Nieuws/Vrouw
948866322
Vrouw

Elizabeth (46) groeide op in gelovig gezin: Mijn leven bestond uit Satan, zonde en de hel

Elizabeth (46) groeide op in een streng gereformeerd gezin. Of, zoals ze zelf zegt, een extremistisch gelovig gezin. Ze was pas 3 jaar toen ze door haar ouders gedwongen werd uren in de kerk naar de dominee te luisteren. "Ik begreep natuurlijk geen woord van wat hij zei, maar als ik niet stil zou blijven zitten, gaf ik toe aan de duivel. Ik wist niet beter dan dat ik een in- en in slecht kind was."

"Mijn ouders gingen rustig een half uur eerder naar de kerk, en een dienst kon zomaar anderhalf uur duren. Daar zat ik dan, alles deed pijn en ik voelde me wanhopig. Ik moest wel stil blijven zitten, want het was de duivel die mij opdroeg te wiebelen."

Pak rammel

"En wie naar de duivel luisterde, kwam zeker in de hel. Als ik toch een keer niet braaf was geweest, werd ik daar door mijn ouders voor gestraft. Dan kon ik direct na de kerk door naar mijn kamer of kreeg ik een pak rammel."

Elizabeth groeit op met de gedachte dat iedereen slecht geboren wordt, en we allemaal gedoemd zijn om naar de hel te gaan. Alleen als je inziet hoe slecht je bent en daarvoor om vergeving aan God vraagt, maak je kans op een wedergeboorte. Op een nieuw hart, waarmee je wel in de hemel komt.

Rust, regelmaat en reinheid

"Ik werd gehersenspoeld. Mijn broers en zussen waren wat gedweeër dan ik, zij leken het beter te accepteren. Ons gezin was desondanks wel hecht. Er was rust, regelmaat en reinheid. We gingen ieder jaar op vakantie en ik kon het goed met mijn broers en zussen vinden. Maar ik was pas echt gelukkig bij mijn beste vriendin."

"Bij mijn vriendin thuis waren ze ook wel gelovig, maar veel vrijer. Ze hadden bijvoorbeeld wel een televisie en mijn vriendin mocht broeken dragen. Dat was bij ons uit den boze. Als ik bij haar speelde, kwam ik even op adem. Het is mijn redding geweest, zonder dat contact was mijn licht uitgegaan."

Zo klein mogelijk

"Ik voelde me daar waardevol, terwijl ik mij thuis alleen maar dat slechte, verdorven kind voelde." Elizabeth werd thuis voortdurend afgekraakt. "Ik werd zo klein mogelijk gehouden. Ik had spillepoten en ik was een breedbekkikker, zo zeiden ze. Ik was diep ongelukkig."

In haar puberteit wordt ze nog korter gehouden, uit angst dat haar ouders de controle kwijt zouden raken. "Ik mocht nooit weg en moest om 21.00 uur naar bed. Omgaan met andersdenkenden was verboden. Mijn ouders hebben zelfs geprobeerd tussen mij en mijn beste vriendin in te komen."

Volledig overbelast

Elizabeth belandde in een depressie: "Ik was alleen maar moe en geestelijk volledig overbelast. Ik rolde bijna van mijn fiets van vermoeidheid, onderweg naar school. Ik kon niet genieten van het leven."

"Gewone pubers gingen uit, draaiden popmuziek en trokken met elkaar op. Dat ging allemaal aan mij voorbij. Mijn ouders werden zelfs boos op mij als er een jongen naar mij keek. Dan vonden ze dat ik de aandacht trok."

Creatief en heel muzikaal

"Ik was creatief en heel muzikaal. Daarbij was ik 1.80 en, zoals ik het nu bekijk, prachtig. Ik had naar de kunstacademie gewild of naar het conservatorium. Ik had op een catwalk kunnen lopen in Parijs. In plaats daarvan zat ik gevangen in de wereld van het extremistische geloof. Mijn jeugd bestond uit Satan, zonde en de hel."

Als Elizabeth 19 is, wordt ze uit huis gezet. "Ik werd opstandig. Ik sloop 's nachts het huis uit en wilde een broek dragen. Mijn ouders konden dat niet aan. Ze vonden dat ik een slechte invloed had op mijn broers en zussen."

Volledig gehersenspoeld

Maar in de buitenwereld is het voor Elizabeth ook niet makkelijk. Hoewel het geloof haar diep ongelukkig maakt, verdedigt ze God ook - volledig gehersenspoeld. Ze heeft niet geleerd om zelf te denken en op haar eigen benen te staan.

Een paar maanden lang heeft ze een vriendje die haar onder zijn hoede neemt. Als hij die relatie verbreekt, klopt ze toch maar weer bij haar ouders aan. "Ik mocht terugkomen als ik hun regels volgde."

Angst

"Ik hield het een paar maanden vol, toen vluchtte ik naar een man en werd al snel zwanger. Ik voelde me verplicht om daarom met hem te trouwen. Ook liet ik mijn kind, uit angst om een slechte moeder te zijn, dopen in de Gereformeerde Gemeente."

Er volgden nog twee kinderen. "Ik was niet gelukkig; ik hield niet van mijn man. Ik kon mijn gezin slecht aan en had heel veel lichamelijke klachten door de stress. Dat ik me zo voelde was logisch, vond ik. Ik was toch een slecht mens? Dit hoorde er bij!"

Verliefd

Als ze 32 is, wordt ze verliefd op een andere man. Echt verliefd. En hoewel het niet tot een relatie komt, is dat gevoel wel een kantelpunt. "Het opende mijn ogen; ik was mijn leven aan het vergooien. Ik was alleen maar boos, verdrietig en gefrustreerd. Ik wilde dat niet meer."

Elizabeth laat haar man weten dat ze wil scheiden. Dat valt slecht bij de kerk. "Ik werd op het matje geroepen door de dominee en een ouderling. Het schuim stond ze op de mond toen ze tegen mij tekeergingen. Ik moest onmiddellijk terug naar mijn man, ik had geen idee wat ik mijn ouders aandeed, riepen ze."

Deur dichtgesmeten

"Ik heb mijn tranen weggeslikt en heb het kopje koffie van me af geschoven. Ik ben opgestaan en heb de deur letterlijk en figuurlijk dichtgesmeten. Keihard. Thuis schreef ik een brief naar de kerk, waarin ik ze verzocht mij en mijn kinderen uit te schrijven.'

"Ik sneed de banden met de kerk door en het voelde alsof ik in een ravijn sprong. Alles wat mij gevormd had, liet ik achter me. Ik was vogelvrij en dat was dood- en doodeng. Ik moest wennen aan mijn nieuwe leven en beleefde voor het eerst een puberteit. Ik heb alles gedaan wat ik gemist had, ik heb mijn verloren jeugd ingehaald."

Warme woorden

"Dansen in een discotheek. Reizen. Opleidingen gevolgd. Relaties aangegaan met mannen. Tien jaar lang ontwikkelde ik me. Ik heb drie keer een week in een kuuroord gezeten, waar ik van anderen hoorde dat ik mooi was. Dat ik er mocht zijn. Die warme woorden braken me. Dat had nog nooit iemand tegen me gezegd."

Al die tijd hield Elizabeth contact met haar ouders. "In 2009 hoorde ik van mijn zus dat ze haar hadden aangeraden niet teveel met mij om te gaan. Ik had in de ogen van mijn ouders een slechte invloed en had rare ideeën over het leven. Dat was de druppel. Ik verbrak alle banden met de gehele familie. En gek genoeg accepteerde die dat heel makkelijk. Alsof het ook voor hen een opluchting was dat ik me had losgekoppeld."

Trieste ogen

"Ik heb een geloofstrauma. Ik heb het inmiddels weten te parkeren, maar het zit er wel. Onlangs kreeg ik een uitnodiging voor een familiefeest en daar ben ik dan volledig door in de stress. De gedachte dat ik weer in die naargeestige sfeer terechtkom van psalmen zingen en lezen uit de bijbel, knijpt mijn keel dicht. Ik ben trots op mezelf dat ik mij heb weten los te worstelen."

"Dat ik het tij heb weten te keren voor mijn kinderen, die nu vrij en zonder het geloof opgroeien. In het dorp waar ik woon, zie ik regelmatig kinderen naar de christelijke school om de hoek lopen. Mijn hart breekt als ik ze zie, in hun rokken, sommigen met trieste ogen en een lamgeslagen houding. Zo was ik ook. Deze kinderen groeien niet op in vrijheid. Dat kan dus gewoon in Nederland."

Winnaar

"Ik wil mijn verhaal graag vertellen omdat er meer mannen en vrouwen zijn die zijn opgegroeid zoals ik. Ik wil dat ze weten dat je er aan kunt ontsnappen. Ik gebruik bewust een andere naam en een foto waarop ik onherkenbaar ben, omdat het echt een raar wereldje is. Ik zou zomaar een steen door mijn ruit kunnen krijgen, als ze weten dat ik mijn verhaal vertel."

Elizabeth is weer gelukkig. "Ik ben enorm gegroeid als mens, de afgelopen jaren. Ik heb een eigen bedrijf en heb in 2011 mijn huidige man leren kennen met wie ik een heerlijk leven heb. Het was een lange, heftige weg, maar ik voel me een absolute winnaar."

JIJ OP VROUW.NL

Heb jij ook, net als Elizabeth, drastisch het roer omgegooid? En wil je daarover vertellen?

Dan kan dat hier!

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.