Nieuws/Wat U Zegt
3400099
Wat U Zegt

’Kalversterfte moet uit de doofpot’

In de politiek gaat het vaak over koetjes en kalfjes, maar toch is er voor de koeien slechts beperkte aandacht en áls er al aandacht is, is die vaak negatief, stelt E.H.J. Albers.

Zo werden recent tienduizenden gezonde koeien, soms zelfs hoogdrachtig, geslachtofferd op het altaar van de economie, zodat boeren konden voldoen aan de fosfaatrichtlijn uit Brussel.

Koeien moeten elk jaar drachtig worden, anders geven ze geen melk. De kalfjes worden op de dag van hun geboorte weggehaald bij hun moeder en in de praktijk eigenlijk doodgezwegen; vanwege economische belangen is er geen moedermelk voor hen. De mens betaalt, dus de mens bepaalt!

Veel kalfjes blijken in de eerste dagen na hun geboorte al te sterven door verwaarlozing, 50% van de kalfjes (de stiertjes) wordt afgevoerd naar mesterijen om te worden gedood na een kort en ellendig leven in afzondering. En omdat de boer maar een beperkt aantal vrouwelijke dieren kan gebruiken, wordt ook naar de vrouwelijke kalfjes nauwelijks omgekeken.

Bij de ingang van elke melkveehouderij staat een groene doodskist (de kadaverstolp) waar boeren hun gestorven dieren kunnen dumpen, totdat ze opgehaald worden voor destructie. Een geperfectioneerd vernietigingssysteem dat alleen wordt toegelaten omdat er geld mee verdiend wordt, veel geld. Boeren krijgen zelfs van Europa jaarlijks 50 miljard subsidie om hun dieronvriendelijke bedrijfsvoering te ondersteunen.

Als ondernemer in de fotobranche heb ik nog nooit subsidie gekregen, en ik heb nog nooit een vlieg kwaad gedaan. Waarom krijgen boeren die hun dieren verwaarlozen dan steun van de EU? Ik zou willen dat onze overheid ook niet langer belastinggeld besteedt aan het letterlijk uitmelken van dieren tot de dood erop volgt.

E.H.J. Albers, Rotterdam