Vrouw/Lezerscolumn
856821498
Lezerscolumn

Lezerscolumn

’Mijn grootste verdriet is dat ik nooit moeder ben geworden’

Liesbeth Kasperink is bonusmoeder, is vier keer zelf zwanger geweest, maar is geen moeder geworden; ze is ongewenst kinderloos. Hoe dit erin hakt schrijft ze van zich af in een lezerscolumn.

Mijn grootste verdriet, is dat ik zelf nooit moeder ben geworden. Wel ben ik vier keer zwanger geweest en heb ik blije reacties gekregen, wanneer ik dit nieuws aan mijn naasten vertelde. De eerste drie keer dat ik zwanger werd, was in 2010 en de laatste keer was in de zomer van 2019, nog maar kort geleden.

Nuchter als ik ben, wilde ik hier liever niet te lang bij stilstaan. Het leven gaat immers door en er zijn al genoeg kinderen op de wereld. Bovendien: mijn vriend heeft al twee kinderen uit zijn vorige relatie dus vervul ik toch al een soort van moederrol? Het feit dat mijn partner het mij nog gunde om ook moeder te worden ben ik hem oprecht dankbaar voor. Dat neemt niemand ons meer af.

Verdriet

Ondanks dat ik een gelukkig en rijk mens ben, komt het verdriet dat ik zelf geen moeder ben geworden soms uit het niets naar boven. Het is toch een wens die niet in vervulling is gegaan. Geloof mij dat ik - om het voor mijzelf goed te praten - 1001 redenen kan bedenken waarom een kind hebben of krijgen niet het ideaal is. Hier ben ik inmiddels expert geworden. Maar als ik eerlijk ben naar mezelf en mijn omgeving, had ik niks liever gewild dan dit zelf ook te mogen ervaren. Wetende dat ik een geweldige moeder was geweest. En dit nu deels kan doen als bonusmoeder.

De reden dat ik nu de behoefte voel om dit te delen, is omdat ik er onlangs weer onverwacht en keihard mee geconfronteerd werd, toen iemand die heel dichtbij mij staat, vertelde dat ze zwanger is.

Niet gepland

Ze vertelde dat het (nog) niet in de planning lag om zwanger te worden en dat het gezien de anticonceptie die ze gebruikte niet eens mogelijk was. Maar toch... plotseling zwanger. Niet gepland maar wel gewenst. Ze liet mij een foto zien van de eerste echo en we hebben beiden gehuild. Een mix van blijdschap en verdriet. Echt, ik gun haar deze zwangerschap, ben blij voor haar en haar vriend, maar op dit soort momenten voel ik mijn eigen verdriet.

Ik heb natuurlijk geen ‘zin’ en geen tijd voor verdriet en verwerken enzo en ik wil eigenlijk niet dat ik dit verdriet voel, maar dan zou ik mijzelf voor de gek houden en het is nodig voor de verwerking. Het is goed en het mag er zijn en ik ben blij dat ik er nu aan toe durf te geven.

We leven in een wereld waarin de meeste vrouwen kinderen krijgen. Dit wordt (voor mijn gevoel) als een soort status gezien en ik hoor daar niet bij.

Kinderloos

Een op de vijf vrouwen in Nederland krijgen gewenst of ongewenst geen kinderen. Ik hoor bij die minderheid en ben ongewenst kinderloos. Mijn geluk hangt niet af van het hebben van een kind, geluk zit in jezelf! Alleen over het feit dat het niet gelukt is, ben ik soms verdrietig en dat zal ik moeten accepteren.

Opschrijven helpt hierbij, omdat ik altijd opensta voor contacten met vrouwen die zich in mijn verhaal herkennen en die net als ik hun eigen zoektocht hebben.

Ik heb al langer het plan om voor deze groep vrouwen een positief platform te creëren.

Waar verhalen gedeeld en gehoord kunnen worden, juist om hier meer openheid voor te krijgen. Wat en hoe dat platform er precies uit komt te zien, weet ik nog niet, maar het is in ontwikkeling en wil dit samen met vrouwen doen in een soortgelijke situatie. Mannen wil ik hier overigens niet bij uitsluiten, want ook zij maken dit mee aan de zijlijn en worden niet altijd gehoord of begrepen.

Vanaf dinsdag 2 maart is de podcast ‘In gesprek met Liesbeth’ te vinden op oa Spotify en I-tunes.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.

POPULAIRE VIDEO'S