975998
Wat U Zegt

Schreeuwverbod begrijpelijk

Kees Lemmens uit Huissen kan de buurtbewoner die het verbodsbord tegen schreeuwende kinderen ophing (Tel. 14/04) goed begrijpen. "Laat de kinderen spelen, maar leer ze rekening houden met anderen en blaas de boel niet zo op."

"Ik woon nu zelf zo'n 23 jaar aan de Kuunskop. Mijn voordeur ligt aan de Holthuizerdreef, maar mijn tuin grenst aan het vermaledijde pleintje. Mijn kind is daar ook van kleins af aan grootgebracht en heeft daar gespeeld.

Maar als er gekrijst werd alsof de ledematen los tussen de struiken lagen dan grepen wij, ouders van toen, in en haalden ons kroost heel even achter de poort. Afkoelen. Wij noemden dat dan opvoeden.

Het bord dat er nu hangt begint met 'onnodig'. Hebben moedertjes dat soms niet helemaal begrepen? Natuurlijk maken kinderen lawaai. Maar alles heeft zijn proportie. Er zijn grenzen. Aan lachende en kirrende kinderen heeft niemand een hekel. Maar gekrijs alsof er een varken geslacht wordt, dat is overlast.

En het gesprek aangaan? Menigmaal zijn de kids gevraagd of het wat minder kan. Resultaat: 'Puh, je bent me moeder niet.' En van de ouders geen reactie. Dat uiteindelijk een omwonende reageert met een verbodsbord is slechts een signaal naar buiten. Dat signaal betreft opvoeden en rekening houden met anderen. Dat de bordenplaatser zich anoniem houdt is begrijpelijk. Pesterijen als reactie, al dan niet aangemoedigd door ouders, zijn zeker niet uit te sluiten."

Denkt u dat de buurtbewoner met een initiatief voor een 'schreeuwverbod' overdrijft? U kunt hieronder op deze brief reageren.