Nieuws/Wat U Zegt
1770426
Wat U Zegt

’Gedrag ontspoort omdat er te weinig handhaving is’

Uitslag Stelling: Fietser is overbeschermd

„Fietsers tarten alle regels en bij een ongeluk hebben ze altijd gelijk. Al komen ze append van links en rijden ze tegen jou aan. Als je er wat van zegt krijg je een middelvinger!”, zo verwoordt iemand de frustratie van 90 procent van de stellingdeelnemers.

Deze week daagde oud-advocaat Frank Bakker de burgemeester van Amsterdam voor de rechter om af te dwingen dat de gemeente harder gaat optreden tegen wangedrag van fietsers. Bakker zegt zich niet veilig te voelen door fietsers die op de stoep fietsen, door rood licht rijden en over een zebrapad racen.

Dat kunnen vrijwel alle respondenten zich heel goed voorstellen want velen hebben dezelfde ervaring, ook diegenen die niet in Amsterdam wonen. „Ik woon in een klein Drents dorp en ook hier is het aso-gedrag schering en inslag”, klaagt iemand.

Maar niet iedereen herkent dit probleem in zijn eigen stad. „Het gedrag van fietsers in mijn omgeving is niet zo slecht. Amsterdam is in mijn beleving een geval apart”, aldus een respondent die daar jaren heeft gewerkt. Ruim 40 procent is van mening dat fietsers in Amsterdam zich (nog) erger misdragen dan elders. „De ergste soort die er is”, „anarchisten zonder bel” en piraten op twee wielen”, zo worden deze hoofdstedelijke verkeersdeelnemers door sommige respondenten omschreven.

Bovenaan de lijst van grootste ergernissen staan ’geen verlichting’ en ’appen en bellen op de fiets’, gevolgd door ’fietsen op de stoep’, ’door rood licht rijden’ en met z’n drieën naast elkaar fietsen’.

Wat bijna driekwart ook enorm stoort is dat fietsers als ’zwakke verkeersdeelnemers’ extra beschermd worden in de wet. „Ze denken dat ze onschendbaar zijn door deze voorkeursbehandeling. Dit lokt verkeersonveilig gedrag uit.” Deze respondenten vinden dat de wet aangepast moet worden zodat fietsers dezelfde status krijgen als automobilisten.

Sommigen stellen voor een kentekenplaat in te voeren voor fietsen „zodat zij ook door roodlichtcamera’s gesnapt kunnen worden”. Anderen pleiten voor een fietsbelasting, zodat met dat geld de infrastructuur voor fietsers kan worden betaald.

Een klein percentage, 8 procent, is het niet met de stelling eens. Over het algemeen zijn dit zelf fietsers. Zij ergeren zich juist aan het autoverkeer, „dat geen respect voor de fietser heeft. Geen voorrang geven op rotondes, parkeren op fietspaden, door rood rijden, afslaan waar het niet mag...”

De meerderheid denkt overigens niet dat het door Bakker aangespannen kort geding ertoe zal leiden dat Amsterdam strenger gaat optreden tegen fietsers die de regels overtreden, hoewel de meesten dat wel graag zouden zien, want dat de handhaving van nu nergens op lijkt, daar is iedereen het over eens. „Er moet pot jan dorie gewoon gehandhaafd worden! De wet is duidelijk genoeg. Hier wreekt zich gewoon weer de jarenlange bezuinigingsdrift op de politie met als gevolg te weinig blauw op straat.”

Maar belangrijker nog, zeggen sommigen, is verandering van mentaliteit. „Het gedrag is een symptoom van onze huidige maatschappij: ’ik ben het belangrijkst...’, men is respectloos naar gezag en medemens en het heeft er alle van schijn dat men autoriteitsproblemen heeft. Gevolg van een opvoeding waar zulke elementen niet meer worden bijgebracht.”