Wat U Zegt/De Kwestie
1612040905
De Kwestie
De Kwestie: Weerbaarheid samenleving

’Coronacrisis? Samen lossen we het wel op’

We gaan bepaald niet onbezorgd door het leven, nu het coronavirus zich in de maatschappij heeft genesteld en we ons zorgen maken over onszelf of over de kwetsbaren in de samenleving. Toch lijkt de weerbaarheid in de maatschappij er wel te zijn. Of, zoals een van de reageerders op De Kwestie het verwoordde: „Samen lossen wij het op!”

Ze zijn er wel hoor, de mensen die bij voorkeur premier Rutte de schuld geven van de ontstane situatie. Niek Aap bijvoorbeeld: „Jarenlang is alles wegbezuinigd. Zorgpersoneel, politie, onderwijs... overal werd personeel meedogenloos ontslagen. Verzorgingshuizen en ziekenhuizen werden gesloten. Afgelopen jaar nog. Nu blijkt dat in ons welvarende Nederland het aantal ic-bedden per 1.000.000 inwoners tot de laagste van Europa behoort! En wat hoor ik nu? Er is geld genoeg!” Anderen wijzen erop dat het aantal ic-bedden in Nederland in de niet-crisistijden altijd voldoende is geweest, maar ook Pierre Bezukhov heeft geen hoge pet op van de prestaties van de premier: „We hebben ons niet goed voorbereid. Geen pakhuizen met spullen om een pandemie te bestrijden, zoals testkits en beschermingsmiddelen. Volledige afhankelijkheid van buitenland, met name China, voor productie. We hebben ons druk gemaakt om heideplantjes die overwoekerd werden door andere planten en ontelbare andere zinloze prietpraat. Zoals Rutte zei: stikstof en PFAS waren de grootste uitdaging die hij als premier heeft gehad. Problemen die alleen op papier bestonden.” Een voordeel ziet hij wel: „De mens hoeft zich geen zorgen te maken over het klimaat over 100 of 150 jaar. In deze vorm halen we dat zeker niet...”

Die verwijten aan de overheid slaan volgens Gjhmeij40 nergens op: „Je kunt je pas voorbereiden als zoiets zich voordoet, je kunt je niet op voorhand beschermen. Nu geen handen geven klinkt logisch, maar was drie maanden geleden nog onvoorstelbaar en beledigend. Het komt aan op zelfdiscipline, hygiëne en steun voor wie het behoeft. Je kunt lastig een testkit op voorraad hebben als je niet weet wat je moet testen.”

Egoïsme

Over het gedrag van onze medemensen lopen de meningen uiteen. Zeker, er is hulpvaardigheid, maar egoïsme bestaat ook, getuige het hamstergedrag van de afgelopen dagen, zegt Tomtax: „Onze maatschappij is hier niet tegen bestand. Ondanks de mooie gebaren zit het egoïsme diep en dat zal na een tijdje blijken als er weer spullen schaars worden.”

1234567 uit Cabo Verde heeft ook gemengde gevoelens: „De vraag is niet of men mentaal bestand is tegen de situatie, de vraag is wanneer de overheid hard zal moeten ingrijpen tegen subversief gedrag.”

Want dat we de aanwijzingen van de overheid zouden moeten opvolgen, zoals ook koning Willem-Alexander ons vrijdag voorhield, daarover zijn de meesten het wel eens. En dan komt het aan op gezond verstand, denkt bijvoorbeeld Paul: „Het duurt even, bij de een wat langer dan bij de ander, voordat ons brein een plotseling veranderde situatie die ons leven ontwricht aankan en accepteert. Daarna zijn de meeste mensen in staat het beste van de situatie te maken en adviezen van overheden op te volgen. Het beste is ons niet gek laten maken door allerlei doemverhalen, laat alleen het belangrijkste tot je komen via het journaal en ga vrolijke en leuke dingen kijken en doen.”

Azijnpissers

Maar kijk ook niet te veel naar de media, betoogt Devriesengel: „Wij kunnen het wel aan. Alleen: stop eerst eens met die corona-onzin dag en nacht in alle programma’s. Je kan geen tv aanzetten of geen krant openslaan of het gaat over corona. Dat kan allemaal wel een beetje minder. Er is toch ook wel wat ander nieuws te melden? Dan lees ik van die sukkels die nu met het gezin vastzitten op Tenerife en nu zeuren dat ze doodsangsten uitstaan! Maar wel lekker op vakantie gaan!”

"Het is een probleem als je gewend bent om vier keer per jaar met het vliegtuig op vakantie te gaan naar alle uithoeken van de wereld"

Die mentale weerbaarheid waarover De Kwestie ging, is het meest aanwezig bij mensen die kansen zien in plaats van problemen, denkt Pleur op: „Mensen met een constructieve en positieve instelling zullen er beter doorheen komen dan azijnpissers en doemdenkers. Dommeriken die nu risico’s nemen zullen zelf het slachtoffer daarvan worden. Overlevenden zullen in toenemende mate initiatieven nemen die ervoor gaan zorgen dat natuurrampen zoals deze vermeden worden. Mensen met een „na ons de zondvloed”-mentaliteit die anderen steeds de schuld geven van hun eigen falen, raken steeds verder geïsoleerd en zullen langzaam uitsterven, zowel letterlijk als politiek. Daardoor zal onze maatschappij er uiteindelijk kwalitatief een stuk beter van worden.” Dat geldt dan volgens Willemwriter vooral voor een bepaalde groep: „Die mentale weerstand zal per persoon verschillen, waarbij ik vermoed dat de minst gepamperden de grootste weerstand zullen hebben.” En dat geldt dus niet, zegt Caspar, „als je gewend bent om vier keer per jaar met het vliegtuig op vakantie te gaan naar alle uithoeken van de wereld.”

Creativiteit

Dus, hoe gaan we ons erdoor slaan? Misschien wel zoals Erpee: „Hoe we ons er doorheen slaan? Niet de hele dag het nieuws aan. Dat is (logisch) vooral negatief. Waarom niet een vast item in het journaal over de mooie dingen die er nu gebeuren: over de vrijwilligers voor kwetsbaren en ouderen, hoe we op afstand op een andere manier contact kunnen hebben (bijvoorbeeld Mens Erger Je Niet met vrienden op twee identieke borden via de webcam), etcetera. Nederland zit vol met creativiteit en inventiviteit. Verder eten we soms ’makkelijk’, zoals pannenkoeken op de camping. In de avond lopen of fietsen we een rondje voor de beweging en kijken we naar een film. Daarnaast houden we ons normale ritme zoveel mogelijk aan. Op tijd opstaan, school op afstand begint om half 9, thuiswerken (en in plaats van mailen een keer bellen of facetimen), op normale tijden eten en naar bed. We gaan ons met elkaar hier wel doorheen slaan, maar we zullen daarvoor - terwijl we vrijwel constant binnen zitten - wel in contact moeten blijven met de buitenwereld.”

Zo kunnen we ook een beetje op elkaar letten, zegt ook Dedierenvriend1: „Als we niet willen luisteren, wordt het nog erger. Dus wees lief voor elkaar, help elkaar, doe boodschappen voor elkaar, doe de was voor elkaar, bescherm elkaar.”

"Samen lossen wij het op. Dankbaar voor alle inzet!"

Louterend werken

Voor de realiteitszin is een crisis als deze helemaal niet zo slecht, denkt F_vanhulstein: „Nu worden de mensen teruggeworpen op zichzelf, hun eigen ik, zonder afleidingen, zonder gezien te worden door de maatschappij en wat hebben ze het er moeilijk mee. Nu komen ze erachter dat de werkelijkheid totaal anders is dan op sociale media voorgespiegeld wordt. Niet meer maakbaar en zeker niet zo makkelijk. En is dat nou erg? Natuurlijk niet! Het kan juist louterend werken om te beseffen dat wij mensen helemaal niet onkwetsbaar zijn en een klein onderdeel zijn van het universum.”

En dan gaan we het wel redden. Gertaafjevanderwiel begint er al aan te wennen: „Wij werken op ons kantoor door. De helft werkt thuis en de anderen zitten op kantoor. Met voldoende ruimte. Alle afspraken zijn verzet en er komen dus geen buitenstaanders binnen. Gelukkig hebben wij deze keuze. Iedere dag maken we weer de eigen keuze. We mogen thuiswerken. En dan mogen we ook best even niet bereikbaar zijn. Kinderen zitten veelal thuis. Dus daar mag tijd aan gespendeerd worden. Samen lossen wij het op. Dankbaar voor alle inzet!”

Leoklei tenslotte is ook positief: „Natuurlijk maken we er wel wat van. We zijn in de eerste plaats erg geschrokken en daarna komt gewoon de gewenning. Daarvoor hoef je geen massapsycholoog te zijn.”

De Kwestie: Weerbaarheid samenlevingLees meer over dit thema en vind alle verhalen in een overzichtMeer lezen hierover