Vrouw/Columns & Opinie
898746261
Columns & Opinie

'De vrouwelijke integriteit staat weer eens op de tocht'

Met het artikel waarvan de kop luidde 'de 31 vrouwen die je gedaan moet hebben' pleitte de redactie van Esquire onder andere voor het hebben van seks met een dronken vrouw die buiten bewust zijn is (en dus geen 'nee' kan zeggen). Is dit nou een oproep tot verkrachting of een grap, zoals de redactie inmiddels wil doen geloven?

Hoe komt het dat er steeds zo hard gevochten moet worden voor de ruimte van en het respect voor vrouwen? De vrouwelijke integriteit staat weer eens vol op de tocht. Het lijkt wel een hoos van vrouwonvriendelijkheid die door de media giert.

Zomaar drie gevallen

Presidentskandidaat voor de republikeinen Donald Trump, die You can grab them by the pussy zegt en zich laatdunkend uitlaat over vrouwen en hun rechten, de Groningse studentenvereniging Vindicat waar lijsten met zogenaamd gewillige studentes rondgingen en nu dus het artikel in de Esquire, toch een normaal gesproken 'gerenommeerd' blad.

Het zijn zomaar drie gevallen van regelrechte vrouwonvriendelijkheid die de kranten de afgelopen tijd beheersten. Hoe komt het dat er steeds weer gevallen van ongelijkheid en seksediscriminatie kunnen opbloeien? En dat ondanks de storm van kritiek die iedere keer weer losbarst, waarna de veroorzakers van de rel standaard bakzeil halen en zeggen ze dat het 'allemaal niet zo bedoeld' was.

Snel offline

Dat het toffe jongenstaal was, stoerdoenerij of zoals in het geval van de Esquire 'onbegrepen humor'. Het blad heeft het artikel snel offline gehaald, en de excuses die de hoofdredacteur vanochtend maakte voelen als een poging om te redden wat er te redden valt, want de schade is gedaan.

Op Twitter wordt het artikel uitgelegd als een oproep tot verkrachting van laveloze vrouwen en Jan Kooijman, door Esquire genomineerd voor meest stijlvol geklede man van het jaar, heeft opgeroepen vooral niet op hem te stemmen.

Onder haar rokje

Het is wachten op het volgende geval van 'vrouwbashen'. Maar leren wij mannen dan nooit? Zit het jagen en onderdrukken ons zo in het vlees gebakken dat we ons laten meeslepen door onze instincten en hormonen? Is het omdat we er buiten de gevallen om die de pers halen heel vaak mee weg komen om vrouwen onheus te bejegenen?

Of ligt het voor een deel ook aan de vrouw zelf? Vechten of protesteren ze niet hard genoeg tegen dit soort excessen? Waarom doen veel vrouwen geen aangifte van vervelende benaderingen door mannen? Geven ze daarmee het signaal dat het oké is om iemand onder haar rokje te grijpen, letterlijk dan wel figuurlijk? Of moet ik het anders zien?

Vrouwendiscriminatie

Nooit is het oké om iemands integriteit te betreden en grenzen over te gaan. Maar als 'de man' meestal weg komt met zijn daden is zijn interpretatie van het vrouwelijke zwijgen dan niet 'Het is niet erg genoeg wat je gedaan hebt'? Natuurlijk, het negeren van zijn daden kan ook uitgelegd worden als 'Het is juist veel te erg wat je gedaan hebt', maar zo zullen - volgens mij - de meeste mannen het niet ervaren.

Ik kan me als man geen voorstelling maken van hoe het is om altijd maar weer gezien te worden als prooi. Maar is het niet eens tijd voor actie? Vrouwendiscriminatie is een beest dat uit zijn kooi springt als je de deurtjes open laat staan. Hoe krijgen we de algehele opinie nou eens zo dat het deurtje dicht blijft, met de sleutel op de diepste bodem van de oceaan?

Jij in 'Wat hij vindt'

Wil jij, net als Patrick, onderdeel worden van ons 'Wat hij vindt'-panel?

Geef je dan hier op

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.