs verdienen. Herkenbaar ook wel: ik ben zelf 21 jaar geleden bevallen onder begeleiding van iemand die ook wel bekend stond als ’De Slager van Woerden’ – een inmiddels gepensioneerde gynaecoloog die niet geheel onwaarschijnlijk voor hij mijn bevalling inleidde nog de koeienstal had staan uitmesten. Ik heb daar destijds inderdaad wat afschuwelijke nachtmerries aan overgehouden, maar zag ook in dat de man deed wat hij moest doen: mijn zoon gezond geboren laten worden.”

Extreme voorzichtigheid

„Afgelopen maandag ben ik bevallen van mijn vierde kind, een meisje: Frenkie Loïs. Ze kwam ter wereld in het Amstelland Ziekenhuis in Amstelveen, waar ik zelf 44 jaar geleden ook ben geboren. Wat me tijdens het hele proces opviel was dat álles gevraagd werd. ’Mag ik even aan je buik voelen?’ of ’Vind je het goed dat we een elektrode op het hoofdje van de baby plaatsen?’ Er werd een extreme voorzichtigheid betracht en ik snapte wel waar dat vandaan kwam. Niemand zit natuurlijk te wachten op een „bedankkaartje” naar een idee van De Geboortebeweging.”

Niet handsfree

„Misschien ben ik te nuchter, maar als ik naar een ziekenhuis ga om te bevallen begrijp ik dat ze dat niet handsfree gaan doen. En ik vertrouw daarbij volledig op de kennis en kunde van de zorgverleners. Wil je weten hoeveel ontsluiting ik heb? Ga je gang. Een elektrode op het hoofd van de baby? Doen, je zult er alle reden toe hebben. De kapper hoeft ook niet te vragen of die mijn haar mag borstelen en er een schaar in mag zetten.”

Zweverige doula’s

„Ja, je bent op je kwetsbaarst daar en er zijn ook veel vrouwen voor wie kwetsbaarheid geassocieerd wordt met veel pijn en verdriet. Maar ik heb er serieus moeite mee te lezen dat een actie als het plaatsen van zo’n elektrode als ’obstetrisch geweld’ wordt gekwalificeerd. Doe even normaal zeg. Aangejaagd door de veelal zweverige doula’s en opgehitst door elkaars verhalen, worden vooral bevallingen in het ziekenhuis door veel vrouwen wel heel makkelijk negatief afgedaan als ’onnodig gemedicaliseerd’ of ’afgeraffeld zonder oog voor de barende vrouw’.”

Online shit

„Ik zou over mijn bevalling namelijk NIETS negatiefs kunnen zeggen – behalve dat de laatste drie minuten baren an sich gewoon wat minder pijnlijk hadden gemogen. Het was er gezellig. Ongedwongen. We hebben gelachen. Er is gehandeld toen er gehandeld moest worden en ik kreeg een ruggenprik van een onwijs leuke anesthesist die het volledig met mij eens was (’Je trekt toch ook geen kiezen zonder verdoving?’). Het team van verloskundigen in Uithoorn was fantastisch, onze kraamverzorgster die we nu voor de tweede keer (acht jaar na dato) hebben, verzorgt ons met meer dan liefde; wat moet het voor al die oprecht toegewijde professionals akelig zijn ieder jaar online opnieuw al die shit voorbij te zien komen.”

Niet 100% maakbaar

„Het is goed dat misstanden worden aangekaart, maar laten we er vooral niet in doorslaan. Door een actie als die van De Geboortebeweging ontstaat er een heel eenzijdig beeld van een beroepsgroep die veelal zulk geweldig werk levert. Ja, je kunt een kaartje sturen om je onvrede te uiten. Er zal altijd iets te bedenken zijn dat je achteraf liever anders had gezien – het leven is nou eenmaal niet 100% maakbaar. Laten we liever kaartjes sturen als je wel gelukkig bent met hoe je geholpen bent. Ik ga ze in elk geval deze week vol overgave schrijven.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.