Wat U Zegt/Columns
113667
Columns

DFT Geld

Dutch Discount

In de jaren ’90 waren Nederlandse aandelen aantrekkelijk geprijsd ten opzichte van buitenlandse sectorgenoten. Die lagere prijs was te wijten aan beschermingsconstructies die er voor zorgden dat aandeelhouders beperkte zeggenschap hadden of dat overnamerisico’s werden verminderd. Buitenlandse partijen en grote partijen waren hierdoor minder geïnteresseerd, wat leidde tot lagere koersen. Het werd wel de ’Dutch discount’ genoemd.

Dit jaar was er al veel ongewenste interesse in Nederlandse bedrijven. Zo hadden Belgen het gemunt op PostNL en Amerikanen deden biedingen op Akzo Nobel en Unilever. Die Amerikaanse interesse is niet zo verwonderlijk. Met een goedkope euro, waarderingsratio’s die substantieel lager liggen en betaling in eigen aandelen zijn deze bedrijven een koopje die eenvoudig waarde toevoegen.

De Nederlandse politiek vond het maar niks. Zo stelde minister Dijsselbloem dat „bedrijven die cruciaal zijn voor de Nederlandse economie beschermd moesten worden tegen buitenlandse aasgieren”. Hij toont zich behoorlijk patriottistisch. Het enige is dat van de 175.000 medewerkers bij Unilever er nog geen 2% in Nederland werkt. Akzo komt niet verder dan 10%.

Wat ik minstens zo bijzonder vind is dat Unilever-topman Paul Polman deze week doodleuk aankondigt om van Unilever eventueel een volledig Brits bedrijf te maken. Weg uit Nederland dus. Uiteraard is dit vanwege mogelijke belastingvoordelen, maar de streek die hij Dijsselbloem hiermee levert is toch wel hoogst opmerkelijk.

Daarnaast belooft hij beleggers nu ineens beterschap met een masterplan om divisies af te stoten en kostenreducties door te voeren. Schijnbaar is er eerst een overnamebod nodig om Polman te bewegen meer aandeelhouderswaarde te creëren. Erg bijzonder allemaal.

Jim Tehupuring is eigenaar van ProBeleggen