Vrouw/Columns & Opinie
831600026
Columns & Opinie

Verhalen achter het nieuws

’Zolang ik maar onder de 300 kilo blijf’

Vandaag is het anti-dieetdag; de dag waarop we het allemaal lekker mogen laten waaien en ons vol mogen stoppen met drop en taartjes. Redacteur Marjolein Hurkmans, die vorig jaar de diagnose kanker kreeg, is niet van plan enorm uit de bocht te vliegen, maar vindt het wel belangrijk om lekker van het leven te genieten. En niet alleen vandaag, maar voor de rest van haar leven.

Er zit stof op mijn weegschaal. Ik zie nog vaag de afdruk van mijn voeten. Daar ligt een iets dunner laagje op. Er was een tijd waarin ik iedere vrijdag mijn gewicht controleerde. Dolblij als er weer een onsje af was, zielstevreden als ik op hetzelfde gewicht was blijven hangen. Het was me een strijd geweest joh; 23 kilo eraf gelijnd. Maandenlang koolhydraatarm door het leven, wandelen, wandelen, wandelen. En uiteindelijk dan die zachte zeemleren jurk, matzwart met overslag en sexy split, de jurk die paste! Mijn levensdoel was bereikt. Missie volbracht. Niks meer aan doen.

Ik bestelde hem terwijl we nog op vakantie waren in Frankrijk; liet hem op de redactie bezorgen voor de veiligheid. Collega’s legden hem voor me achter slot en grendel tot ik terug zou zijn uit Frankrijk. Ik heb de jurk één keer gedragen. Toen ik mijn vader ging vertellen dat ik kanker had.

Kilo’s eraf, kilo’s eraan...

Dat is inmiddels dik een half jaar geleden. De jurk zit weggestopt in een kledingzak met nog een heleboel andere kleren die allang niet meer passen. Vandaag is het dan misschien officieel anti-dieetdag, voor mij is dat al bijna 250 dagen zo. Het eet niet zo lekker tijdens een chemokuur en al helemaal niet als je slokdarm zwaar beschadigd is door de bestraling. En zo viel ik, tot ongenoegen van mijn oncoloog, eerst kilo’s en kilo’s af en kwam ik die daarna, toen eten weer wel ging, dubbel en dwars weer aan.

Twee jaar geleden schreef ik op deze dag over mijn verslaving aan het programma My 600lb life waarin zwaarlijvige Amerikanen de strijd aangaan met hun overgewicht. En dan heb ik het niet over die paar pondjes die jij in tijden van corona bent aangekomen en zelfs niet over de 10 kilo (of misschien meer, ik heb mezelf bekwaamd in het negeren van de weegschaal) die ik er in de afgelopen maanden heb aangegeten, maar over echt flinke voorraden overtollig lichaamsvet. De gemiddelde deelnemer weegt 300 kilo of meer. Dus voordat je mij wilt verwijten dat ik aan bodyshaming doe, nou net op anti-dieetdag, jongens, 300 kilo is echt ongezond veel. Die mensen kunnen niet eens hun bed meer uit. Dan ben je dus heel erg dik. Niet curvy, volslank of mollig, maar gewoon echt heel erg dik….

Papa kan niks meer

Ik had een aflevering gezien waarin de hoofdpersoon vader was. Hij had zichzelf bevuild en zijn dochter moest hem verschonen. Maar 300 kilo krijg je niet zomaar omgerold. Ze ging niet meer naar school, vertelde ze voor de camera. Ze was thuis nodig. Papa kan niks meer zelf, alleen liggen en eten. Wat doet zo’n man zichzelf aan? Of zijn kinderen?

Ergens halverwege het programma komt er dan een dokter die gaat proberen deze man zover te krijgen dat hij voldoende afvalt voor een gastric bypass. Dat heeft nog heel wat voeten in de aarde. Ook in bovenstaand geval. De man in kwestie bleef maar eten, zijn vrouw bleef hem maar van calorierijke maaltijden voorzien. Ik kon er met mijn pet niet bij. Als het mijn vent was geweest, kreeg-ie een appel. En als hij dan boos werd, ging ik gewoon in een andere kamer zitten. Hij kan toch zijn bed niet uit. Ga meer lekker liggen schreeuwen. Wie weet gooi ik dan straks nog een selderijstengel naar binnen.

Bananentaart en citroentartelettes

Maar dat was toen; toen ik ruim 10 kilo minder woog dan nu. Toen eten iets was dat ik deed tussen de bedrijven door, soms voor de gezelligheid (bier en bitterballen in de kroeg), soms functioneel (een salade en een beker karnemelk bij wijze van lunch). Van coronaweken waarin we ons zo stierlijk zouden vervelen dat het bakken van een bananentaart (gisteren) of citroentartelettes (vandaag) bijna een levensvervulling zou worden, hadden we geen weet. In godsnaam, hebben we nog boter, bloem en eieren, dan heb ik weer even wat om handen.

Onder normale omstandigheden zou ik nu, na alle behandelingen, waarschijnlijk hard bezig zijn met het eraf proberen te krijgen van al die kankerpondjes: water met gember en munt en een salade met de dressing apart op een terras. Zodat ik straks, schoon verklaard, een beetje kan shinen in mijn Marlies Dekkersbikini op het strand. Maar de omstandigheden zijn niet normaal. De terrassen zijn dicht en van een strandvakantie gaat het waarschijnlijk ook niet komen dit jaar. Kom maar door met de chocolade en de zakken drop.

Op anti-dieetdag bekende 61% van de bezoeksters van onze site dat ze in de afgelopen weken zijn aangekomen en 45% van hen baalde daar enorm van. 29% is zelfs al begonnen aan een dieet en 20% is van plan binnenkort op dieet te gaan.

Wat is er mis met maat 44?

Ik niet. Want ik herinner me een ander cijfer dat iedere keer weer terugkomt in de media: 95% van de mensen is een jaar nadat ze gestopt zijn met lijnen zwaarder dan voor ze begonnen met afvallen. Mocht ik ooit die zwartleren jurk weer willen passen, dan moet ik dus vooral geen calorieën gaan tellen. Mijn sterke lijf is bezig kanker het hoofd te bieden, laat ik dat vooral niet af gaan straffen door het van alles en nog wat te ontzeggen. Er vanuit gaand dat de boel van binnen behoorlijk ontregeld is, wordt het misschien tijd om mijn jarenlange obsessie om in maat 38 te passen te laten voor wat het is. Wat is er mis met maat 44 of 46 als je verder gezond bent?

Anti-dieetdag? Maak er gerust anti-dieetleven van! Zolang ik maar niet eindig in een aflevering van My 600lb life natuurlijk. Mijn arme man en kinderen. Alsof dat gedoe met een zieke partner en moeder al niet genog was. Maar misschien moet ik dat lichaam van mij eens wat meer gaan vertrouwen. In de afgelopen maanden heeft het bewezen dat vertrouwen waard te zijn. En op welk gewicht het dan ook uitkomt, misschien is dat dan wel gewoon MIJN gewicht.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.