888806
Vrouw

Wat Zij Vindt

Echte krakers

Mijn zoon vindt ‘geluiden die door het lichaam worden voortgebracht’ enorm geestig. Toen hij drie was, deed ik dat schouderophalend af als een fase. Maar inmiddels is hij zes en vrees ik dat die fascinatie blijft totdat hij uit huis gaat.

Zomaar een woensdagmiddag op het schoolplein. Zoon komt met vriendje M. voor me staan en synchroon boerend roepen ze ‘Hallo!’. Met hun lijfjes maken ze kokhalsbewegingen om nog meer lucht naar boven te krijgen. ‘Gefrituurde vleeskop’ zeggen ze in een oprisping en slaan elkaar als volleerde kerels op de schouders, om deze extreem goede grap. Andere moeders kijken me deerniswekkend aan.

Vreemd hoe dat werkt: als een baby’tje een boertje laat, vindt iedereen dat schattig. Wordt het zelfs geprezen. Maar ergens vindt een omslagpunt plaats en worden geluiden uit diverse lichaamsopeningen als onbehoorlijk ervaren. Mijn zoon weet dat dondersgoed, maar juist dat maakt het extra lollig natuurlijk.

Door deze voortdurende fascinatie hebben wij een heel nieuwe vocabulaire ontwikkeld hier in huis. Zo zijn er de dampu’s en pufs die schijnbaar om de haverklap gelaten moeten worden. Hij deelt ook graag mee of ze ruiken of niet. Eet u smakelijk. Daarnaast hebben we ‘krakers’ die zo heten waarom u denkt dat ze zo heten.

Van de week aan tafel barstte hij plots in tranen uit. Groot Leed, zo leek het. Na de gymles hadden de jongens scheetgeluiden gemaakt door hun natte hand onder hun oksel te houden en dan snel hun arm naar beneden te doen. Alle jongens konden het, behalve hij. Een complete afgang natuurlijk, voor een dampumaster als mijn zoon.

Als moderne ouders, namen wij zijn probleem uiterst serieus. We zeiden opbeurende dingen als: “Maar jij kunt weer andere dingen, zoals boeren laten onder de douche.” En: “Echte krakers zijn toch ook cool?!”

Maar het mocht niet baten. Uiteindelijk zeiden we maar lafjes dat we het zelf ook niet konden, die okselscheten. “Echt niet?” vroeg hij hoopvol. En tja, daar zaten we dan: met z’n drieën met onblote bovenlijven aan de dinertafel. Als dollemannen te proberen om met natte hand geluid te produceren uit de oksel. Nee, wij konden het ook niet.

Aan zijn toekomstige partner bied ik via deze weg vast mijn excuses aan.

Wil je meepraten over Wat Zij Vindt? Dan kan dat áltijd onder de artikelen van onze panelleden. Of tweet met ons mee met #wzv!