Vrouw/Helen’s dagboek
956205033
Helen’s dagboek

Feuilleton

Helen’s dagboek 586: ’We missen aanspraak als we thuis aan het werk zijn’

Helen heeft weer een gezellig onderonsje met Rick.

Helen heeft weer een gezellig onderonsje met Rick.

Helen is tekstschrijver, moeder van Max en Nina (uit eerste huwelijk) en van peuter Holly met Boris. Vorige week zoende Rick haar plotseling op haar mond.

Helen heeft weer een gezellig onderonsje met Rick.

Helen heeft weer een gezellig onderonsje met Rick.

Woensdag

Vrijdag gaat Rick weer terug naar zijn huis. Ik krijg lichte buikpijn als ik eraan denk. Hij werkt veel thuis en ik heb er dus al weken een soort collega bij. Hoewel ik er niet aan moet denken ergens op kantoor te zitten, vind ik het op deze manier wel fijn. Sinds zaterdagavond hangt er een spanning tussen ons. Hij gaf me buiten ineens een zoen op mijn mond en daar zijn we allebei niet meer op terug gekomen. Gek genoeg wist ik al vanaf de eerste keer dat ik mijn schoonzoon zag dat het een keer mis zou gaan tussen ons. Dat had ik nooit gedacht als Nina met een jongen van haar eigen leeftijd thuis was gekomen, maar dit was toch een beetje de kat op het spek binden. We hebben ook gewoon een heel leuke klik samen.

„Koffie?” onderbreekt Rick mijn gedachten. Ik knik. „Hé Helen, ik zit net even te denken… We hebben het wel heel gezellig zo samen, vind je niet? Volgens mij missen we allebei een beetje aanspraak als we thuis aan het werk zijn. Is het een idee om een dag in de week af te spreken? Dat ik hier kom? Of jij bij mij?” Ik kijk hem aan zonder iets te zeggen, maar mijn hart maakt een sprongetje. Natuurlijk wil ik dat. „Stom voorstel?” vraagt Rick onzeker. „Nee, helemaal niet. Leuk juist. Maar dan liever hier, dan kan ik Holly gewoon op bed leggen. Heb je dit al met Nina besproken?” „Nee nog niet. Maar ik kan me niet voorstellen dat ze het een probleem vindt. Ik heb het er vanavond wel over met haar.” Ik richt mijn aandacht weer op mijn scherm en vraag me af waarom Rick totaal niet meer spreekt over de zoen van afgelopen weekend. Misschien heb ik me er te veel bij ingebeeld.

Zaterdag

Ik heb net een nieuwe serie aangeslingerd als de achterdeur openzwaait. Verschrikt kijk ik op. Het is Max en hij is duidelijk geëmotioneerd. „Het is uit”, zegt hij met ingehouden snik. Ik zit meteen rechtop en wil het liefst mijn armen om mijn zoon heen slaan, maar houd me in omdat ik weet dat hij daar niet op zit te wachten. „Uit?” herhaal ik. Hij laat zijn hoofd in zijn handen zakken en zwijgt even. „Uit, ja. Ik had nooit zo jong vader moeten worden. Ik had me nooit zo jong moeten binden.”

Dit artikel staat in het nieuwe VROUW Magazine (iedere zaterdag bij De Telegraaf). Als premiumlid kun je het ook (soms al eerder) online lezen.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.