Vrouw/Columns & Opinie
988474662
Columns & Opinie

Columns & opinie

’Gwen Stefani; plastische chirurgie op z’n lelijkst’

Gwen voor (rechts) en na de plastische chirurgie.

Gwen voor (rechts) en na de plastische chirurgie.

Hester Zitvast schrijft over dat wat er opvalt in het nieuws. Dit keer over de metamorfose die Gwen Stefani heeft ondergaan. ’Plastische chirurgie op z’n lelijkst. Het staat zover af van wat ook maar een beetje natuurlijk is; waarom doen mensen zichzelf dit toch aan?’

Gwen voor (rechts) en na de plastische chirurgie.

Gwen voor (rechts) en na de plastische chirurgie.

Grens

„Ik snap een spuitje botox hier en daar wel hoor. Tussen mijn wenkbrauwen zit een fronsrimpel waar je met gemak drie dagen in kunt verdwalen, daar heb ik ook wel eens iets aan laten doen. Het is bij mij alleen niet meer te redden, dus ik geef mijn geld liever ergens anders aan uit. Zelfs mét botox blijft er namelijk een kloof zitten en dan moet je gaan denken aan fillers en daar trek ik de grens.

Potsierlijk

Zelden wordt iemand echt mooier van gerommel aan het gezicht. Het krijgt altijd iets onnatuurlijks, iets vreemds. Dan is bijvoorbeeld de hele snuit zo glad als een vers gestreken tafelkleed, maar heeft de halsstreek toch meer van de sfeer van een kale verrimpelde kalkoen. Of lippen die een ’kleine touch up’ krijgen om wat voller te lijken. Het is nóóit klein en altijd potsierlijk. Maar zeg dat de trotse eigenaar maar eens.

Drempel weg

Als mensen ervoor gaan, voor plastische chirurgie, blijft het zelden bij één keer. Het werkt verslavend. De drempel naar een volgende ingreep is weg en nu je eenmaal in contact bent gekomen met een leuke gezichtsknutselaar en de onbegrensde mogelijkheden dringen zich aan je op via Instagram, lijkt het ineens allemaal zo gek nog niet, je voorhoofd liften of je jukbeenderen vergroten.”

Abnormaal

Maar laten we er eens geen doekjes om winden; dat is het natuurlijk wel. Het is wel gek. Het is meer dan absurd dat we pijnlijke, veelal bloederige ingrepen ondergaan voor iets als een glad voorhoofd. Dat we naar Turkije vliegen om ons daar als kaaskop een brazilian butt aan te laten meten – met alle mogelijke risico’s als voor altijd pijn als je zit tot gevolg. We hebben het zover laten komen, dat we het normaal zijn gaan vinden. Maar het is abnormaal.

Onbegonnen werk

Kijk naar zangeres Gwen Stefani nu ook weer. Zo zien mensen er van nature toch niet uit? Wat is haar boodschap? Dat je, als je zo mooi bent, je prima een compleet onrealistische look kunt laten aanmeten, gewoon omdat het nou eenmaal tot de mogelijkheden van de moderne ’geneeskunde’ behoort? Renée Zellweger, Madonna, Demi Moore; ze zijn er allemaal in doorgeslagen. Vechten tegen de tand des tijds. Het is onbegonnen werk en het heeft iets treurigs.

Babybotox

Cosmetische ingrepen benadrukken dat wat ze juist niet willen benadrukken; dat niet te stoppen proces, die regelrechte wandeling richting het graf waar we allemaal niet aan ontkomen. Er groeit een generatie op die het doodnormaal vindt zo ergens rond het 18e levensjaar een babybotox te nemen. En dan een jaar later een klein fillertje in de lippen. Een generatie die zelfs zo onzeker is over het eigen geslachtsdeel, dat ze zelfs daar het mes in laten zetten.

Zinloze gevechten

Streven naar perfectie, ingegeven door de gekte van social media, en er maar niet aan willen dat het verval of ’iedereen een ander lijf’ er gewoon bij hoort: We zouden eens met de oorzaak van al die zinloze gevechten aan de slag moeten. Nu hebben we er weer zo’n ’voorbeeld’, zo’n rolmodel bij, waar we niets aan hebben. Weer iemand die eigenlijk maar één boodschap uitdraagt: ’Ik accepteer mezelf niet, dat hoef jij ook niet te doen.’ Triest.”

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.