Vrouw/Alles komt goed
95113743
Alles komt goed

Alles komt goed

Deel 21: ’Jouw belangrijkste taak is het uitbroeden van deze baby’

Renée Brouwer heeft vier kinderen. In juli 2018 verloor ze tijdens haar vakantie in Spanje haar ongeboren tweelingdochters waar ze later het boek Alles komt goed over schreef. Momenteel is ze zwanger van haar vijfde kindje en voor VROUW schrijft ze elke week over het verloop van haar huidige zwangerschap.

Yes! Vandaag hebben we weer een groeiecho en dus kunnen we ons kleintje weer even zien. Het is vandaag 28 november en ik ben precies 32 weken zwanger. Ik ben benieuwd wat haar geschatte gewicht nu is. Online had ik gelezen dat het gemiddelde gewicht van een baby rond deze tijd 1652 gram is, maar aangezien ze drie weken geleden al 1448 gram woog, denk ik dat ze daar met gemak overheen gaat…

Supersterk

En inderdaad: als we na de echo bij de gynaecoloog aanschuiven, blijkt haar geschatte gewicht 2278 gram te zijn. Ruim twee kilo! „Het is nog steeds prima als je naar haar groeicurve kijkt”, stelt de gynaecoloog ons gerust. „Ze behoort wel tot de bovenste lijn van het gemiddelde, maar aangezien jullie ook allebei lang zijn, past het wel bij haar.” Ik knik en wrijf over mijn buik. Je bent gewoon supersterk, zeg ik in gedachten tegen onze dochter.

„Maar is het niet zo dat baby’s vanaf 32 weken nog een grote groeispurt qua gewicht maken?” vraag ik. „Want dan is ze waarschijnlijk 4,5 kilo als ze zo doorgaat en ik wil sowieso niet over de 40 weken heen gaan, voor het geval dat er iets misgaat met de placenta ofzo.” De gynaecoloog knikt. „Ik snap je zorgen en als jij niet over de 40 weken wilt gaan, dan is dat prima. En als ze zo doorgroeit, kunnen we ook met 38, 39 weken kijken of we kunnen gaan inleiden. Maak je daar dus maar geen zorgen over. Voor de zekerheid wil ik je wel even laten testen op zwangerschapssuiker. Ik verwacht niet dat je het hebt, maar vaak zijn baby’s bij zwangerschapsdiabetes wat groter. Bij jou is het ook getest met de tweeling, toch? En bij de jongens… Had je er toen last van?” Ik schud mijn hoofd. „Bij alle drie de zwangerschappen geen last van gehad, maar ik wil het wel graag laten onderzoeken. Gewoon voor de zekerheid…” „Prima, dan doen we dat. Als je het begin volgende week laat doen, hebben we de uitslag de volgende dag al. Hoe voel je je verder?”

Rust

Ik zucht. „Heel moe. Het liefst slaap ik de hele dag. Ik was net zo blij dat ik daar vanaf was.” De gynaecoloog lacht. „Het lot van het derde trimester. Ook vermoeidheid is heel normaal met 32 weken. Hoe gaat het met werk? Kun je het een beetje rustig aan doen?” Ik schud mijn hoofd. „Niet echt. Ik werk voor mezelf en ik heb het nog nooit zo druk gehad. Eigenlijk heb ik er geen energie meer voor.” „Hmm…”, mompelt de gynaecoloog terwijl ze wat intypt in de computer. „Werk is maar werk, hè? Jouw belangrijkste taak is nu het uitbroeden van deze baby. Ik wil je dus met klem adviseren om alles zoveel mogelijk af te ronden nu en wat niet meer gaat, dat gaat gewoon niet.” Ik knik. Ze heeft natuurlijk gelijk. „Rust is echt heel belangrijk”, voegt de gynaecoloog toe. „Zowel voor jou als de baby.”

Eenmaal thuis weet ik wat me te doen staat. Een paar dagen geleden had ik nog vier nieuwe opdrachten binnengekregen, maar er zit helaas niks anders op dan die toch terug te ‘geven’. Gelukkig reageert mijn opdrachtgever heel begripvol als ik haar mail. De interviews waren ook nog niet gepland, dus misschien dat we het na mijn verlof alsnog kunnen oppakken. Wat een opluchting! Elke week komen we steeds een stapje dichterbij…

Meer weten over Renée? Volg haar op Instagram

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.