Vrouw/Seks & Relaties
979377747
Seks & Relaties

Feuilleton

De vechtscheiding 131: ’Iets in deze vrouw zorgt ervoor dat ik alles vertel’

„Deze man is echt wel gek op jou. Je moet er gewoon voor gaan.”

„Deze man is echt wel gek op jou. Je moet er gewoon voor gaan.”

Anouk en Bas lijken het helemaal voor elkaar te hebben: ze hebben een goedlopende zaak, een mooi huis en een leuke tweeling (16). Ze vormen het ’perfecte’ plaatje, totdat Anouk en Bas plotseling lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Ze delen wekelijks hun verhaal, vanuit beide kanten bekeken. Deze week: Anouk.

„Deze man is echt wel gek op jou. Je moet er gewoon voor gaan.”

„Deze man is echt wel gek op jou. Je moet er gewoon voor gaan.”

Knikken en luisteren

„Mag ik even iets tegen je aanhouden?”, vraagt onze mental coach. Op aanraden van Bas zit ik een week op een yoga retraite/mental healing. Ik knik. Dat doet de coach zelf doorlopend. Ze stelt een vraag en op ieder antwoord begint ze vervolgens heftig en instemmend te knikken. Dus ik knik nu ook. Ze wijst naar een bankje en ik knik. We gaan zitten. „Ik heb het gevoel dat je jezelf niet laat zien”, begint ze. Ik kijk haar vragend aan. „Je luistert, lacht en knikt, maar we zien jou niet. Ik wil Anouschka zien.”

„Hoe bedoel je dat”, vraag ik voorzichtig, de verkeerde voornaam negerend.

„Nou. Maggie stelde zich bijvoorbeeld helemaal open door te vertellen wat de lactose intolerantie van haar kat voor haar betekende.” Ik kijk haar verbaasd aan. Ik dacht dat die vrouw een grapje maakte. „En kijk naar Dana”, gaat ze verder „Die laat elke keer zien hoe hoog ze in haar emotie zit na een yogales. Dat is toch mooi?” Dat klopt ze kon geen lucht meer krijgen, omdat haar gevoel in de weg zat.

Dilemma

Normaal gesproken voel ik me thuis in deze omgeving. Ik begrijp die vrouwen wel. Maar nu niet. Nu verlang ik alleen maar naar een goede borrel en wil dat iedereen zijn kop houdt zodat ik kan nadenken over mijn dilemma: Ga ik straks naar huis om me twee weken te verbijten van verveling in ongetwijfeld slecht weer? Of ga ik mee met Bas en de kinderen naar een heerlijk huis met zwembad onder de Spaanse zon met de kans dat ik weer gekwetst word? Ik vergeet dat de mental coach nog steeds vragend naar me kijkt: „Anouschka?”

„Het is Anouk”, zeg ik vinniger dan ik wil. „Ik begrijp wat je bedoelt”, zeg ik er snel verontschuldigend achteraan. „En ik wil heus wel iets van mezelf laten zien. Maar deze oefeningen helpen mij daar niet bij.”

„Wat heb je dan nodig, Anouk?”

„Een goed gesprek met en een fijn glas.”

„O nee. Onze geest vloeit rijkelijk. Niet de drank. Laat ons je helpen.” Ik bedank haar vriendelijk en verontschuldig me dan: „Ik herinner me net dat ik een afspraak heb in de stad.”

Open

„Is this chair free”, vraag ik aan de grote vrouw die aan de bar zit. Ze knikt. „Ga je gang.” Ik kijk verbaasd op: hoe weet zij dat ik Nederlands ben? Ze ziet mijn verwarring en wijst op de bagagelabel aan mijn tas. „Zit je hier in de buurt”, vraagt ze.

Ik schud mijn hoofd. „Nee, ik zit in het binnenland voor een yoga retraite.”

„Maar je had effe geen zin meer om op je kop te staan?”

Ik schiet in de lach om haar onvervalste Jordanese tongval. „Zoiets. Ik had even lucht nodig.”

Ze kijkt me vragend aan. „Omdat??”

„Ze zaten te dicht op mijn huid.”

„Dat hoort bij dat soort meuk, toch?”

„Ja.”

„Waarom begin je er dan aan?”

Ervoor gaan of niet

Iets in deze vrouw zorgt ervoor dat ik alles vertel. Ze voelt veilig en ze prikt overal doorheen. Ik hoef het niet mooier voor te doen dan het is. Dus ik vertel over de scheiding; hoe naar Bas is geweest en na een opgeheven wenkbrauw van haar, vertel ik ook over wat ik heb gedaan. Zij laat me praten. knikt, luistert en moedigt me aan met een welgemeend: „Kolere.” Ik vertel dat het onlijmbaar leek, maar dat er de laatste tijd weer meer rust is. „En dat komt door Bas”, geef ik meteen toe. „Hij doet moeite.” Ik gebaar naar de barman nog een ronde in te schenken. Als onze glazen weer zijn gevuld vertel ik over wat Bas de laatste tijd heeft gedaan om onze relatie te verbeteren: de kinderen, het Brusselweekend, de avond waarop hij mij, strondlazerus, naar bed heeft gebracht en de vakantie. „Maar ik heb besloten niet te gaan. Zijn ex lijkt nog niet klaar te zijn met hem en ik wil daar niet tussen gaan zitten.”

„Maar hij heeft zo te horen geen belangstelling voor haar. Het gaat hem om jou. Is het een lekker ding”, vraagt ze.

„Bas? Jazeker. Bas is absoluut niet te versmaden.”

„En de seks?”

„Dat is recentelijk niet meer gebeurd.”

„Ja, maar hoe was het?”

„Heerlijk. Tot het laatste moment prima.”

„Dus deze man zorgt voor de kinderen, maakt jou het hof, verzint leuke vakanties, is appetijtelijk, een goede minnaar en probeert jullie relatie weer normaal te maken. Waarom ga je er niet voor?”

Ik haal mijn schouders op. „Omdat ik niet durf”, beken ik met een klein stemmetje.

„Luister mop, dit lijkt me zo klaar als een klontje. Deze man is echt wel gek op jou. Je moet er gewoon voor gaan. Of helemaal wegwezen. Niet zo half erin blijven hangen.” Ze trekt een grote leren jas aan, drinkt haar cola op en verdwijnt.

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.