Vrouw/Mama
852491674
Mama

Opvoeddilemma

’Mijn puberdochter (17) behandelt me als voetveeg’

„Ze is het als vanzelfsprekendheid gaan zien dat mijn man en ik altijd maar voor haar klaarstaan, aldus VROUW-lezeres Aniek.

„Ze is het als vanzelfsprekendheid gaan zien dat mijn man en ik altijd maar voor haar klaarstaan, aldus VROUW-lezeres Aniek.

Als VROUW-lezeres Aniek stelt dat haar dochter (17) haar huis als een hotel beschouwt, drukt ze zich nog zacht uit. Het meisje loopt rond als een koningin en haar ouders zijn haar onderdanen. Aniek zit met de handen in het haar en vraagt om advies.

„Ze is het als vanzelfsprekendheid gaan zien dat mijn man en ik altijd maar voor haar klaarstaan, aldus VROUW-lezeres Aniek.

„Ze is het als vanzelfsprekendheid gaan zien dat mijn man en ik altijd maar voor haar klaarstaan, aldus VROUW-lezeres Aniek.

„Mijn dochter van 17 behandelt me als voetveeg”, vertelt Aniek. „Ze gedraagt zich alsof zij de baas is in huis en ik maar 24 uur per dag naar haar pijpen moet dansen. Ik betaal vrijwel alles voor haar, terwijl zij slechts één middagje per week werkt bij haar bijbaan. En in plaats van dat ze me daar nou dankbaar voor is, neemt ze alles voor lief en krijg ik nog een snauw op de koop toe.”

„Ze is het als vanzelfsprekendheid gaan zien dat mijn man en ik altijd maar voor haar klaarstaan, maar ondanks dat het mijn kind is, ben ik het daar niet mee eens. Ze mag me weleens dankbaar zijn voor alles wat ik voor haar doe. Ze leeft echt in haar eigen wereld; zelfs als ik jarig ben komt ze met lege handen aan en is ze beledigd als ik daar teleurgesteld over ben. Het is volgens haar niet de taak van een kind om iets (terug) te doen voor haar ouders en ook in het huishouden doet ze dus helemaal niets, ook niet als ik het haar vriendelijk vraag. Waar komen deze opvattingen vandaan? Dit is niet hoe ik haar heb opgevoed en dit is ook niet de manier waarop ik wil dat ze de wereld ingaat. Is dit een fase? Moet ik gealarmeerd zijn? Kan ik er iets aan doen of moet ik het laten overwaaien?”

Grenzen

„De dochter van Aniek zit in een lastige levensfase”, legt pubercoach Janneke ter Bille uit. „Maar dat is natuurlijk geen excuus om je moeder als voetveeg te behandelen. Daarom is het belangrijk dat er een aantal dingen veranderen in de omgang en relatie met je dochter. Dat begint met het aangaan van een gesprek met haar, zodat je met haar kunt delen hoe jij de situatie ervaart en wat je ervan vindt. Geef aan dat je deze manier van omgaan niet meer zal accepteren en baken je grenzen af. Je kunt bijvoorbeeld zeggen dat je met respect behandeld wilt worden en dat je dochter, als haar dat op wat voor moment dan ook, niet lukt, later terug moet komen. Praat hierbij vanuit je eigen gevoel. Dat zorgt voor duidelijkheid.”

Afspraken

„Geef je dochter in dit gesprek ook een stem en luister naar haar zonder oordeel en verwijten. Het is niet alleen aan jou om de regels te bepalen; probeer hierin een middenweg te vinden. Op die manier zal je kind zich gehoord en gezien voelen en zal ze zich ook sneller aan de afspraken houden. Samen met haar kun je ook een passende consequentie bespreken voor het geval ze zich niet aan de afspraken houdt. Let er vervolgens wel op dat je je met name focust op wat echt belangrijk is en complimenteer gedrag dat je wenselijk vindt.”

Respecteren

„Zoals voor zoveel dingen geldt hier: wat je geeft, krijg je terug. Dus: toon respect voor je dochter, laat ruimte voor haar mening en houd rekening met haar behoeften, ook als die van jou verschillen of als jullie het ergens oneens over zijn. Ga niet in tegen haar behoefte, omdat je denkt het beter te weten, omdat jij nu eenmaal volwassen bent. Probeer ook niet te reageren vanuit emotie, als je boos of teleurgesteld bent.”

„Respecteren is iets anders dan je dochter altijd maar haar zin geven”, besluit Ter Bille. „Want als je dat doet, dan ga je over je eigen grenzen en behoeftes heen – waarmee je eigenlijk zegt geen respect voor jezelf te hebben. Goed voorbeeld doet volgen.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.