Nieuws/Vrouw
939460447
Vrouw

'Mayim heeft voor altijd een speciaal plekje in mijn hart'

Er is geen ontkomen aan: op de een of andere manier hebben we eind december altijd de neiging terug te blikken op het afgelopen jaar. Voor een speciale rubriek op VROUW.nl vroegen we alle VROUW journalisten terug te blikken op hun journalistieke jaar en ons te vertellen op welke 5 artikelen ze nou echt ontzettend trots zijn. Vandaag aan het woord: journaliste Eline Doldersum.

1. Het verjaardagsfeestje van Mayim

Met stipt op nummer één staat voor mij het verhaal van de gehandicapte Mayim. Het meisje dat diep bedroefd achterbleef nadat er niemand op haar verjaardagsfeestje verscheen. Haar verhaal raakte mij zo diep, dat we met de hele VROUW-redactie een spetterend verjaardagsfeestje hebben georganiseerd speciaal voor haar. Een feestje waar Mayim, maar ook ik, nog steeds met een heel warm gevoel aan terugdenkt. Ze heeft voor altijd een plekje in mijn hart.

Bekijk hier de beelden van het verjaardagsfeestje van Mayim.

2. Prachtige ode

Het interview met Monique Klomp is er één waar ik nog vaak aan terugdenk. De ontroerende gesprekken aan haar keukentafel, de bijzondere herinneringen die in de loop van de middag boven kwamen drijven, het bladeren door het babyalbum van haar meisje, maar vooral het samen realiseren van een prachtige ode aan haar 16-jarige dochter Naomi die overleed na het slikken van een xtc-pil. Iets wat ons - in mijn ogen - goed is gelukt.

Lees het ontroerende verhaal van Monique hier.

3. Spoorloos verdwenen

Sophia Koetsier, je hebt haar naam afgelopen jaar vast weleens gehoord. Het meisje verdween van de een op de andere dag in Oeganda en nog steeds ontbreekt van haar ieder spoor. Voor VROUW magazine sprak ik met haar moeder Marije. Een vrouw waar ik in dat ene gesprek zoveel respect voor heb gekregen. Hoewel ze geen idee heeft of haar dochter nog leeft, blijft ze positief, krachtig én sterk. Ze heeft immers maar één doel voor ogen: haar dochter vinden. Ik hoop met heel mijn hart dat ze dit doel ooit bereikt.

Lees hier het interview met moeder Marije.

4. Aan het meisje in de trein

Als journalist uit het verre oosten breng ik heel wat tijd door in de trein. Soms gebeuren er tijdens die reis nog weleens dingen die mij ertoe dwingen om in de pen te klimmen. Zoals die in donderdagavond in februari toen een meisje nogal hardhandig werd aangepakt door haar moeder. Speciaal voor haar schreef ik een open brief. Een brief die tot mijn grote verbazing heel veel teweeg bracht onder onze lezeressen, maar één waar ik ook zeker heel trots op ben.

Lees mijn brief aan het meisje in de trein hier.

5. Mijn opa en oma

Nog zo'n brief waar ik onwijs trots op ben: de brief die ik schreef aan mijn opa en oma. Een brief die mij de gelegenheid gaf om ze op een bijzondere manier te laten weten hoeveel ze eigenlijk voor mij betekenen. Ik schreef 'm aan de keukentafel vanuit het diepst van mijn hart én raakte daarmee niet alleen mijn opa en oma, maar ook veel lezers. De hartverwarmende reacties die ik kreeg op dit artikel lees ik nog steeds regelmatig met een grote glimlach terug.

Lees de brief die ik schreef voor mijn opa en oma hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.