Nieuws/Wat U Zegt
868142402
Wat U Zegt

Veel bijval voor demonstraties tegen de woningnood

Uitslag Stelling: Recht op betaalbaar wonen

„Belachelijk dat jongeren geen uitzicht hebben op betaalbaar wonen en krankzinnig hoe hoog de huizen- en huurprijzen zijn.” Vrijwel alle stellingdeelnemers vinden het zorgelijk dat veel woningzoekenden geen betaalbare woning kunnen vinden.

Zondag gingen in Amsterdam zo’n 15.000 mensen de straat op om te protesteren tegen de exorbitante huizenprijzen, de hoge huren in de vrije sector en het tekort aan sociale huurwoningen. Er volgen meer protesten elders in het land. De overgrote meerderheid van de respondenten staat achter de acties. „Ik steun het woonprotest, omdat het tegenwoordig een privilege is om een huis te hebben, zowel koop als huur. Terwijl wonen een eerste levensbehoefte is”, reageert een stellingdeelnemer.

De respondenten vinden dat de politiek te laks is geweest in het aanpakken van de woningnood. „De woningmarkt is willens en wetens door de overheid verziekt met te weinig nieuwbouw, bureaucratische belemmeringen, waanzinnige grondprijzen en bovenal de verhuurdersheffing, een ordinaire belasting die het vermogen van corporaties fors aantast.”

Ook vindt de overgrote meerderheid dat er te weinig gedaan wordt om beleggers aan te pakken die panden opkopen en vervolgens voor veel geld verhuren. „Maatregelen tegen (buitenlandse) investeerders en andere huisjesmelkers zijn er niet. Kabinet doet wederom niets: vrije markt, dus ga je gang!”

Driekwart van de respondenten vindt dat de marktwerking de woningmarkt heeft verziekt. „Het heeft de burger alleen maar hogere kosten opgeleverd. Ik heb een huis waar ik graag woon maar al zou ik willen verhuizen, je zit muurvast. Nooit krijg ik nog een betaalbare woning. Mensen kunnen geen gezin stichten, kunnen niet uit elkaar...” Een tegenstander vindt de woningmarkt echter helemaal geen vrije markt maar ’een zeer zwaar door de overheid gereguleerde markt.”

Veel respondenten klagen dat de asielinstroom een grote druk legt op de sociale huursector. Zo schrijft iemand: „Absurd dat gemeenten verplicht voorrang verlenen aan jonge statushouders. Als 70-jarige met een 30-jarige universitair geschoolde zoon in huis mag ik dat toch vinden?”

Een begin van een oplossing zou gezocht moeten worden in de oorzaken, stellen respondenten: „CO2-regels, te veel immigranten, belastingheffing bij woningcorporaties en vooral een veel te lage rente. De lage rente dwingt beleggers om te zien naar een andere zekere belegging dan sparen. Woningen zijn zo’n alternatief.”

Een op de acht deelnemers heeft zelf moeite met het vinden van een betaalbare woning en ruim een derde heeft kinderen die met hetzelfde probleem kampen. Een reactie: „Mijn dochter van 37 woont noodgedwongen anti-kraak. Staat al bijna 20 jaar ingeschreven in Den Haag en komt nog lang niet in aanmerking voor een woning.” Een ander heeft een dochter die net is afgestudeerd en noodgedwongen in de vrije sector huurt. „Ze huurt een kamer van een particulier en betaalt over de 1000 euro en houdt te weinig leefgeld over om een normaal leven te leiden.”

Een respondent ziet het somber in: „Mijn kinderen wacht een zware toekomst zo: studeren en wonen is nu ontzettend duur. En dan moeten ze ook nog met flexibele contracten hun leven draaiende zien te houden wat onmogelijk is.”