Nieuws/Wat U Zegt
1128304
Wat U Zegt

WUZmail: Misdadige eisen aan wielrenners

Een marathonloper doet slechts enkele wedstrijden per jaar omdat hij weet dat zijn lichaam weer moet herstellen. Van een wielrenner wordt verwacht dat hij dag in dag uit honderden km fietst. R.Schulte vindt dat wielerploegen hun renners in bescherming moeten nemen. Bent u het met hem eens?

R. Schulte, Helvoirt

Als een getrainde atleet een marathon heeft gelopen, heeft zijn lichaam meestal een aantal weken nodig om weer enigszins op orde te komen. Daarom loopt men er (uitzonderingen daargelaten) niet meer dan ten hoogste drie per jaar. Maar van een wielrenner wordt verwacht dat hij de ene dag met een zo hoog mogelijke snelheid een paar honderd km rijdt, met liefst als laatste aardigheidje een aankomst bergop met een hellingspercentage van 12 of meer procent, en dat hij dan de volgende dag hetzelfde kunstje nogmaals flikt, een dag later gevolgd door een zenuwslopende tijdrit van zo’n 60 km op topsnelheid.

 Als je de eisen zo onbegrensd blijft opschroeven, wordt het fysiek onmogelijk om er aan te voldoen binnen de beperkingen van het menselijk lichaam. Wie dat niet inziet, deugt niet als sportsponsor. Je zou als wielerploegen ook eens je renners in bescherming kunnen nemen tegen de langzamerhand misdadige eisen van de Tour, de Giro of de Vuelta. Zo niet: dan moet je er mee leven dat de renners een aanvulling moeten hebben op hun fysieke mogelijkheden.

 Maar als ze die nemen, zijn sponsors en media er als de kippen bij om tot veroordeling van de betrokken renner over te gaan. Ze laten hem vallen als de bekende baksteen. Je zal maar wielrenner zijn en mee mogen naar de Tour. Mooi hè, sport.

Meediscussiëren over dit en andere onderwerpen doet u op www.wuz.nl