Nieuws/Wat U Zegt
2063184173
Wat U Zegt

’Lerarentekort brengt ook iets goeds’

Een leuke mijnheer vroeg mij onlangs tijdens een drankje, vertelt Natascha Hoogendijk -Leraar Nederlands, “Wat doet u?”. Ik: “Ik ben leraar” ‘Oh’, zei de mijnheer, “een eerzaam beroep”. Mijn vraag daarop was natuurlijk wat mijnheer deed voor de kost. Hij keek mij aan en zei: “Ik ben bankier”. Waarop ik moest zeggen: “Dat vind ik geen eerzaam beroep”.

Het was echt een leuke mijnheer, want hij beaamde het. De status van een leraar stond ooit net boven een kelner. Echter, het lerarentekort in onze samenleving brengt iets goeds met zich mee. Heel langzaamaan, met een paar euro’tjes per jaar gaat ons salaris omhoog. Misschien gaan we ooit nog een dertiende maand krijgen. Misschien zullen mensen niet meer zeggen: ‘Oh, maar jullie hebben zoveel vakantie, je hoeft niet zoveel te verdienen’. Niet beseffend dat wij in die vakantie ons werk voorbereiden voor de volgende periode, vergaderen en moeten bijkomen van de volledige uitputting om heel veel pubers onder controle te houden en te laten werken.

De status van leraar is bezig aan een opkomst. Als ik nu zeg dat ik leraar ben, zie je mensen denken. Ze beseffen dat ze voor een soort bijna uitgestorven dinosaurus staan. Ze beseffen dat er een academische opleiding achter mij schuilt. Ze beseffen dat hun kinderen afhankelijk zijn van mijn werk.

Leraren zijn over het algemeen aardige mensen. Je moet wel aardig zijn, wil je lesgeven aan jonge mensen. We klagen dan ook niet. Maar we beginnen er een beetje genoeg van te krijgen. Wat erkenning zou geen gek idee zijn. Dat proberen we te krijgen door middel van een staking. Een staking die we eigenlijk niet willen. Die niet nodig zou moeten zijn.

We staken voor meer beloning, voor minder bureaucratie in ons vak. Maar een bijkomend effect van de stakingen en de aandacht in de pers hierdoor is dat de maatschappij gaat inzien dat we belangrijk zijn. We zijn in feite onmisbaar. Een land zonder goed onderwijs is een verloren land.

En langzaamaan is onze status aan het opschuiven. Van het plaatsje bijna onder aan de ranglijst naar een wat hogere plaats! We zijn belangrijk, we werken hard voor een kleine beloning, we hebben een “eerzaam beroep”.

Zo streven we straks nog de bankier voorbij. Hij hoeft geen bewijs van goed gedrag te overleggen. Wij wel!

Natascha Hoogendijk-van Trotsenburg, Leraar Nederlands