Vrouw/Columns & Opinie
992780645
Columns & Opinie

Columns & opinie

’Mijn moeders operatie (aan haar hersenen) is uitgesteld, voor de zoveelste keer’

„Voor veel mensen is het nieuws over de tekorten en wachtlijsten slechts een bericht in de krant. Of het zijn wat cijfers, slechts getallen. Voor mij is het mijn moeder.”

„Voor veel mensen is het nieuws over de tekorten en wachtlijsten slechts een bericht in de krant. Of het zijn wat cijfers, slechts getallen. Voor mij is het mijn moeder.”

Hester Zitvast schrijft over dat wat haar opvalt in het nieuws en het leven. Dit keer over een telefoontje dat ze gisteren kreeg: ’Mijn moeders operatie (aan haar hersenen) is uitgesteld, voor de zoveelste keer.’

„Voor veel mensen is het nieuws over de tekorten en wachtlijsten slechts een bericht in de krant. Of het zijn wat cijfers, slechts getallen. Voor mij is het mijn moeder.”

„Voor veel mensen is het nieuws over de tekorten en wachtlijsten slechts een bericht in de krant. Of het zijn wat cijfers, slechts getallen. Voor mij is het mijn moeder.”

Patiënt

„Mijn moeder (70) kreeg anderhalf jaar geleden een ernstige hersenbloeding. Ze was op vakantie met haar beste vriendin, de dames zouden een soort kringloopwinkeltour door Oost-Nederland maken in de hoop op wat antieke pareltjes te stuiten. Net voor het ontbijt ging het mis. Van de ene op de andere seconde stond ons leven op z’n kop. Mijn moeder, nog volop in het leven en zo fit als een hoentje, werd patiënt.

Doodsbang

Negen weken lag ze in het ziekenhuis. We hebben gevreesd voor haar leven. Talloze keren werd ze geopereerd en van die operaties werden er diverse tot meerdere keren toe uitgesteld. Zenuwslopend, voor haar, maar ook voor ons familie. Ze lag er niet met een ingegroeide teennagel, maar met een bloedend brein. We zijn doodsbang geweest haar te verliezen.

Nieuwe drain

Ook later in het traject is ze nog geopereerd en ook toen hebben we te maken gehad met wachttijden en een uitgestelde planning. Zo ging ze een keer vrij slecht het ziekenhuis in voor een nieuwe drain en moest ze tot twee keer toe vergeefs een hele dag, tot half tien in de avond, nuchter blijven. Wachten op een operatie die niet kwam. Ga er maar aanstaan.

Moe

We zagen haar die keer slechter worden, maar hadden alle hoop dat de drain de oplossing zou bieden. Toen de ingreep uiteindelijk toch doorging, bleef het zo gewilde herstel uit. Was er te lang gewacht? Niemand geeft ons daar antwoord op. Al bijna een jaar is mijn moeder een schim van de vrouw die ze ooit was. Ze brengt haar dagen door op de bank, lopen kan ze amper nog. Ze is daarnaast moe. Zo moe.

Tussendoor

Twee maanden geleden werd geconstateerd dat er opnieuw te veel vocht in haar hersenkamers zat. We voelden dat al een beetje aankomen en waren ergens opgelucht; er was dus een oorzaak voor haar beperkte mobiliteit en mogelijk ook de moeheid. De oproep voor een operatie zou niet lang op zich laten wachten, werd haar gezegd. Het ging ook maar om een ingreep van een half uur, dat kon (and I quote) ’prima ergens tussendoor’.”

Personeelstekort

Vandaag zou ze geopereerd worden. Dat ’prima ergens tussendoor’ bleek toch niet zo eenvoudig en zelfs de gemaakte planning aanhouden, was onmogelijk. Personeelstekort. ’Heb je even’, leidde ze het telefoongesprek gisteren in. Ik wist meteen waarvoor ze belde. ’De operatie gaat niet door’, vervolgde ze verslagen. Mijn hart brak. Hoeveel tegenslagen kan een mens aan?

Zuur

We gaan er vanmiddag maar wat van maken. Ze komt hier, dan maar bij mij op de bank liggen, kijken naar onze baby, haar jongste kleinkind. Het is zuur dat je liever op een operatietafel had gelegen, terwijl artsen in je hersenen aan het rommelen waren, maar dat is wel wat het is. Nu mag ze er weer tegenaan hikken. Nu mag ze weer hopen op een snelle oproep. Nu mag ze nog langer haar kwaliteit van leven achteruit zien hollen. En nog mogen wij nog langer bang zijn haar te verliezen.

Beloning

Waar blijven die structureel hogere salarissen? Waarom wordt er niets gedaan aan het hoge ziekteverzuim in deze sector? Waar blijft de beloning op arbeid, op meer dan drie dagen werken? Waarom wordt het chronisch personeelstekort in de zorg niet aangepakt en opgelost en waarom wordt de wachtlijst van 120.000 mensen die op een operatie wachten, maar niet korter? Ik weet het niet.

Mijn moeder

Voor veel mensen is het nieuws over de tekorten en wachtlijsten slechts een bericht in de krant. Of het zijn wat cijfers, slechts getallen. Voor mij is het mijn moeder. Een tot voor kort kerngezonde vrouw op sneakers, met haar teckel aan de wandel of met een SUP-board op de Vinkeveense Plassen, grenzeloos in haar liefde voor de kleinkinderen, met wie ze altijd op pad was. Ze wil nu alleen maar een beetje beter kunnen lopen en iets minder moe zijn. Ziekenhuis, zetten jullie alles op alles om haar snel te helpen?”

Meer VROUW

Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier.

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.