Nieuws/Vrouw
792465022
Vrouw

Marieke verloor haar werk bij V&D: Wie was ik nog zonder baan?

Marieke van Loon

Marieke van Loon

Twaalf maanden, twaalf bekende en onbekende vrouwen die het nieuws haalden. Zij vertellen waarom dit jaar voor hen extra speciaal was. Marieke van Loon (42), single moeder van twee zoons (15 en 12), vertelt over het verlies van haar baan bij V&D toen het doek voor het warenhuis definitief viel.

Marieke van Loon

Marieke van Loon

"V&D voelde als 'mijn' winkel. Als er een stofje op de grond lag, bukte ik om het op te rapen. Ik had me opgewerkt van parttime etaleur tot eindverantwoordelijke voor de hele winkelpresentatie: acties, etalages. Ik was zo trots dat ik dit had bereikt nadat mijn huwelijk - waarin ik nauwelijks had hoeven werken - stukliep. Toen ik mijn baan verloor, raakte ik ook mijn trots kwijt."

Afscheid nemen

"Het ging natuurlijk al lang niet goed met het bedrijf, maar als werknemers hoorden we alles altijd als laatste. En er werden prachtige plannen gepresenteerd, wat weer hoop gaf. Ondertussen ging de sfeer in de winkel achteruit. Er mochten geen cadeaukaarten meer worden verkocht, klanten gingen vragen stellen. Het voelde alsof er iemand doodging. Op oudejaarsavond kregen we te horen dat we failliet waren, maar dat er kans was op een doorstart. Dus gingen we op 2 januari 'gewoon' weer open."

"We probeerden de moed erin te houden. Zelfs bij het afscheid op 17 februari hadden we nog hoop. De bedrijfsleider vroeg of ik iets lekkers wilde regelen. La Place was al dicht, dus heb ik ergens worstenbroodjes gehaald van de laatste centen uit de 'feestpot'. Iedereen was emotioneel. Zelfs de bedrijfsleider zei 'Je kunt niet altijd een tijger zijn', en brak. We moesten onze sleutel inleveren, 't voelde zo onwerkelijk. Later hoorden we via de directie dat er toch geen doorstart meer kwam. Dat was de grootste schok. Wat nu?"

Droombaan

"Drie dagen later ging ik op wintersport met mijn zoons. Dat was raar: zonder baan op vakantie. Thuis kwam de klap. Opeens had ik niks meer. Zat ik thuis… verschrikkelijk. Ik miste de routine, het contact met collega's en klanten. Het was echt een rouwproces. Wie was ik nog zonder baan? Op verjaardagen kon ik nergens meer over praten. Ja, iedereen wilde alles weten over V&D, maar ik had geen zin meer in negativiteit."

"Ik miste ook een partner om tegenaan te leunen. En er moest geld komen om voor mijn zoons te kunnen zorgen. Ik verlangde naar zekerheid en rust. Maar het viel niet mee om een nieuwe baan te vinden... Ik heb een paar maanden als voedingsassistent in een ziekenhuis gewerkt. Dankbaar werk, maar mijn hart lag daar niet. Gelukkig heb ik sinds deze maand een nieuwe baan: stylist bij Sissy-Boy. Een droombaan! Eindelijk kan ik weer doen waar ik blij van word."

Tekst: Hanna Gillissen en Tanja Spaander

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.