Vrouw/Culinair
794959696
Culinair

Ontstressen? Bak een cupcake Of leg een puzzeltje

Hollandse Hoogte/Rivers Dale

Hollandse Hoogte/Rivers Dale

Een roze stukje met een paars randje schuif ik aan een ander stukje met net zo’n randje. Mijn mobieltje maakt een tevreden geluidje. Het past. Uitermate bevredigend, vind ik. Mijn kinderen rollen met hun ogen: "Zit je nou weer zo’n stomme puzzel te maken?"

Hollandse Hoogte/Rivers Dale

Hollandse Hoogte/Rivers Dale

Ik heb een afwijking: ik houd van stomme telefoonspelletjes. Van die games waar je niet bij na hoeft te denken, of kunt struikelen over een onhaalbaar level. Dat laatste nekte me bij Candy Crush en zijn uitermate bevredigende evenknie Blossom Blast Saga (waarbij hele boeketten bloemen ontploffen op je scherm als je naar een volgend level gaat).

Op een gegeven moment blijf je hangen. Bij de bloemen omdat steeds de mollen de bollen opvreten, bij de snoepjes omdat er rare monsters in de weg lopen, die overal slijm overheen spuiten (en dan lust je die dingen niet meer natuurlijk). Dan wil ik nog best een weekje door ploeteren, maar als het vervolgens nog steeds niet lukt, heb ik er geen zin meer in.

Pompoenen oogsten

Zo heb ik ook een hele tijd mezelf onledig gehouden met Farmville. Je plant zaadjes in een veldje en dan heb je een paar uur later wortels. Of bloemkolen. Die kun je verkopen en van de opbrengst schaf je dan een foeilelijke fontein aan om tussen je landjes in te zetten.

Helemaal prima, niks meer aan doen, aan zo’n spel. Er gaat niemand in dood, je stresslevel blijft er uitermate laag door, het kost geen inspanning en de enige fout die je kunt maken, is niet op tijd inloggen om het koren van het veld te halen, want dan blijken je gewassen dood en eindig je met niks.

Eerlijk? Dat heeft wel voor wat perikelen gezorgd. Ik herinner me een vakantie waarbij ik mijn oudste zoon heb gebeld om te vragen of hij even mijn aardbeien wilde oogsten, want dat was ik vergeten voor vertrek. En ik kan het aantal nachten waarop ik zwetend wakker werd met de brandende kwestie: ‛zijn de pompoenen al geplukt?’ niet op een hand tellen.

Maar toen gingen ze dus de app vernieuwen en moest ik ineens dat graan ook malen en er brood van bakken en allerlei andere ingewikkelde opties en toen was ik er klaar mee.

Laatste level

Aankleedpoppen van jurken en accessoires voorzien, was ook een tijdlang een passie. Het leek een beetje op Patience: je had een flinke virtuele kledingkast vol en daarmee moest je modellen optutten volgens bepaalde regels.

Ze moesten dan bijvoorbeeld een jasje aan en knielaarzen. Als je dat met de juiste shirtjes en broeken combineerde, eindigde je met een leger aangeklede poppetjes en een lege kast en dan had je gewonnen. Helaas bereikte ik uiteindelijk probleemloos het laatste level.

Gekneus met aardappelen

Raar genoeg vinden mijn kinderen mijn keuze van spelletjes helemaal niks. Zelf moorden ze Sims-poppetjes uit door zwembaden te bouwen en dan het trapje weg te halen, laten ze auto’s over de kop vliegen en uitbranden en voeren ze virtuele oorlogen waarbij de kogels in het rond vliegen, maar dat schijnt toch net allemaal wat hoger van niveau te zijn dan mijn, in hun ogen, gekneus met aardappelen, bloemen en juffrouwen in ondergoed.

Om van mijn laatste obsessie, het leggen van puzzels van ruim 600 stukjes op mijn telefoon, maar niet te spreken. Dat beschouwen ze als een absoluut dieptepunt in mijn gamegeschiedenis. Ik moet eerlijk bekennen dat toen ik ontdekte dat mijn moeder hetzelfde spel speelde, ik ook wel een beetje mijn twijfels kreeg. Ze is nog steeds niet helemaal thuis op Facebook, dus in dat niveau ben ik beland.

Win/win

Ik vergelijk mijn gamegedrag een beetje met cupcakes bakken. Ja natuurlijk; ik kan best een drielaagse driptaart maken met allerlei tierenlantijnen, maar soms heb je gewoon zin in het simpelweg mixen van een paar eieren, boter, suiker en zelfrijzend bakmeel.

Je hoeft er nauwelijks bij na te denken en na een klein half uur, heb je al wat. In een gekke bui kun je eventueel nog wat rozijnen of chocoladesnippers toevoegen, maar meer is het niet. Bakken voor beginners.

Je maakt er geen indruk mee, maar je bent wel even van de straat. En terwijl die dingen in de oven staan, kun je dus mooi even zo’n puzzeltje, waar ze trouwens ook weer cupcakevarianten in hebben, leggen. Een win/win-situatie.

Recept cupcakes

Nodig:

150 g zelfrijzend bakmeel

200 g roomboter

50 g maïzena

4 eieren

150 g suiker

Snuf zout

Sap van halve citroen

Zakje vanillesuiker

Cupcakepapiertjes

cupcakevorm

Verwarm de oven voor op 175 graden. Zet de papiertjes in de cupcakevorm. Smelt de boter, klop de eieren met de suiker, vanillesuiker, zout en citroensap tot een romig mengsel. Meng bakmeel met maïzena en klop dit door het eiermengsel. Voeg tot slot de boter toe en mix op de laagste stand tot glad beslag. Vul de papiertjes en bak de cakes 20 min. in de oven.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.