Vrouw/Hoe gaat het nu met
906006841
Hoe gaat het nu met

Hoe gaat het nu met...

Jeanne verloor haar zoon (21): Met dit wetsvoorstel staan de tranen gelijk weer in mijn ogen

Eigen beeld

Eigen beeld

Minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid wil een wet die zwijgcontracten in de zorg verbiedt. Deze contracten zorgen ervoor dat patiënten en/of nabestaanden hun mond moeten houden over medische missers. In ruil daarvoor krijgen ze een schadevergoeding. Voor Jeanne van Kasbergen - moeder van de in 2014 op 21-jarige leeftijd overleden Rogier Mooij - komt dit wetsvoorstel te laat. Zij tekende een zwijgcontract en kon het ziekenhuis niet vervolgen. Voor haar verandert er dus weinig: „Ik blijf gebonden aan mijn zwijgcontract.” In het kader van de actualiteit herplaatsen wij het interview dat VROUW in 2017 met Jeanne had.

Eigen beeld

Eigen beeld

Interview 2017

Jeanne: „Zoveel fouten, maar geen vervolging. Hoe is het mogelijk? Het is zo’n enorme teleurstelling. Dit was mijn laatste hoop. Mijn hoop op gerechtigheid. Ik had zo gehoopt dat de artsen die verantwoordelijk zijn voor de dood van mijn zoon gehoord zouden worden. Hun verantwoordelijkheid zouden nemen. Wát de uitspraak dan ook geweest zou zijn, dan had ik er vrede mee kunnen hebben. Maar dit zal ik de rest van mijn leven niet kunnen verwerken.”

Hoewel een vervolging uitblijft, heeft het ziekenhuis wel toegegeven dat er fouten zijn gemaakt bij de behandeling van Rogier. De jongen werd met hevige pijn op de borst opgenomen in het ziekenhuis van Blaricum om vervolgens, onder het mom van een klaplong, overgebracht te worden naar een ander ziekenhuis. Een halve dag later overlijdt hij zonder dat hij door een arts is gezien. „Dat zijn dood voorkomen had kunnen worden als hij meteen was behandeld, vind ik nog steeds het allerergste ...”

Jeanne mist haar zoon nog iedere dag. „Rogier was zo'n spontane, ambitieuze en lieve jongen. Hij stond altijd voor iedereen klaar en was heel fijn gezelschap. Dát is denk ik ook wat ik het meeste mis: zijn fysieke aanwezigheid. Hij kon uit het niets een arm om mij heen slaan. Zo liefdevol. Die arm voel ik nu soms nog steeds. Ik weet ook dat hij altijd bij mij is, maar soms zou ik hem zo graag even willen vasthouden.”

Gat geslagen

„Het verliezen van een kind is zoiets groots. Dat is bijna niet in woorden te omschrijven. Zijn dood heeft zo'n enorme leegte achtergelaten. Die leegte zal nóóit meer gevuld worden. Daarvoor is het verlies te groot. Het unheimische gevoel dat het verliezen van een kind met zich meebrengt, is er altijd en zal ook de rest van mijn leven niet meer verdwijnen. Daar zal ik mee moeten leren leven. Dat is zwaar. De ene dag gaat het beter dan de andere dag.”

„Ik haal veel kracht uit de mooie herinneringen. Zo weet ik nog goed dat we in de keuken stonden en Rogier een arm om mij heen sloeg omdat ik een beetje verdrietig was. ’Moedertje, het komt goed’, is wat hij zei. Dat was zó lief. Een soort kentering in onze relatie. Jarenlang had ik voor hem gezorgd, maar nu zorgde hij een beetje voor mij. Gaf hij mij het vertrouwen dat het goed zou komen. Dat is zo’n waardevol moment geweest.”

Zwijgcontracten

„Na zijn dood belandde ik in zo’n enorme rollercoaster van tuchtcollege’s, zwijgcontracten en slopende onderzoeken. Ik heb jarenlang gevochten voor gerechtigheid. Zo hard, dat ik begin dit jaar zelf met de ambulance werd afgevoerd omdat mijn lichaam het niet meer trok. Dat was voor mij de druppel. Ik was al een kind verloren, maar wilde niet ook nog mezelf verliezen.”

„Ik wil genieten van mijn (klein)kinderen, mijn lieve vriendinnen en de mooie dingen in het leven. Natuurlijk is het verdriet om Rogier er nog altijd, maar ik omarm het leven wel. Júist omdat ik heb gezien hoe snel het afgelopen kan zijn. Ik durf nu ook wel te zeggen dat het goed met mij gaat, dat ik weer energie heb om mijn leven een nieuwe invulling te geven. Al is het alleen maar omdat Rogier nooit gewild zou hebben dat ik zou blijven treuren.”

Medische misser

Al betekent dat niet dat Jeanne de strijdbijl begraaft. „Ik weet inmiddels dat ik niet de enige ben in Nederland die een dierbare is verloren door een medische misser. Het gebeurt nog té vaak dat artsen en ziekenhuizen doodleuk vrijuit gaan terwijl er aanwijsbare fouten zijn gemaakt. Dat kán gewoon niet. Dat moet echt veranderen. Ik pleit dan ook voor een onafhankelijke organisatie van juristen met medische kennis die zaken als deze gaan doorlichten.”

„Mijn kind krijg ik niet meer terug, maar toch kan ik gevoelsmatig de handdoek niet in de ring gooien. Ik zal blijven vechten tot er iets aan gedaan wordt. Dan heeft de dood van Rogier toch nog enig betekenis, is die niet helemaal zinloos geweest. Dát is waarvoor ik het doe. Want dat is wat Rogier verdient.”

Update 2020

Jeanne: „Het gaat relatief gezien goed met mij, ik sta positief in het leven. Maar op dagen zoals vandaag komt het wel weer even extra hard binnen. Dan staan de tranen wel weer gelijk in mijn ogen.”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.