Vrouw/Lezerscolumn
865663581
Lezerscolumn

Lezerscolumn

’Zijn laatste woorden aan de liefde van zijn leven: Ik hou van jou’

Merel’s opa en oma

Merel’s opa en oma

VROUW-lezeres Merel Revet deelt het mooie verhaal van haar opa. Na jaren met de liefde van zijn leven samen te zijn geweest, heeft hij de oneerlijke strijd tegen corona verloren.

Merel’s opa en oma

Merel’s opa en oma

Dagelijks deelt het RIVM het aantal mensen dat in Nederland in de afgelopen 24 uur is overleden aan corona. Meer dan honderd mensen per dag verliezen de strijd van dit vreselijke virus. Iedere dag ben ik mij ervan bewust dat achter elk nummertje een volledig leven schuilt. Achter de cijfers die vandaag gedeeld gaan worden, schuilt ook het leven van mijn opa.

De man samen met de liefde van zijn leven - mijn oma - vijf kinderen opvoedde. Tientallen jaren waren ze samen; bijna 65 jaar getrouwd. Ze reisden de wereld over en woonden in het buitenland, maar kwamen altijd weer thuis in hun geliefde Biddinghuizen; waar bijna iedereen de familie Revet kende.

Hun leven verliep met ups en downs: vele ziekenhuisbezoeken, het verlies van hun geliefde kleinzoon Thijs en de diagnose Alzheimer voor mijn oma. Toch sleepten ze elkaar er doorheen en bleven ze positief. Altijd wanneer ik mijn opa of oma vroeg hoe het ging, kreeg ik hetzelfde antwoord: het gaat goed, want we zijn nog bij elkaar. Het is dan ook die liefde tussen mijn opa en oma die hem voor een moeilijke keuze heeft gezet. Zij moest naar een verpleeghuis, omdat ze door de Alzheimer niet voor zichzelf kon zorgen. Hij koos ervoor om met haar mee te gaan. „Al moeten we naar Maastricht, dat kan me niks schelen, zolang ik maar bij mijn vrouw kan zijn.”

Hun laatste woonplek was gelukkig iets dichter bij huis en de afgelopen twee maanden hebben ze samen in een zorginstelling voor ouderen met Alzheimer mogen wonen, waar ontzettend goed voor hen gezorgd werd. Daar zat mijn opa dan. Tussen tien demente bejaarden én zijn grote liefde, voor wie hij alles over had. Twee maanden hebben ze nog naast elkaar in slaap kunnen vallen, samen thee gedronken en door de tuin gewandeld. Terwijl veel ouderen in ons land vereenzaamden, waren zij nog samen. Precies zoals ze elk obstakel in het leven overwonnen.

Een week geleden kwam het verontrustende bericht dat opa met corona in het ziekenhuis lag. Zijn laatste week bracht hij in quarantaine door, net als oma. Een oneerlijke strijd tegen het virus, die hij vol goede moed aanging. Een week na zijn opname sprak hij voor een laatste keer met zijn vrouw; hevig verzwakt en praten ging bijna niet meer. Zijn laatste woorden aan haar waren simpel, maar zo veelbetekenend: ’Ik hou van jou.’

Tijdens de laatste uren mochten twee familieleden langskomen in het corona-ziekenhuis om afscheid te nemen. De rest van de familie heeft met hem kunnen videobellen, ook al was hij alleen in staat om af en toe zijn ogen te openen. Mijn ouders, broertje en ik waren als laatste aan de beurt. Terwijl wij hem bedankten voor alle fijne herinneringen, gleed hij weg. Hij overleed waar wij bij waren.

Hun liefdesverhaal is ten einde, maar leeft voort in mooie herinneringen: die van mijn oma, vijf kinderen, elf kleinkinderen en een achterkleindochter. Opa, jij mag nu naar Thijs toe en geef hem een hele dikke knuffel van ons allemaal.

Bij de uitvaart zijn zat er voor mijn oma niet in. Ze zat nog altijd in quarantaine, omdat ze mogelijk besmet zou zijn. Gelukkig was het mogelijk om mijn opa naar de zorgboerderij te brengen, waar ze nog afscheid heeft kunnen nemen. Op de dag van de uitvaart werd ze wakker met koorts. Ook mijn oma is besmet met het virus en erg ziek. „Er zijn maar weinig mensen die tegelijk met hun partner overlijden”, zei ze nog na het overlijden van haar man. We houden rekening met het ergste.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.