Nieuws/Wat U Zegt
3464355
Wat U Zegt

’Levenslang trauma door ongeval’

Fotot ter illustratie.

Fotot ter illustratie.

Over het artikel ’Een seconde zet leven op zijn kop’ kan ik zeker mee praten, aldus Harry Sleijser. Ik heb er een levenslang trauma aan overgehouden.

Fotot ter illustratie.

Fotot ter illustratie.

Mijn zusje van 18 jaar kreeg een dodelijk ongeval met de fiets, door een stadsbus die te veel richting het trottoir uitweek en haar knel reed. Dit gebeurde in een smalle straat in Den Haag, de Anna Pauwlownastraat, waar later het bustraject ook is weggehaald.

Over trauma’s gesproken, nog steeds als ik hierlangs rijd, krijg ik koude rillingen over mijn lijf.

Steeds zie ik de beelden van de agent die bij ons aanbelde, plots mijn moeder die in huilen uitbarstte en meeging naar het ziekenhuis, waar mijn zusje inmiddels al was overleden.

Ik herinner me ook het Rijswijkseplein, waar het verkeer destijds met een klapbord door verkeersagenten werd geregeld. Bij het naderen van de begrafenisstoet van mijn zusje en familie, zetten zij alle verkeer stop n salueerden... Dit zijn beelden die nooit meer uit mijn gedachten verdwijnen en bij elk ongeval waarover ik lees weer naar boven komen.

Het leed van nabestaanden, jarenlang... In die tijd was er geen slachtofferhulp, niets geen medeleven van de stadsbusmaatschappij, wij moesten het allemaal maar op eigen kracht doen. Jarenlang hoorde ik mijn moeder als ik op de fiets wegging, mij op het hart drukken ’kijk uit, pas je op...’ Soms hoor ik haar stem nog... Ja, een trauma heet dat.

Harry Sleijser, Den Haag