Nieuws/Vrouw
954630996
Vrouw

Mieke werd wakker op de operatietafel

Mieke Elsener-Groen

Mieke Elsener-Groen

Je wordt nog tijdens de operatie wakker uit de narcose en hoort en ziet dus alles en hebt veel pijn. Het overkwam de Engelse Fenn Settle (25) uit Bradford tijdens een blindedarmoperatie. "Het was verschrikkelijk", blikt de patiënt terug. Zijn verhaal komt Mieke Elsener-Groen (67) bekend voor. Ook zij werd wakker tijdens een operatie vertelde ze recent op VROUW.nl.

Mieke Elsener-Groen

Mieke Elsener-Groen

Ruim dertig jaar geleden werd Mieke Elsener-Groen (67) wakker tijdens een operatie aan haar nekwervels. "Het duurde voor mijn gevoel minuten voordat de artsen doorhadden dat de narcose niet meer werkte. Maar ik kon niets zeggen. Ik heb nog altijd paniekaanvallen," vertelde ze eerder al aan VROUW.nl.

Artsen

De minuten waarin Mieke wakker is geweest tijdens de operatie hebben haar leven getekend; al meer dan dertig jaar heeft ze paniekaanvallen. Eén keer heeft Mieke een gesprek gevoerd met de artsen over haar ervaring op de operatietafel.

"Ze bevestigden: 'Dat kan gebeuren.' Alsof het normaal was… Ik werd geopereerd aan mijn nek, omdat mijn wervels bij een auto-ongeluk waren beschadigd. De operatie was in Singapore, want daar woonde ik omdat mijn man daar toen werkte."

Slang

"Maar de kwaliteit van de ziekenhuizen daar was destijds even goed als de kwaliteit van de ziekenhuizen in Nederland, de artsen hadden hun opleiding in Amerika en Engeland gehad. Het had mij dus net zo goed in Nederland kunnen overkomen.

Door de verdoving kon ik niet bewegen en ik had een slang in mijn keel, waardoor ik dus evenmin kon aangeven dat ik wakker was. Ik had door die slang het gevoel dat ik stikte, maar dat kon ik de artsen dus niet duidelijk maken. Dat was het grootste paniekmoment. Ik hoorde ze ook praten, maar begreep ze niet."

Donkergroene gordijntjes

"Ook hoorde ik dat ze iets weg schraapten en herinner ik mij de donkergroene gordijntjes die ik om mijn hoofd had, zodat de patiënt niets kan mocht ie onverhoopt wakker worden." Voor Miekes gevoel duurde het minutenlang voordat een arts doorhad dat de narcose niet meer werkte en extra verdoving toediende.

Pas toen Mieke weer thuis was, besefte ze wat er was gebeurd. "Door de morfine was ik heel wazig, maar op een gegeven moment kwam thuis de bewustwording. En zelfs toen dacht ik in eerste instantie: 'Is dit echt gebeurd of was het een droom?'"

Vliegtuig

"Ik ging aan mezelf twijfelen. Toen ik na de operatie voor het eerst weer in het vliegtuig zat, kreeg ik een paniekaanval. Ik ging helemaal trillen en was nat van het zweet, omdat ik besefte dat ik er niet uit kon als ik dat wilde. Dat was mij nog eerder gebeurd."

Ook werd ze boos als iemand haar met zwemmen onder water duwde en kreeg ze last van nachtmerries. Mieke besloot hulp te zoeken bij een psycholoog. "Het ging mijn leven teveel beïnvloeden. Ik woonde in Singapore en de sessies waren dus in het Engels."

EMDR

"Maar het werkte niet. In een andere taal je diepste emoties uiten is heel moeilijk en ik voelde mij ook niet op mijn gemak bij hem. Het hielp dus allemaal niets." De paniekaanvallen bleven en toch ging Mieke niet op zoek naar een andere psycholoog. "Deze man zou gespecialiseerd zijn, dus als het hem niet lukte, dan lukt het iemand anders ook niet, dacht ik."

En een hulpverlener in Nederland opzoeken of EMDR-therapie proberen? "Destijds was dat geen optie, want ik had geen verblijfplaats in Nederland. En van EMDR-therapie hoor ik nu voor het eerst, dus daar ga ik nu achteraan. Wel kocht ik boekjes over vliegangst maar die hielpen ook niet."

Extra narcose

Als Mieke een MRI-scan moet ondergaan, gaat ze volledig onder narcose. En bij operaties krijgt ze sindsdien extra narcose toegediend. Gek genoeg is haar angst dat ze nog een keer wakker wordt op de operatietafel inmiddels wel verdwenen. "Ik meld altijd dat ik meer narcose nodig heb. En tegenwoordig is de meetapparatuur veel beter."

Maar zo relaxed als ze nu over operaties denkt, zo is ze niet in het dagelijks leven. De paniekaanvallen zijn namelijk gebleven en Mieke mijdt daarom bepaalde situaties. "Als mijn man en ik naar een concert gaan, heb ik altijd een plek aan het gangpad of achterin."

Tandarts

"En ik ben gek op tennis, maar zou niet naar een stadion gaan: ik kan niet tegen mensenmassa's. Als ik een ondergrondse parkeergarage binnen rijd, denk ik: 'Oh mijn God, hoe kom ik hier weer uit?'

En naar de tandarts gaan vind ik heel eng, want hij gaat met iets in mijn mond. Ik had ook een speciale schoonheidsspecialiste die geen dingen op mijn ogen en mond legde, want ook daarvan raak ik in paniek."

Jij op VROUW.nl

Heb je ook een bijzonder verhaal dat je wilt delen?

Dat kan dan hier...

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.