Wat U Zegt/Columns
11650
Columns

kringen

Al wakker?

Begin mei 2012 bezocht ik een feestje. Nu doe ik dat wel vaker. Maar dit was toch wel een bijzonder feestje, omdat ik mij in een gezelschap zou begeven waarvan ook medewerkers van de publieke omroep deel zouden uitmaken.

Hutu meets Tutsi, zoiets.

En toch was het gezellig.

Het gesprek werd bepaald door een gebeurtenis die anderhalve week eerder had plaatsgevonden: de val van het kabinet-Rutte I nadat Geert Wilders zijn positie als gedoogpartner had opgegeven. Dat kostte de PVV direct veel zetels in de peilingen. Ik hoor het nog uit de mond van een eveneens aanwezige, vermaarde politiek commentator: „Joh, zijn rol is uitgespeeld!”

„Welnee”, zei ik.

Alleen al zo’n ontkenning maakt je in die kringen nog steeds tot een melaatse.

De verkiezingen die erop volgden, vervroegd want al op 12 september van datzelfde jaar, lieten inderdaad een verlies van negen zetels voor de PVV zien: van 24 naar 15. Dat Wilders’ rol was uitgespeeld, bleek echter onzin. Sinds de vorming van het kabinet-Rutte II is de populariteit van zijn beweging weer stevig stijgende, met als voorlopig hoogtepunt de 33 zetels die hem bij de laatste peiling in het vooruitzicht werden gesteld.

Wanneer krijgen jullie het eindelijk in de smiezen?

Ik roep dat tegen zowel Den Haag als de NPO.

Klopt, het is voor een deel islam-afkeer, dat velen drijft. Je zou ook kunnen zeggen: het in de grond stoppen van de koppen door vrijwel alle andere politieke partijen wanneer ze worden geconfronteerd met de maatschappelijke nadelen, voor een modern westers land als Nederland, van de almaar toenemende instroom van moslims. Wegkijken is te zwak uitgedrukt, het is struisvogelgedrag. Wilders steekt zijn kop níet in de grond en zou er zelfs nog meer garen bij spinnen als hij wat minder vaak uit de bocht vloog.

Er is echter meer. Dat is niet alleen een Nederlands, maar bijna een algemeen beeld, zoals de Amerikaanse presidentsverkiezingen en de opkomst van Marine Le Pen al lieten zien. Ook op tal van andere gebieden die er in de ogen van een groeiend aantal kiezers veel meer toe doen dan in de vertroebelde ogen van de leidende politici - veronachtzaming ordehandhaving, gebrek aan inspraak, Europaïsering, gedogen illegaliteit, gewoonte om elke migrant tot zielige vluchteling te benoemen, verwaarlozing zorg, feit dat bij misdrijven binnen de verpolitiekte gerechtelijke macht van veel daders slachtoffers worden gemaakt, noem maar op - voelen zij zich door het huidige establishment onvoldoende vertegenwoordigd en vaak zelfs veracht.

Niet te onderschatten daarbij: de rol van nogal wat media.

Nooit eerder kreeg een Amerikaanse presidentskandidaat zoveel van de pers te verduren als Donald Trump.

En wie won er ook alweer?

Toch maar eens aan de degene die mij destijds uitnodigde vragen wanneer het volgende feestje is.

Mijn eerste vraag dan: „Zijn jullie al wakker?”