Nieuws/Wat U Zegt
750246180
Wat U Zegt

De coronapocalyps wordt ons aangepraat

De corona burn-out is de burn-out die je wist dat zou komen. Voor een hypochonder als ondergetekende lazen de weekeindebijlagen als kronieken van een aangekondigde vermoeidheid des doods, waarbij die ene vraag mij van de slaap beroofde: heb ik het, of denk ik het te hebben omdat ik erover heb gelezen?

Dat is niet nieuw. Het is nu eenmaal het juk dat de hypochonder met zich meedraagt.

Aanleiding voor zo’n beetje elke zichzelf respecterende krant om de alarmklokken te luiden, was een onderzoek van vakbond CNV onder 2500 werkenden. Een derde ervaart een hogere werkdruk dan ooit als gevolg van de crisis en zestien procent is regelrecht uitgeput.

Het Nationaal Centrum Preventie Stress en Burn-Out (NCPSB) – dat kan korter, zeker voor een instituut met de insteek dat voorkomen beter is dan genezen! – toepte over met een eigen onderzoek en turfde vier miljoen ’verborgen burn-outs’ in Nederland. Liefst 56 procent van de beroepsbevolking dreigt zonder actie binnen een half jaar van de radar te verdwijnen.

Meer dan de helft van werkend Nederland staat op omvallen!

Daar heeft het Nationaal Centrum Preventie Stress en Burn-Out toch een steekje laten vallen. Men heeft het niet weten te voorkomen, ondanks de doelstelling: „Het kantelen van een reactieve aanpak van stressklachten naar een proactieve en preventieve aanpak.” Jaja, en dat gaat dan middels een zelfbedachte methode en coaches, die…

Daar ben ik gestopt met lezen. Van een verdienmodel met zelfbedachte methodes en zelfbenoemde coaches krijg ik huiduitslag. Echte uitslag, geen denkbeeldige. Ik mag dan wel een hypochonder zijn, maar ik ben niet achterlijk.

Terug naar die gezellige weekeindebijlagen, vol met coronakommer en crisiskwel. Ik las huilverhalen over thuiswerkers die zich ’niet gezien’ voelen door collega’s en leidinggevenden. Ik las zorgen over de toename van burenruzies; in het nieuwe normaal zijn veel meer meldingen binnengekomen dan in het oude normaal. Ik las over de toename van klusongelukken tijdens de lockdown; het aantal klussers met letsel is verviervoudigd ten opzichte van een aantal jaren geleden.

Ik wil geen van deze problemen bagatelliseren, maar jongens, we moeten ons geen coronapocalyps laten aanpraten. Zegt, nota bene, deze hypochonder!

Gelukkig was daar in deze krant het interview met de Omdenker. Hij die in een probleem een mogelijkheid ziet. Zo’n type dat, als hij beren op de weg ziet, de beren knuffelt. Ik was benieuwd naar zijn gedachten over hoe de coronacrisis om te denken, maar zover kwam ik niet. „Hoe maak je van iets dat je niet wil, iets dat je wél wil”, las ik. „Als je als man op bepaalde leeftijd je haren verliest, kun je dat als probleem zien. Terwijl je ook kunt zeggen: kaal is de mode.”

Paniekerig ging het linea recta naar de spiegel om te kijken of ik, god verhoede, al in de mode was.

Een hypochonder kan nu eenmaal niet omdenken.