Vrouw/Seks & Relaties
971425650
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding deel 70: ’Pijn en genot vechten om voorrang’

„Steunend op een elleboog, gebruikt ze haar andere hand om mijn lijf te verkennen.”

„Steunend op een elleboog, gebruikt ze haar andere hand om mijn lijf te verkennen.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (15). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Bas.

„Steunend op een elleboog, gebruikt ze haar andere hand om mijn lijf te verkennen.”

„Steunend op een elleboog, gebruikt ze haar andere hand om mijn lijf te verkennen.”

„Heb je gereserveerd en betaald?” fluistert Lente. „Jazeker. Hebben jullie een kaart?” Storm laat een collage zien. Het zijn kinderfoto’s van Anouk waarin hij Lente of zichzelf op dezelfde leeftijd heeft gephotoshopt. Alsof Anouk samen met de kinderen is opgegroeid. Op de achterkant staat: „Lieve mama, je mag vanmiddag lunchen met oma Mieke in De Zuid.”

Verwarring

Een paar uur later fietst Anouk vrolijk naar mijn moeder. Storm kijkt haar tevreden na: „Dankjewel pap. Mama is er erg blij mee.” ’Ik ook’, denk ik, ’want nu heb ik fijn een leeg huis.’

Na drie kwartier belt Anouk. Ik zet de stofzuiger uit en neem op. „Er is geen reservering.” „Wat raar. Ze hebben nog bevestigd. Ik stuur hem door: Restaurant De Zuid.” „O, je hebt gereserveerd in het restaurant. We staan bij het eetcafé” lacht ze. Ook met die verwarring had ik rekening gehouden. Nu moeten ze naar een ander dorp fietsen. Al met al geeft mij dat anderhalf uur meer speelruimte.

Bezichtiging

Ik maak de stofzuigronde af, zet verse bloemen in de vaas en schuif nog wat rommel van de tweeling onder de bank. Precies op tijd gaat de bel. Aan de deur staat mijn compagnon Joost met een jong echtpaar. „Welkom. Wat leuk dat jullie interesse hebben in ons huis. Zullen we de bezichtiging in de woonkeuken beginnen?”

Terwijl Anouk luncht met mijn moeder, leid ik vier geïnteresseerde stellen rond. Na de laatste bezichtiging sluit ik af en ga naar de voetbal van Storm kijken. „Dat ging goed”, appt Joost. „Het eerste stel wil graag een bod uitbrengen.” Ik stuur een duim.

Doorzichtig

Die is nauwelijks weg of er komt een woedende app van Anouk binnen. „Laat me raden: terwijl ik zat te lunchen heb jij hier bezichtigingen gehouden. Wat ben je toch een doorzichtig mannetje.” Natuurlijk heeft het geoefende makelaarsoog van Anouk meteen gezien wat er in haar huis is gebeurd terwijl zij weg was.

Opnieuw is de spanning tussen ons om te snijden. Jammer dan. Dit keer zal ik ervoor zorgen dat het huis wel wordt verkocht. En dat gaat voorspoedig. Na een paar dagen heeft Joost het openingsbod. „Zullen we dat gaan vieren”, vraag ik hem terwijl ik wijs in de richting van de stamkroeg van ons kantoor.

„Ik kan niet”, zegt Joost: „Ik heb met Anouk afgesproken.” Ik grijns verontschuldigend. „O, die is minder blij. Wil ze daarover praten?” „Nee, nee. Dit gaat over iets anders”, zegt hij vaag.

Plagen

Heel rouwig ben ik er niet om, want nu kan ik met Sara deze stap vieren. „Maar hoe ga je dat dan doen? Anouk moet toch ook het koopcontract tekenen?” Ik neem een slok whisky en haal mijn schouders op: „Ze heeft het geld nodig, maar eigenlijk wil ik het helemaal niet over Anouk hebben”, zeg ik terwijl ik over haar knie wrijf.

Mijn nagels maken een plagende lijn over haar dijbeen: „Zullen we naar jouw huis?” „Alsof je het nooit zou vragen.” Ze glijdt van de barkruk en trekt mij mee. Onderweg naar buiten zie ik Anouk en Joost achterin de zaak zitten. Ze zijn in gesprek met een andere man. Ik kan niet zien wie het is, maar dat kan me ook niet schelen. Ik wil naar Sara’s huis. Ik wil seks.

Verkennen

Een half uur later zoenen we elkaar hongerig in haar slaapkamer. Terwijl een hand over haar ronde vormen gaat, ontknoop ik met mijn andere hand haar bloesje. „Braaf mannetje”, zegt ze smalend. Met een ruk trekt ze haar bloesje uit. De knopen vliegen in het rond. Dan smijt ze mij op bed en rukt mijn shirt uit.

Ze opent haar mond en sluit zorgvuldig haar boventanden en ondertanden om mijn onderlip. Ze bijt niet door, maar houdt zo mijn lip wel vast. Elke keer als ik een beetje van haar vandaan wijk, klemt ze haar kaken. Ik durf geen kant meer op. Zij wel. Steunend op een elleboog, gebruikt ze haar andere hand om mijn lijf te verkennen: ze begint met kleine krasjes in mijn nek: haar vingers uit elkaar, zodat de nagels hun sporen kunnen trekken.

Opwinding

Achter ieder nagelspoor komt een kippevelspoor. Ik voel het bloed er doorheen vlammen. „Ik wil haar”, denk ik. „Maar waarom zet die opwinding niet door in mijn broek?” Ik hef ik mijn hand richting haar grote zachte borsten, maar als antwoord daarop klemt ze mijn onderlip weer vast tussen haar tanden. Haar hand heeft mijn nek verlaten en daalt af naar mijn tepels. Dralende rondjes eromheen, dan valt ze aan en knijpt er fel in. Pijn en genot vechten om voorrang.

„Wordt hard!”, denk ik terwijl ik paniekerige energie naar mijn dienstweigerende soldaat stuur. „Schiet op! Ze komt eraan.” Al krassend dalen haar nagels af over mijn lijf naar beneden. Ze gromt als ze mijn spijkerbroek openknoopt. Hongerig graait ze in mijn broek en kijkt dan verbaasd op: „Bas?”

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.