Vrouw/Columns & Opinie
874347823
Columns & Opinie

Feuilleton - De vechtscheiding

Deel 15: ’Laat ik daar nou een heel fijn filmpje voor hebben…’

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (14). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

Bas doet opgewekt als hij de keuken binnenkomt, maar aan zijn ogen zie ik dat hij not amused is. „Mooi”, denk ik. „Goede zet van mij om Casper, de net-iets-mooiere, grotere, handigere en snellere broer van Bas, bij ons uit te nodigen. Nu stoeit Casper met de kinderen en moet Bas toekijken.”

Woedend

Bas houdt zich goed tijdens het eten, maar zodra de kinderen naar hun kamer zijn voor het huiswerk, slaat Bas om. Hij houdt de buitendeur open en zegt tegen Casper: „Tot ziens maar weer.” Zijn broer trekt zijn wenkbrauwen op en lacht vriendelijk naar hem: „Je vrouw heeft me uitgenodigd. Dus ik blijf nog even.”

„Precies”, beaam ik. Bas werpt ons een woedende blik toe en verdwijnt dan naar het tuinhuis. „Waar gaat hij nou naar toe?” vraagt Casper. Ik zucht diep en vertel dan hoe de vlag er tegenwoordig bij hangt. „Hoe kan dat nou? Voor mij waren jullie altijd het ideale stel. Waar zijn jullie elkaar kwijtgeraakt?”

Ik kauw verwoed op een gojibes terwijl ik nadenk: „Ergens tussen luiers, zwemles en voetbalveld.” „En dat hebben jullie nooit besproken?” „Nee. Toen ik door had dat er een ander was, was het al te laat. Hij wil nu het liefst zo snel mogelijk weg.”

Vader

Casper schudt ongelovig zijn hoofd: „Net als onze vader.” Ik kijk hem vragend aan. „Onze vader is er ook op stel en sprong vandoor gegaan. Bas was er kapot van. Ik had nooit verwacht dat hij hetzelfde zou doen.”

Ik heb geen flauw idee waarover Casper het heeft. Ik ken veel verhalen over hun vader, maar niet dìt verhaal. „Heeft Bas je dat verhaal nooit verteld?” Ik schud mijn hoofd en hij vervolgt: „Mijn vader en moeder gingen uit elkaar toen Bas 3 was. Mijn vader had daarna ieder maand een andere vriendin. Tot hij Suzanne ontmoette. Daar was hij echt dol op. En wij ook. Het was er altijd heel gezellig: veel actieve vakanties en weekendjes weg. Maar na een jaar of zes hield het op.”

Zwanger

„Van de een op de andere dag?”, vraag ik. „Ja. We gingen op zomervakantie. Ik was over naar de 2de klas middelbare school en Bas ging naar de brugklas. Het zou weer een actieve vakantie worden met raften, abseilen etc. We merkten al in de auto ernaar toe dat er wat aan de hand was. Pa was afwezig, maar toen we er eenmaal waren, viel het wel weer mee. Tot we halverwege de vakantie ’s ochtends wakker werden en pa verdwenen was.”

„Verdwenen?” echo ik: „Ja verdwenen”, gaat Casper verder. „Suzanne was helemaal over haar toeren. De avond ervoor hadden ze ruzie gehad en toen was hij de slaapkamer uitgegaan. Zij dacht dat hij op de bank was gaan liggen, maar hij was hem dus gesmeerd naar een volgende liefde. Ons bij zijn zwangere inmiddels ex-vriendin achterlatend…”

„En toen?” vraag ik ademloos: „Mijn moeder heeft ons toen opgehaald en naar huis gebracht. Ook Suzanne. Mijn vader dook pas een half jaar later weer op. Mij kon het niet zoveel schelen. Ik was een puber en had al een eigen leven. Maar Bas trok het slecht; hij heeft het mijn vader nooit echt vergeven.”

Dame

Ook de volgende dag blijft dit verhaal door mijn hoofd spoken. Bas heeft vaak verteld hoe geweldig zijn vader was: hoe slim, hoe charmant en hoe succesvol. Maar nooit over hoe bruut zijn vader hem in de steek heeft gelaten. Arme Basje. Ondanks alles bloedt mijn hart voor hem, maar nog voor het bloeden goed en wel op gang is gekomen appt Bas.

„Deze dame trekt binnenkort bij me in.” Ik open meteen de foto en zie vol afgrijzen een puppy… Ik haat honden: kuilen in mijn tuin, stank in het tuinhuis, hondenharen op de kleding van de kinderen... En die laatste vinden het natuurlijk prachtig en zullen nog meer naar Bas trekken. Vanuit medelijden schiet ik weer naar wraak.

Filmpje

Ik ga opzoek naar mijn agenda voor de wraaklijst, maar word onderbroken door een telefoontje van mijn manager. Ik sta al een paar weken ziekgemeld en blijkbaar wil hij dat ik weer ga werken: „We moeten jouw reïntegratieplan maken.” Ik mompel dat ik nog erg op zie tegen het werken op kantoor: „Dat kan ik echt nog niet”.

„Kun je wel vanuit huis werken?”. Ik heb een laptop en een telefoon nodig om te werken. Waar die staan maakt niet zoveel uit. Dus ik stem in: „Mooi. Misschien kun jij dan de presentaties die we de komende tijd hebben in orde maken. Je weet wel: powerpointje, filmpjes... hoppa. Wil je alvast beginnen met die van Bas voor de groep studenten van volgende week?”. „Natuurlijk” antwoord ik en in gedachte voeg ik daar aan toe: „Laat ik daar nou een heel fijn filmpje voor hebben...”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.