Vrouw/VROUW magazine
81560202
VROUW magazine

Opgebiecht

‘Mijn vriendinnen geven mij alleen maar negatieve energie’

Deze week biecht een vrouw op dat zij wil breken met haar zeurende vriendinnen.

Als ik in de spiegel kijk, zie ik dat mijn oogleden steeds meer gaan hangen. En dan die mondhoeken, waarom staan die permanent naar beneden, terwijl ik (meestal) vrolijk ben? Ik ben 57 en hoef er echt niet meer uit te zien als een twintigjarige, maar dit uiterlijk klopt gewoon niet bij hoe ik me voel.

Nieuwe uitdagingen

Ik besloot dus om dit jaar mijn vakantiegeld, dat ik door corona toch niet heb uitgegeven, te gaan besteden aan een opknapbeurt voor mezelf. Het was best wel een drempel waar ik overheen moest stappen, want eigenlijk heb ik een hekel aan spuiten en cosmetische ingrepen. Maar nu ik de beslissing heb genomen en de afspraak met de kliniek is gemaakt, voelt dat als een spannend nieuw avontuur.

Er zijn nu eenmaal niet zo veel uitdagingen meer in je leven op deze leeftijd, dus probeer ik die zelf maar op te zoeken. Zo ben ik vorig jaar op salsa-dansen gegaan met mijn man en heb ik me eindelijk opgegeven voor een online-cursus Spaans, omdat we overwegen om, als we straks niet meer werken, lekker met een campertje door Spanje te gaan trekken.

Impulsief meisje

Toen ik laatst mijn vriendinnen weer eens bij mij thuis voor de lunch had uitgenodigd, nadat ik ze door corona al een tijd niet meer had gezien, vertelde ik ze van mijn beautykliniekafspraak en mijn nieuwe plannen. In plaats dat ze enthousiast waren, zeiden ze: ‘Meid, waar begin je aan? Dat moet je toch allemaal niet meer willen? Straks word je zo’n oude Barbie-pop. En het is niet risicoloos, hè. Een tante van mij kon na de ooglidcorrectie nooit meer knipperen. Haar ogen droogden helemaal uit.’ En over de cursus Spaans: ‘Dat kun je toch helemaal niet meer, al die woordjes uit je hoofd leren? Dat lukte je vroeger al nauwelijks!’ En daarna gierden ze het uit.

Mijn vriendinnen en ik gaan way back. We hebben elkaar leren kennen op de middelbare school, dus het is best bijzonder dat we nog steeds contact hebben. En we hebben ook al veel met elkaar meegemaakt: geboortes, scheidingen, het overlijden van partners en ouders… Het was altijd een warm vangnet, maar er zijn ook patronen die in stand zijn gebleven. Op de middelbare school werd ik door hen gezien als het impulsieve meisje dat nog weleens in zeven sloten tegelijk liep en zo word ik nu dus nog steeds behandeld.

Breken

En dat begint me dus steeds meer te storen. Want dit ‘impulsieve’ meisje is intussen de enige die nog weleens iets positiefs en nieuws uitprobeert, terwijl zij alleen nog maar lijken te kunnen praten over opvliegers, incontinentie en spataderen, of over hun mannen die in hun ogen niets goed meer kunnen doen.

Het enige wat ik dacht was: wat een stel zure Annies zijn jullie eigenlijk geworden. Al die negatieve energie, en het lijkt met de jaren alleen maar erger te worden. Ik heb helemaal geen zin meer in deze vriendinnendates. Maar ik wil ook niet met ruzie uit de groep stappen. Help, hoe maak ik het na al die jaren op een goede manier ‘uit’?”

De rubriek Opgebiecht is gebaseerd op waargebeurde verhalen. Dit stukje staat in het nieuwe VROUW Magazine (iedere zaterdag bij De Telegraaf).

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.