Nieuws/Wat U Zegt
3661209
Wat U Zegt

Lezers: Overheid is er debet aan dat schulden oplopen

Uitslag Stelling: Eerder aan de bel trekken

De overheidscampagne ’Kom uit je schuld’, die mensen met problematische schulden moet aansporen hulp te zoeken, is een goed initiatief, vindt twee derde van de stellingdeelnemers. „Mogelijk werkt het drempelverlagend en trekt men eerder aan de bel.”

In de campagne vertellen ’schuldenambassadeurs’ hoe zij in de schulden raakten. De voorstanders van de stelling denken dat dit kan helpen om mensen die in hetzelfde schuitje zitten te bewegen over hun problemen te praten. Want volgens driekwart van de respondenten rust er een groot taboe op ’in de schulden zitten’.

„Mensen schamen zich en praten er niet over. Ze houden de schone schijn op en laten de problemen oplopen. Door je problemen te onderkennen en er open over te zijn, ben je al een eind op weg richting een oplossing”, meent iemand.

Bijna 80 procent denkt dat iedereen in de financiële problemen kan raken en een op de vijf geeft aan zelf problematische schulden te hebben (gehad). Een van hen vertelt: „Het kan iedereen gebeuren. Ik raakte mijn baan kwijt en bouwde huurschuld op. De eerste reactie van de omgeving is vaak: eigen schuld, had je niet zo veel uit moeten geven. Nou... ik ben van de vorige eeuw en opgevoed met ’nooit uitgeven wat je niet hebt’. Maar ook dán kun je struikelen”.

Voor mensen die buiten hun schuld in de problemen raken, hebben respondenten wel begrip. Anders ligt dat bij mensen die, zoals iemand uitdrukt, ’in de schulden komen door alles te willen hebben wat een ander heeft en zich te pletter kopen op afbetaling’. „Daar heb ik geen medelijden mee,” zegt iemand.

De overgrote meerderheid is van mening dat het mensen veel te makkelijk wordt gemaakt om te lenen of op krediet te kopen. „Spotjes met ’geld lenen kost geld’ moeten verboden worden inclusief het geld lenen zelf”, vindt iemand.

De meesten vinden het schokkend dat naar schatting 1,4 miljoen mensen in Nederland problematische schulden hebben of risico lopen daarop. Menigeen vindt echter dat overheidsinstanties ’met hun exorbitant hoge incassokosten’ er debet aan zijn dat mensen (nog verder) in de problemen komen. „Belastingschuld niet kunnen betalen... hup, een boete. Een boete niet kunnen betalen, hup een verhoging. De overheid helpt mensen de narigheid in, in plaats van ze eruit te halen.”

Sommige respondenten lijkt het een goed idee de schuldhulpverlening te centraliseren. „De rijksoverheid moet, naar Zweeds model, één overheidsloket voor alle soorten schulden openen. Het zijn vaak niet de schulden zelf die de mensen duperen maar de torenhoge incassokosten die eraan kleven en die aflossing van de schulden onmogelijk maakt.”

De tegenstanders van de stelling, bijna een kwart, vinden de campagne een voorbeeld van ’als het kalf verdronken is, dempt men de put’. Zij vinden dat beter aangestuurd kan worden op preventie en gedragsverandering. „Vaak worden als gevolg van hulp de schulden kwijtgescholden, subsidies verleend, etc. en dat vind ik onrechtvaardig.” Een respondent noemt de campagne hypocriet en hoont: „Diezelfde overheid zadelt onze kinderen met een giga studieschuld op”.

Voor- en tegenstanders vinden dat jongeren beter geleerd moet worden met geld om te gaan. Een respondent schrijft: „Een campagne ’Je kunt niet meer uitgeven dan je hebt’ lijkt me een beter initiatief.”