Vrouw/Columns & Opinie
848823398
Columns & Opinie

Columns & opinie

’Een foto van een blote piemel draagt niet bij aan queer-acceptatie’

Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws en het dagelijks leven. Dit keer over de ophef over een billboard met daarop een naakte man in Almere. Het doel? Het taboe op queermensen en naakt doorbreken. ’Het zal wel weer tenenkrommend preuts en narrow minded zijn, maar wat mij betreft kan het straatbeeld ook zonder posters van mannen met slappe piemels.’

Nul

„Ik vraag me af hoeveel mensen er langs het billboard van fotograaf Prins de Vos zijn gelopen en dachten: ’Ah, een slappe leuter! Dat beeld maakt me ineens een heel stuk toleranter naar transpersonen.’ Ik gok: NUL. Sowieso voel ik de link niet helemaal. Zijn transpersonen doorgaans te herkennen aan een in de vrije lucht hangend geslachtsdeel? Nee toch zeker?

Tekst gaat verder onder tweet.

Woke-gemeenschap

Het beeld op het billboard afkeuren valt onder de noemer ’unpopular opinion’. Alles moet immers kunnen, helemaal op LHBTIQ+-terrein. Werp je slechts een beetje een ’maar’ op, staat de hele woke-gemeenschap met geslepen messen klaar om je levend te villen. Jouw ’maar’ is een regelrechte aanval op hun rechten. Dat je werkelijk niets, maar dan ook niets tegen welke geaardheid of gender ook hebt (waarom zou je?), doet er niet toe. Je moet meegaan in de flow van het extreme deugen, anders rot je maar op.

Oncomfortabel

Ik weet zeker dat mijn dochter van acht hooguit keihard was gaan lachen bij het zien van het billboard, om daarna weer over te gaan tot de orde van de dag. Niets trauma’s, niets paniek. Toch hoeft het voor mij niet, want mijn dochter is niet de maat der dingen – er zullen zeker kinderen, maar ook volwassenen zijn die zich wel – om wat voor reden ook - heel oncomfortabel voelen bij de foto.

Groot alarm

Als ouder voed je je kinderen, als het goed is, op met het idee dat er een wezenlijk verschil zit tussen papa en mama die bloot onder de douche staan en een wildvreemde vent in de speeltuin zijn leuter uit zijn broek haalt. Daar waar ze bij papa en mama niet direct groot alarm hoeven te slaan, moeten ze dat wel als de buurman ze confronteert met zijn naaktheid. Die les wordt wel heel lastig te begrijpen als je vervolgens op de hoek van de straat een poster van een blote man ophangt.

Expositieruimte

Dat ik een foto van een blote piemel niet oké vind, zegt helemaal niets over mijn wel of niet accepteren van queermensen. Ik zag aan de hele goede man op het plaatje niet eens dat ie queer was en het interesseert me ook niets; dát is pas acceptatie. En nu is het dus een foto op een poster, waarmee gaan we de samenleving een volgende keer een taboe door de strot drukken? Levende standbeelden die het hele klok- en hamerspel lekker laten bungelen in een zomerbriesje? Prima, maar doe dat binnen de muren van een expositieruimte, om maar eens iets te noemen.

Poedelnaakt

We hebben het hier over een billboard in de openbare ruimte en hoewel ik me er terdege van bewust ben dat de helft van de bevolking zo’n ding tussen de benen heeft hangen en het dus doodnormaal moet zijn, hebben we met z’n allen afgesproken dat we de boel en plein public toch een beetje bedekt houden. Er zullen er immers maar weinig zijn die het wel normaal vinden dat er iemand poedelnaakt de weekendboodschappen inslaat, toch?

Prachtige foto

Er is zeker nog een grote slag te slaan op het gebied van emancipatie van transpersonen, dat zal ik niet ontkennen. Maar neem jezelf serieus en probeer die emancipatie te bereiken met kleding aan. Dit is een glijdende schaal. Vertrutting? Hou toch op. Als we onze kinderen een solide seksuele opvoeding willen geven, ook om in de toekomst van grensoverschrijdend gedrag af te komen, denk ik dat posters van blote snikkels in een winkelcentrum de plank volledig misslaan. Maar verder is het een prachtige foto. Dat mag ook gezegd worden.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.