Vrouw/Dagboek van een minnares
91098261
Dagboek van een minnares

Dagboek van een minnares

Deel 201: „Jezus Tom, hoe oud is dat kind?"

MAANDAG

Tom zit bij mij op de bank. Hij ziet er slecht uit. Via WhatsApp had hij me laten weten weer terug naar Linda te zijn gegaan omdat ‘zij er wel voor hem was’. Ik heb het hele weekend spijt gehad dat ik niet naar huis ben gegaan toen hij me nodig had. Aan de andere kant durf ik Mark ook niet helemaal los te laten. Ik ben bang dat hij op zoek gaat naar een andere minnares als ik het definitief uitmaak. Maar goed, nu heb ik dus eigenlijk weer niemand.

“Het gaat om een leerlinge uit mijn mentorklas”, zegt Tom. “Ze heeft een heel moeilijk jaar gehad. Haar moeder werd verliefd op een andere man en dat eindigde in een heel nare vechtscheiding. Haar moeder woont nu aan de andere kant van het land bij die man. Zij woont nu bij haar vader. Ik heb heel veel met haar gepraat en haar zelfs een keer bij jou thuis uitgenodigd tijdens je vakantie. Dat had ik niet moeten doen.”

“Jezus Tom”, val ik uit. “Hoe oud is dat kind?”

“16.”

“Ben je met haar naar bed geweest?”

“Nee. Nee, natuurlijk niet!”

“Gezoend dan?”

“Nee! Alleen gepraat. Ze heeft zich alleen van alles in haar hoofd gehaald.”

Hij vertelt dat haar vader een dagboek heeft gevonden dat opengeslagen op haar bed lag. Daarin heeft ze in detail een vrijpartij beschreven tussen hem en haar.

“Die vader heeft meteen aangifte gedaan en is naar de schooldirecteur gestapt. Ik heb natuurlijk alles ontkend, maar hij geloofde me niet. Sterker nog: de directeur gelooft me ook niet. Dus ik ben geschorst zolang het onderzoek loopt. Maar ik heb helemaal niks gedaan!”

Ik kijk naar Tom en weet niet of ik medelijden met hem heb of van hem walg. Ik kan me bijna niet voorstellen dat een meisje van 16 zoiets verzint.

“Ik weet niet wat ik moet doen”, jammert hij.

Ik haal mijn schouders op. “Ik zou met die leerlinge gaan praten en zeggen dat je van haar verwacht dat ze op school en tegen haar vader zegt hoe het echt zit. Of je gaat met haar vader en haar samen praten.”

Het gezicht van Tom betrekt. “Ik weet niet of ik dat durf. Die vader komt nogal agressief op me over.”

Ineens erger ik me aan hem. Mark zou zoiets nooit overkomen, dat weet ik zeker. Ik hou niet van mensen die zich zo slachtofferig gedragen. En als hij dichterbij komt, deins ik een beetje terug.

“Misschien moet je maar gaan”, zeg ik. “Ik moet nog werken.”

Tom kijkt verbaasd. Ik neem nooit werk mee naar huis.

“Ik heb nu een nieuwe baan he. Ik moet veel doen.”

“Ja? Heb je nu al eigen cliënten? Vertel, wie mag je vertegenwoordigen?”

Tja, dat is nu het heikele punt. Ik ben nog steeds Dani aan het inwerken en moet allerlei stomme klusjes voor Frank en Eline doen. Morgen ga ik vragen wanneer ik nou eindelijk meer verantwoordelijkheden krijg. En ook wat ik nou precies ga verdienen. Het is me nog steeds niet duidelijk of Frank nu een deel van dat veel te dure feest op mijn salaris gaat inhouden.

Tom probeert zijn armen om me heen te slaan. “Ik vind je nog steeds heel leuk, dat weet je toch?”

“En daarom ren je meteen terug naar je vrouw als ik er even niet ben? Weet ze wel dat je hier nu zit?”

Ik zie meteen aan zijn gezicht dat dat niet zo is.

“Tom, ik heb al een relatie gehad met een man die niet kon kiezen tussen mij en zijn vrouw. Ik heb hier geen zin meer in. Ga alsjeblieft weg en kom terug als je me de scheidingspapieren kunt laten zien.”

En dan vertrekt hij. Misschien wel voorgoed. Wie zal het zeggen? Maar ik weet toch dat ik voor hem nooit hetzelfde zal voelen als wat ik voor Mark voel.

WOENSDAG

Ik heb een gesprek met Frank. Ik durf niet over geld te beginnen, maar ik wil wel weten wanneer ik nu eens eigen cliënten krijg. “Eens kijken”, zegt hij. En vervolgens kwam hij met een bejaarde presentatrice, een onbekende zanger en een musicalsterretje aanzetten. “Daar valt geen eer aan te behalen”, zei ik. “Ik wil er minstens iemand bij die al écht bekend is.”

“Laura, bewijs jezelf nu eerst maar eens”, zei hij korzelig. “Ik heb trouwens Josien ook nog voor je in de aanbieding.”

Ik verbleek. “Je snapt zelf ook wel dat ik Josien er niet bij kan doen. Dat zou zij trouwens ook niet willen.”

“In je nieuwe functie moet je werk en privé kunnen scheiden. Dus als jij nee tegen Josien zegt, geef ik haar aan Dani.”

“Dani? Dani is officemanager!”

“Dani is ambitieus en heeft heel veel in haar mars. Ik denk dat zij best ook één cliënt kan vertegenwoordigen.”

Ik word bleek. Dat stomme wijf begint nú al aan mijn stoelpoten te zagen.

“Goed, ik neem Josien. En al die anderen ook. Ik zal haar bellen.”

Maar daar heb ik geen zin in, dus app ik haar of we een afspraak kunnen maken. Er komt meteen antwoord. ‘Ik wil jou niet als agent,’ schrijft ze terug. ‘Frank regelt maar iemand anders.’ ‘Dan krijg je mijn nieuwe collega Dani. En geloof me, die zit óók achter je man aan.’

Ze reageert niet meer. Ik raak in paniek. Hoe krijg ik Josien zover dat ze een afspraak met me maakt?

En dan weet ik het antwoord. Ik ga naar de wc en maak een filmpje van mezelf terwijl ik twerk en langs mijn borsten strijk. Dat stuur ik naar Mark, in de hoop dat ik daarmee Josien onder druk kan zetten.

Het duurt even, maar dan krijg ik een vertrouwde dickpick terug. Mooi. Zonder er verder over na te denken, forward ik de foto naar Josien.

‘Jouw man wil me nog steeds’, app ik. ‘Aan jou de keuze of ik hem terugneem of niet…’

Teruglezen?

Vorige week:

Twee weken geleden:

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.