1300356
Wat U Zegt

’Kerstengel’

Oh denneboom...

Oh denneboom...

Het was begin jaren ’80. Tweede Kerstdag. Na een gezellig kerstfeest reden we rond tien uur ’s avonds richting huis. Onze drie jongens op de achterbank. Lekker onder een donsdeken. Het vroor.

Oh denneboom...

Oh denneboom...

Op een donkere B-weg zag ik wat liggen, naast het fietspad in de berm. Het was een jongeman. Ik probeerde hem wakker te maken. Dat lukte. Duidelijk was dat hij veel te veel gedronken had. Kun je lopen? Moeizaam kwam hij overeind. Hij steunde op mij. Ik zag dat hij wat bloed bij zijn oog had, zijn kapotte bril lag op de weg. Waar woon je? Daar, hij wees naar een boerderij een eind verderop.

We brachten hem naar zijn huis. Zijn moeder huilde, vertelde dat hij ’s morgens kwaad weggegaan was. We waren zo bang. Gelukkig, nu komt alles goed. Jij bent mijn kerstengel zei ze.

Wilma Beskers,

Borculo