Wat U Zegt/Columns
1840397477
Columns

Kringen

De schone schijn van de Chinese glimlach

Steeds meer Nederlandse jongeren tussen de achttien en 25 jaar kiezen voor cosmetische ingrepen, luidt het nieuws. Dan denk ik: ga nou eerst een leven leven en kijk dan maar eens of er vouwen moeten worden weggestreken.

Maar ach, dat is oudewijvenpraat van een man op leeftijd voor wie het te laat is om de wallen onder de ogen te laten uitzuigen. Ze zijn dan ook episch. ’s Ochtends zijn ze zo dik als die van Horst Tappert, de acteur die in de jaren zeventig Derrick speelde in de gelijknamige Duitse krimi. Dan kijk ik in de spiegel en mompel ik: „Harry, holt schon mahl den wagen”, waarna als vanzelf de lachrimpels verschijnen.

Spoiler alert: mijn enige ervaring met een cosmetische opknapbeurt is dat die wallen op de foto boven dit stukje zijn weggeshopt. Tut mir leid, maar het is de waarheid.

Niets is nu eenmaal wat het lijkt. Ziet u binnenkort Dave Roelvink of zijn broertje Donny op televisie, dim dan het scherm voordat massale blindheid toeslaat. Op sociale media lachten zij hun tot op het bot afgevijlde tandjes bloot, in afwachting van porseleinen facings. Deze lieten ze in Turkije monteren door een niet bij de Bovag aangesloten installateur om de kosten te drukken.

Nog groter gevaar

Bij thuiskomst moeten ze twee weken in quarantaine. Ik weet niet of dat vanwege corona is. Dat zou kunnen, want die goedkope neptanden zijn van Chinese makelij. Het zou echter ook kunnen dat het gebit vlak na installatie zo verblindend wit is dat Dave een nog groter gevaar vormt voor andere weggebruikers.

Eén ding weet ik wel zeker: als je Dave, Donny, Gerard Joling en al die andere BN’ers met een Chinese glimlach bij elkaar zet en je vertelt ze een goeie mop, dan kunnen zij een middelgrote stad verlichten.

De schone schijn van botoxbehandelingen, fillers in de lippen en porseleinen tanden staat gek genoeg in fel contrast met een andere trend. Deze week ligt de nieuwe kledinglijn van de Lidl in de supermarkten en het loopt storm. Dan hebben we het over witte sokken, vormeloze T-shirts en felgekleurde plastic badslippers; eigenlijk alles dat indruist tegen de goede smaak en alles prominent voorzien van dat spuuglelijke logo.

Wansmaak is in de mode

De wansmaak van de Duitse grootgrutter wordt omarmd door onze jeugd. Zo komen we natuurlijk nooit van die voorlaatste plaats ’slechtst geklede Europeanen’ af. Dat is dan ook niet de bedoeling, begrijp ik. Wansmaak is in de mode. Alles dat lelijk is, is cool.

Ook de ’merkkleding’ van McDonald’s, de Aldi, de Febo en de Zeeman is razend populair. Ik begrijp dat niet. Mijn moeder sleepte me in mijn prilste jeugd altijd mee naar de Zeeman en elleboogde zich een weg door de kraaien die rond de graaibak met uitverkoopjes zwermden. Daar viste ze dan zo’n jeukende wollen maillot uit. Ik kan u vertellen: ik was dan wel een kleuter, maar een wollen maillot druiste ernstig in tegen mijn ontluikende modebesef.

Alles dat lelijk is, is cool. Het is een sprankje hoop voor een stukjesschrijver die de strijd tegen de zwaartekracht dreigt te verliezen.