Vrouw/Dagboek van een minnares
778380263
Dagboek van een minnares

Dagboek van een minnares

Deel 209: ’We hebben seks in de taxi, al mag het niet’

Dinsdag

„Wat is er? Je ziet ineens helemaal wit!” Mark kijkt me bezorgd aan als ik mijn telefoon uitzet. De huisarts heeft erop aangedrongen dat ik zo snel mogelijk bij haar langsga, maar ik kan niet weer een dag thuisblijven. Ik heb nu afgesproken voor morgen. Ik zeg dus maar dat ik een lastige BN’er aan de telefoon had en zo snel mogelijk naar mijn werk moet. Ik kan hem nu nog niet vertellen dat ik zwanger ben. Dat moet ik eerst zelf verwerken.

Mark doet heel lief tegen me. Of zou hij gewoon zin hebben in seks? Hij dringt er in elk geval op aan om vanavond weer af te spreken. In het Hilton natuurlijk. Ik ga akkoord, maar laat hem wel weten dat ik nog steeds buikgriep heb en totaal geen zin heb in alcohol. Hoe ik onder die seks uitkom, zie ik vanavond dan wel weer.

De uren kruipen voorbij tot het avond is. Dani is stierlijk vervelend. Ze zegt tegen me dat ze die heerlijke broer van Frank heeft meegenomen naar de première van Wat is dan Liefde en dat het ontzettend gezellig was. En ja, ze weet heus wel dat hij getrouwd is, maar ach, zijn vrouw en hij zien elkaar toch alleen maar in het weekend. „Alleen de wc is bezet,” grapt ze en ik moet bijna kotsen. Want hoe voorkom ik dat ik hem recht in haar armen drijf?

Voor het eerst in mijn leven zie ik er tegenop om Mark te zien. Het liefst zou ik diep in zijn armen duiken en mijn twijfels met hem bespreken. Dat ik zwanger ben, maar niet precies weet van wie. Dat ik geen idee heb hoe ik mijn hectische fulltimebaan zou moeten combineren met een baby. Dat mijn huis veel te klein is voor een moeder en een kind. En dat ik mijn kind geen vader wil aandoen die getrouwd is met een andere vrouw.

Maar dat durf ik niet. Ik weet bijna zeker dat hij deze zwangerschap niet wil. Dus zeg ik niets. We praten over koetjes en kalfjes. Ik eet alleen een kopje soep, want ik krijg geen hap door mijn keel vanwege de zenuwen. En dan lopen we naar buiten en bestelt hij een taxi, omdat zijn auto bij de garage is.

We gaan achterin de taxi zitten. Mark legt zijn hand op mijn been en kust me uitvoerig. De taxichauffeur kijkt naar ons in zijn spiegel. Hij schreeuwt. „Geen seks in mijn taxi!” Mark lacht en zegt dat hij zich geen zorgen moet maken. Maar hij brengt me op een idee. Als ik Mark nu aftrek, hoef ik geen smoesje te verzinnen waarom hij me vanavond niet mag neuken.

Ik trek aan de rits van zijn broek, haal zijn penis eruit en knijp er stevig in. „Geen seks,” zegt de chauffeur nogmaals. Gelukkig is het heel druk in de stad en gaat het lang duren voor we bij mijn huis zullen zijn. En terwijl ik mijn hand snel over zijn pik beweeg, gaat de chauffeur gelukkig helemaal op in schelden tegen de auto’s en fietsers die zich om ons heen bewegen.

Ik lik zijn nek en knabbel op zijn onderlip. En dan komt hij ineens klaar in mijn hand. Ik veeg m’n hand aan de bank af zonder dat de chauffeur het ziet en kus Mark op zijn mond. „Ik zie je snel,” zeg ik en stap dan uit zonder te vragen of hij nog mee naar binnen wil. Zo. Ik voel me ineens een stuk beter over mezelf.

Woensdag

Het gevoel van blijdschap is snel verdwenen als ik bij mijn huisarts ben. Ze doet inwendig onderzoek en meet mijn bloeddruk. Dan laat ze bij de praktijkondersteuner een echo maken. Als die vraagt of ik mee op het scherm wil kijken, schud ik mijn hoofd. Ik wil de baby niet zien. Anders ben ik bang dat ik geen objectieve keuze kan maken.

Mijn huisarts kijkt ernstig. „Je bent nu precies 12 weken zwanger,” zegt ze. „Dat betekent dat áls je het kind niet wilt houden, dat je daar niet meer al te lang over na kunt denken. Een abortus na 13 weken is een zware en heftige ingreep.”

Ik begrijp er niets van. Ik heb tussendoor echt nog wel bloedverlies gehad, al was het niet veel. Maar mijn huisarts zegt dat dit soms voorkomt. En dat ik vanaf nu nog 5 dagen bedenktijd heb. In de tussentijd kan ik alvast een afspraak maken met een abortuskliniek voor komende maandag. Ze wenst me alvast sterkte en als ik wil kan ik nog verder praten, kan ik terecht bij de praktijkondersteuner.

Maar ik wil zo snel mogelijk naar huis. En daar reken ik snel terug. Ik ben dus zwanger geworden rondom de week dat ik in Griekenland was. Dat betekent dat er víer potentiële vaders zijn. De eigenaar van het hotel waar ik logeerde, de barman van hetzelfde hotel, mijn ex Tom die inmiddels dood is, of mijn getrouwde minnaar Mark. Het enige voordeel is dat ze allemaal donker haar en blauwe ogen hebben. Dus hopelijk kan ik er Mark van overtuigen dat de baby van hem is.

Ik ben helemaal in de war. Houd ik het of laat ik het weghalen? En wanneer moet ik Mark hierover inlichten? O, ik wou dat iemand mij kon vertellen wat ik nu moest doen…

Dagboek van een minnares teruglezen?

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.