Wat U Zegt/Columns
2722241
Columns

Felix met smaak

Ik koop nooit koekjes

Nu weet ik dus niet meer hoe die banketbakker op het Wilhelminaplein heette. Naast de mooiste boekwinkel ter wereld met twee ingangen, een om de hoek waar je een trappetje op moest. Ach, ik praat over een mannetje van vijf dat met een briefje boodschappen in zijn nieuwe omgeving deed. Bij die bakker haalden ’we’ alleen kletskoppen. Voor alleenstaanden maakten ze gamellen met heerlijk eten. Denk ik, want het rook er altijd zo lekker. De klanten stonden ervoor in de rij.

Kletskoppen? Dat zijn koekjes van amandel en suiker. Vliesdun. Heel knapperig. Tikte je even tegen het zakje, dan was er beslist eentje kapot. Tik, natuurlijk, want de kapotte mocht ik hebben, hoopte ik dan. Later begreep ik dat de kletskoppen alleen werden gekocht als de kapelaan op de thee kwam. Wilde mijn pleegmoeder iets zeggen? Of was het juist lief?

Ik koop nooit koekjes. Als ik koekjes eet, dan eet ik die van mevrouw Wilbrink. Die ook nooit koekjes koopt. Dus eten we eigenlijk nooit koekjes. Zeggen we.

Van de week kwam er chocolade binnen. Een nieuwe smaak van Tony’s Chocolonely. Mevrouw Wilbrink besloot ferm dat die chocolade voorlopig niet openging. Dus toen die chocolade een uur later open op tafel lag, nam ik ook maar een stukje. Uit solidariteit. Ja hoor, stukjes kletskop erin. Nu moet ik wel koekjes gaan kopen.

f.wilbrink@telegraaf.nl