Nieuws/Vrouw
979460505
Vrouw

Blut door de scheiding: als je ex weigert alimentatie te betalen

Volgende week vrijdag is het Dag van de Scheiding, maar Janneke van Lookeren (55) wordt er al vijf jaar aan herinnerd. Haar ex weigert alimentatie te betalen voor de kinderen, en spant rechtszaak na rechtszaak aan. Volgens Janneke alleen om haar te tarten en op kosten te jagen.

"Verbitterd ben ik niet. Natuurlijk ben ik boos en verdrietig geweest. Ik heb me regelmatig afgevraagd 'Waarom? Wat is er gebeurd met de man met wie ik zo lang heb samengeleefd, met de vader van mijn zoons die nu 20 en 22 zijn?' Maar ik heb geen antwoorden en wil wegblijven van die slachtofferrol. Ik heb geen spijt van mijn keuzes. Mijn ex en ik hebben het heel leuk gehad. En als je gaat trouwen of samenwonen ga je er toch niet vanuit dat zoiets gebeurt?

In gemeenschap van goederen

"Twintig jaar zijn we samen geweest, waarvan achttien jaar getrouwd. Heel traditioneel: in gemeenschap van goederen. Ik was tot over mijn oren verliefd. Al waren we heel verschillend. 'We vullen elkaar goed aan' dacht ik toen. Tien jaar geleden belandde hij in een enorme midlifecrisis, en zijn we een half jaar uit elkaar geweest."

Daarna pakten we de draad weer op. Ik heb er alles aan gedaan om het weer goed te krijgen, en gezocht naar dingen die we beiden leuk vonden. We kochten een vakantiehuisje in Friesland, waar we gingen zeilen met de jongens: fantastische vakanties. Ook heb ik hem geholpen met het starten van een eigen bedrijf. Met mijn baan verdiende ik genoeg om de vaste lasten te dragen."

Slachtoffer van zinloos geweld

"Het breekpunt kwam toen onze oudste zoon slachtoffer werd van zinloos geweld. Hij was er zo ernstig aan toe, dat we vreesden voor zijn leven. Maar we konden onze gevoelens niet met elkaar delen. In die periode begon hij een verhouding. Ik kwam erachter, hij ontkende. Maar op een dag ging hij ervandoor."

"Hij liet ons gewoon zitten. Hij maakte wel geld over op onze gemeenschappelijke rekening, maar haalde die rekening net zo hard weer leeg. Het was puur schone schijn naar de buitenwereld. Ik was net gestopt met werken, omdat onze oudste zoon veel zorg nodig had. Daar zat ik dan, in een duur huis met een hoge hypotheek plus die van ons vakantiehuisje."

Geen enkele verantwoordelijkheid

"Op mijn verjaardag vroeg hij de scheiding aan. Het begin van vijf jaar ellende. Hij nam geen enkele verantwoordelijkheid qua boedelverdeling, het bedrijf waarin ook mijn geld zat en de alimentatie. Hij wilde niets verdelen en niets betalen. Hij wilde een nieuw leven starten en wij, als gezin, stonden zijn liefdesnestje in de weg."

"Mijn ex verdiende heel veel tot we gingen scheiden. Maar tegenover de rechter deed hij er alles aan om zijn belastbaar inkomen zo laag mogelijk te laten lijken. En het alimentatiesysteem is gebaseerd op mensen met een vast inkomen, niet op zzp’ers met een eigen bedrijf."

Foto: Sasha Lambert

Foto: Sasha Lambert

Bescheiden bedrag

"Toch stelde de rechter vast dat hij mijn zoons en mij in onderhoud moest voorzien, maar mijn ex ging niet akkoord met het bescheiden bedrag. Integendeel, na een half jaar kwam hij met een verzoek om de alimentatie te stoppen en maakte niets meer over. Hij zou zogenaamd geen opdrachten en dus geen inkomsten meer hebben. Terwijl hij ondertussen wel nieuwe bedrijfjes was gestart!"

"Er kwam weer een rechtszaak. De eerste keer had ik rechtsbijstand aangevraagd, maar als je de zaak wint, moet je alles terugbetalen. Dus heb ik een familierechtadvocaat in de arm genomen. Mijn ex kon niet aantonen waarom hij geen alimentatie zou hoeven te betalen. Ik won ook deze keer. Maar behalve heel veel energie, kostte het me een hoop geld. De proceskosten betaal je namelijk ieder voor zich in het familierecht."

Onafhankelijk type

"Dat mijn ex zijn verantwoordelijkheid niet nam, vond ik heel erg. Je hoort samen voor de kinderen te zorgen, gescheiden of niet. Toch ging ik verder met mijn leven. Ik ben altijd een onafhankelijk type geweest, dacht 'Ik kom hier sterker uit.' Ik ben gaan studeren, zodat ik even loskwam van alle negativiteit. Daarna kreeg ik vrij snel freelance opdrachten. Maar hoe zuinig ik ook was, van mijn salaris konden we niet leven."

"Het was crisis en ik kreeg ons dure huis maar niet verkocht. Steeds vroeg ik uitstel van betaling aan, soms kreeg ik boetes. Door heel hard te werken en weinig uit te geven, ben ik er toch doorheen gekomen. En door hulp te accepteren. Mijn vader trakteerde ons op een vakantie, vrienden namen me af en toe mee uit eten. Na twee jaar werd het huis geveild en kon ik in een goedkoper appartement gaan wonen."

In hoger beroep

"Ondertussen betaalde mijn ex nog steeds niets. Hij lapte de uitspraak van de rechter gewoon aan zijn laars, zonder gevolgen. Hij wist het zo te spelen dat hij geen bezittingen had waarop beslag kon worden gelegd. Terwijl hij inmiddels in een vrijstaande villa woonde met aanlegsteiger, zeiljacht en twee auto’s voor de deur!"

"Maar alles op naam van zijn vriendin. En het werd nog gekker; hij ging in hoger beroep tegen de uitspraak van de rechter. Er kwam een derde zitting. Hij verloor opnieuw, maar werd weer niet veroordeeld om mijn proceskosten, duizenden euro’s, te betalen."

Gesubsidieerde rechtsbijstand

"En jawel, zomer vorig jaar startte hij voor de vierde keer een proces. Wat het extra zuur maakte, was dat hij gesubsidieerde rechtsbijstand kreeg omdat hij zogenaamd geen inkomsten had. Voor de vierde keer verloor hij, omdat de rechter hem niet geloofde en ik een goede advocaat had. Maar het kostte mij opnieuw duizenden euro’s, hem een paar honderd, de rest betaalde de staat."

"Ook tegenover de kinderen hing hij het slachtoffer uit. Collegegeld betalen zat er niet in, maar hij gaf wel enorme cadeaus om ze te paaien: een dure scooter, een reis naar New York. En de kinderen wilden gewoon quality time met hun vader, wilden hem geloven."

Brief van de rechtbank

"Hij hield stug vol dat ík de processen was gestart. De jongens, toen pubers, wilden er niet over praten en ik wilde ze sparen. Uiteindelijk heb ik ze toch een brief van de rechtbank laten zien waarin duidelijk werd dat híj alle rechtszaken was begonnen. Dat was een enorme desillusie: ze kwamen erachter dat hun vader de feiten had verdraaid."

Het hele interview met Janneke lees je in VROUW Magazine.

Reactie van Janneke's ex-man:

"Het verhaal van mijn ex komt niet als een verrassing voor mij. Het is een steeds terugkerend patroon van de afgelopen jaren waarin ze blijk geeft zich niet te kunnen relateren aan de feitelijke waarheid en daarmee de veranderde werkelijkheid van haar en mijn leven. In dit verhaal tel ik dan ook 18 feitelijke, aantoonbare onwaarheden, de insinuaties nog even daargelaten. Als mijn ex de behoefte voelt om het podium te beklimmen en dit met het hele land via jullie medium te delen, dan is dit haar keus."

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.