Vrouw/Columns & Opinie
999058557
Columns & Opinie

'Kappen met dat bellen en appen tijdens het rijden!'

Eén op de vijf verkeersongevallen onder jongeren gebeurt na afeiding door de smartphone. Maar ook volwassenen kunnen er wat van, weet Patrick van Rhijn die deze brief schreef aan de appende vrouw op de A4: "Stop met staren op dat schermpje en breng mijn kids niet in gevaar!"

Het scheelde een haar of VROUW-columnist Patrick van Rhijn was samen met zijn kinderen betrokken geraakt bij een ernstig auto-ongeluk. Op de A4 tussen Den Haag en Amsterdam kon hij alleen door heftig remmen en een ferme ruk aan zijn stuur op het laatste moment een aanrijding voorkomen met een op haar smartphone starende bestuurster van een bestelbusje. Dat was het moment waarop er een knop omging. Nu roept Patrick op tot actie, of beter géén actie: "Kappen met dat bellen en appen tijdens het rijden!".

"Nooit meer wil ik dat voelen; die bibbers en shakes van een net niet zwaar ongeluk met mijn kindjes van 5 en 6 jaar oud op de achterbank. Nog steeds vecht ik tegen die vreselijke doemscenario’s in mijn hoofd. Bij 130 km per uur kon ik alleen nog maar door een drastische rem- en stuurmanoeuvre voorkomen dat ik hard in mijn rechterflank geraakt zou worden door een wit bestelbusje met een appende vrouw van een jaar of 35.

Geen rechte lijn

Wat een geluk dat ik haar iets eerder bij het inhalen al had zien rijden. Haar busje hield geen rechte lijnen en ze had die typische blik naar haar schoot in plaats van door de voorruit. Ze was buiten mijn zicht overduidelijk iets aan het bekijken.

Snel reed ik door, voor het geval ze iets te ver mijn kant uit zou komen. Maar doordat het druk was op mijn weghelft haalde ze me niet veel later alweer in. Niet dat ze daar erg in had. Ze had nog steeds meer aandacht voor haar bovenbenen dan voor de weg. Op de achterbank zaten mijn twee kleintjes te tekenen en te neuriën. Ik keek naar hen in de achteruitkijk. Een meter of tien achter me reed de volgende auto.

Een gekke slinger

Plotseling zag ik dat het busje van de vrouw die schuin rechts een metertje voor me reed mij begon af te snijden. Toen maakte ze een gekke slinger. Alsof de bestuurster opkeek en ergens flink van schrok. Maar in plaats van terug te sturen naar haar eigen baan kwam het busje in mijn rijlijn terecht.

Vlak naast me was de vangrail. Ze sneed me geweldig af. Instinctief trapte ik heel even vol op de rem en gooide op precies het goede moment mijn stuur naar rechts waardoor ik niet tussen het busje en de vangrail beklemd zou raken, of op het busje zou klappen maar net achterlangs een gaatje voor een andere auto in kon duiken. Op dat moment denk je niet, je doet.

De geur van rubber

Ik vloekte een paar zeer lelijke woorden, gaf gas en was tegelijk dankbaar dat er net even niemand direct achter me had gereden. De geur van rubber vulde de auto. Nu bonkte mijn hart in mijn keel van de schrik en de adrenaline. De kinderen keken verschrikt om zich heen en naar mij.

'Ohooo papa, jij zei een lelijk woord!' riep mijn dochter. 'Jaaa', viel mijn zoontje haar bij. 'Je mag geen godverdomme zeggen!' 'Hé niet nazeggen', zei ik op de automatische piloot. 'Maar sorry. Jullie hebben gelijk, maar ik schrok heel erg. Van die mevrouw daar.' Tegelijkertijd probeerde ik oogcontact te maken met de vrouw. Die keek zowaar nog altijd op haar telefoon. Ik toeterde en met een woeste armbeweging maakte ik haar duidelijk dat dit echt niet kon. De vrouw keek geïrriteerd vragend in mijn richting en toen... stak ze haar middelvinger op.

Appjes

Zomaar een ritje van a naar b. Er zijn appjes die voorkomen dat je op je telefoon kijkt als je harder dan 15 of 30 km per uur rijdt. Goed initiatief, maar ik krijg niet de indruk dat veel mensen ze al gebruiken. Het afgelopen half jaar reed ik voor mijn werk bij RTL Late Night dagelijks op en neer van Den Haag en Amsterdam. En het aantal mensen dat onderweg met een telefoon bezig was, is schrikbarend.

Niet dat ik zelf een heilig boontje was. De melding dat er een berichtje binnen is gekomen, het laatste nieuws of je banksaldo checken... Ik vond het tot een tijdje geleden ook heel verleidelijk om tijdens het rijden af en toe even op mijn smartphone te kijken.

Een vluchtig stom berichtje

Maar op een ochtend werd ik wakker en ik dacht 'het kan niet'. Je brengt anderen in gevaar voor een vluchtig stom berichtje. Ik heb doorgaans weinig op met regels, maar dit is er een die inmiddels bij me is geland. Officiële cijfers zijn er (nog) niet, maar deskundigen zeggen dat een groot deel van de verkeersongelukken veroorzaakt wordt door smartphonegebruik.

De fikse boete van een paar honderd euro helpt geen moer daartegen. Eenmaal bezig op je smartphone denk je toch dat het wel heel toevallig zou zijn als er nèt nu een politieauto voorbij zou komen. En er is vast een of ander appje dat je waarschuwt voor de nabijheid van een politiewagen.

Veiligheid

Maar het gaat niet om de boetes, en het gaat niet om de berichtjes die je misschien wat later leest. Het gaat - ooh open deur - om veiligheid. Om de veiligheid van jezelf, maar ook en vooral om die van de mensen om je heen. De vrouw in het bestelbusje en ik hadden van baan gewisseld. Mijn kindjes zaten alweer te neuriën.

In mijn spiegel zag ik de vrouw haar telefoon wegleggen voor ze me inhaalde, en nogmaals kwaad in mijn richting kijken. Niet veel later nam ze een afslag. Ze had volgens mij nog altijd geen idee waaraan ook zijzelf zojuist ontsnapt was. Maar gelukkig was ze met haar aandacht weer terug op de weg. Althans, voor even."

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje.