Wat U Zegt/De Kwestie
1504777718
De Kwestie

OPINIE Britt Zwijnenberg

’Ik ben autist. Nou en?’

Britt Zwijnenberg

Britt Zwijnenberg

Na een jaar vechten voor haar rechten moet Britt Zwijnenberg stoppen met haar opleiding. De reden: ze is autist. Ze kan niet continu schakelen tussen verschillende taken. „Autistische mensen kunnen prima studeren, maar ons schoolsysteem is er niet op toegerust.”

Britt Zwijnenberg

Britt Zwijnenberg

„Autisme. Waarom is het zo’n taboe? Waarom bestaan er zoveel stereotiepe beelden? Waarom ziet iedereen het als een verschrikkelijke, ongeneeslijke ziekte? Waarom denken mensen alles over autisme te weten, maar weigeren ze te luisteren naar mensen die zelf autist zijn?

Mijn naam is Britt en ik ben autist.

Laat me iets ophelderen. Ik heb geen autisme, ik bén autist. Autisme is geen nare, ongeneeslijke ziekte. Het is de manier waarop mijn brein werkt en daarmee een integraal onderdeel van mezelf. Net zoals ik geen lesbische gevoelens heb, maar lesbisch bén. Als je mijn autisme weghaalt, ben ik Britt niet meer. En mijn autisme wil ik in de eerste plaats niet kwijt.

Samenleving

Ik ontken niet dat mijn autisme me in het dagelijks leven belemmert. Alleen geloof ik niet dat dit altijd het probleem van mijn autisme is, maar eerder hoe de samenleving ernaar kijkt. Volgens de een ben ik te autistisch, volgens de ander niet autistisch genoeg. Voornamelijk autistische vrouwen met een hoog IQ lopen hier tegenaan.

Van jongs af aan leren we onszelf aan om te doen als de rest, om te zíjn als de rest. We zetten onze behoeften aan de kant in een wanhopige poging geaccepteerd te worden, om vervolgens nog steeds buiten de boot te vallen.

"Van jongs af aan leren we onszelf aan om te doen als de rest, om te zíjn als de rest"

Op dagelijkse basis zetten autisten hun gezondheid op het spel, omdat dat makkelijker is voor neurotypische mensen (personen zonder autisme, adhd, et cetera). Ondanks dat zouden wij degenen zijn die geen empathie tonen, terwijl wij ons altijd aanpassen naar jullie normen en standaarden.

Britt Zwijnenberg: ,,Laten we ons schoolsysteem veranderen, zodat een volgende generatie autisten wél kan studeren en dezelfde mogelijkheden krijgt die iedereen verdient.”

Britt Zwijnenberg: ,,Laten we ons schoolsysteem veranderen, zodat een volgende generatie autisten wél kan studeren en dezelfde mogelijkheden krijgt die iedereen verdient.”

Wat gebeurt er als dat niet meer lukt? Als je te uitgeput en ziek bent door je autisme continu te maskeren? Als je je opleiding vraagt om hulp? Als je vraagt of je alsjeblieft jezelf mag zijn? Blijkbaar voldoe je dan niet aan de maat en moet je stoppen met je opleiding. Als ik het niveau niet aankon, was dit natuurlijk een logische redenering. Daar zit alleen het probleem niet.

Kwaliteiten

Ik sprak met studiebegeleiders, jobcoaches, de examencommissie en het hoofd van de opleiding. Allemaal vertrouwen ze erop dat ik een goede ergotherapeut kan worden. Allemaal zien ze hoeveel kwaliteiten ik heb en dat het schoolsysteem mij tegenwerkt.

Daar gaan ze níéts tegen doen. Natuurlijk zijn er alternatieven. Je mag mondeling getoetst worden, je mag parttime stage lopen en je mag meer tijd nemen. Maar de essentiële vragen waar ik door mijn autisme tegenaan loop, worden genegeerd. Ik kán niet continu schakelen tussen school- en stagetaken. Ik kán een continu veranderende weekplanning niet overzien en de tijd in de gaten houden. En néé, dat kan ik ook niet leren. Dat is namelijk een kenmerk van autisme.

"Ik kán een continu veranderende weekplanning niet overzien en de tijd in de gaten houden"

Na een jaar vechten voor mijn rechten, moet ik stoppen met mijn opleiding, omdat ik bovenstaande punten niet kan. Maakt dit mij dan een slechte ergotherapeut? Volgens mij niet.

En daar blijft het niet bij. Elke opleiding hanteert deze eisen en dit is terug te zien als ik andere autisten spreek. Iedereen heeft soortgelijke ervaringen. Veel autistische mensen maken hun studie niet af. Degenen die het met hangen en wurgen lukt, moeten tien keer zo hard werken en zetten hun gezondheid op het spel.

Te ingewikkeld

Ik heb gekeken of ik een universitaire opleiding kon doen. Ja, dat lees je goed. Hbo en mbo zijn namelijk te ingewikkeld vanwege mijn autisme. Ook dat is niet gelukt. Toen ik universiteiten vroeg of ik hoorcolleges digitaal mocht volgen (na corona is immers gebleken dat dit kan), antwoordden ze simpelweg met: ’Nee, de lessen zijn op locatie en als jij die prikkels niet aankan, is de universiteit niet geschikt voor jou.’

Kunnen we ons als maatschappij eens achter de oren gaan krabben en ons afvragen waarom we dit nog steeds laten gebeuren? Waarom zetten we een grote groep mensen structureel aan de zijlijn? Laten we ons schoolsysteem veranderen, zodat een volgende generatie autisten wél kan studeren en dezelfde mogelijkheden krijgt die iedereen verdient.”

Britt Zwijnenberg